ปกติพอมีสติ ระลึกได้ว่าตัวเองเป็นสิ่งสมมุติ โลกเป็นสิ่งสมมุติ ก็หาย
เคยไม่มีสติ คิดตามทุกข์ตาม มันดับวูบไปเฉยๆเลยครับ คิดต่อไม่ได้
เรื่องราวในอดีต มันแว๊บขึ้นมาเป็นระยะ หลายๆอาทิตย์ทีนึงครับ
คือโดนทำร้ายจิตใจ นานเกินห้าปี แต่เพราะเคยไว้ใจมาก ก็เจ็บมาก เป็นธรรมดา
หลังจากนั้นก็ไม่คุยกันอีก และเลยไม่คุยกับคนอื่นในกลุ่มเพื่อนไป เพราะเซ็ง
ที่เคยวิเคราะห์วิจาร์ณดู เราก็เคยทำร้ายจิตใจเค้าบ้าง อาจจะเล็กๆเป็นระยะ ก็ถือว่าแลกกันตอนนั้น ไม่หนักทีเดียวเหมือนที่เราโดน เค้าคงสะสมมา ก็มีส่วนผิด ที่ไม่แก้ไขตัวเองก่อนแตกหัก คิดไม่ได้เหมือนตอนนี้
ก็เลยสงสัยอยากรบกวนเรียนถามความรู้ว่า ที่ว่า ให้อภัย นี่คือยังไงครับ
พอปฎิบัติแล้ว ก็รู้จักวางสิ่งที่เค้าเคยใช้ทำร้ายจิตใจได้ คือใครว่าเรื่องนี้ก็ไม่โกรธ ว่าตัวเองหนักกว่าเรื่องนี้ก็เคยว่าได้
ตอนนี้นิ่ง รู้จักฟัง ไม่เอาอะไรมาก
ก็รู้สึกว่าให้อภัยแล้ว คือ ไม่ได้รู้สึกอยากให้เค้าเจอความทุกข์บ้าง จะได้รู้สึกว่าทุกข์เป็นอย่างไร คือ ไม่ได้คิดร้ายแล้ว
คือเค้ามีชีวิตดี ก็ดีไป ร้ายก็ไม่เกี่ยวอะไรกันต้องมาวิตกวิจาร์ณแล้ว
แค่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยแล้ว คือเค้าไม่มีตัวตน ไม่ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ เหมือนทำตัวที่เป็นเพื่อนกันมาก่อน
ความคิดคือเห็นเจตนาร้ายในครั้งนั้น แล้วรู้สึกว่า เห็นแล้ว รู้แล้ว ก็เลี่ยงงูพิษไม่ยุ่งเกี่ยว
แต่ก็อดสงสัย ว่า ให้อภัยนี่คือ ต้องกลับไปทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุยกันเหมือนเดิม เลยหรือครับยังไง
แบบนี่คือเพื่อนร่วมโลก กลับไปพูดคุยปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่รู้สึกชอบไม่ชอบ เค้าดีก็อย่างนั้น เค้าหงุดหงิดจิกกัดด่าทอก็อย่างนั้น
ก็อยากจะสันโดษมากกว่า ไม่เห็นประโยชน์ที่จะวุ่นวายคลุกคลีกับคนที่เจตนาร้ายอีก ก็แบไต๋มาซะขนาดนั้น
ไม่ได้รู้สึกอะไร กับการทีฝากถามมากับคนโน้นคนนี้ เหมือนว่าปฎิบัติแล้วนี่ คงไม่โกรธแล้ว ส่งข้อความมาว่าให้เริ่มต้นใหม่
ส่วนความรู้สึก โกรธทุกข์ นี่คือแว้บๆว่า ไม่ยุติธรรมเลย คือนอกจากหลังจากเหตุการ์ณทำร้ายจิตใจแล้ว เจ้าต้วยังแสดงออกอาการลำพองออกสื่อไปอีกเป็นปีที่ทำร้ายจิตใจได้ คือเหมือนไม่คบแล้ว ก็เอา แล้วแต่
คิดขึ้นมาสักพัก ก็บอกตัวเองว่า โกรธหนอ รู้สึกแย่หนอ มีการโกรธแต่ไม่มีใครโกรธ ตัวเราเองก็ยังเป็นสิ่งสมมุติ ก็หายทุกข์ไปทุกครั้ง เพราะบารมีพระธรรมคำสอนที่ปฎิบัติ
หรือถ้าให้อภัยอยากถูกต้องแล้ว อาจจะไม่มีคิดโกรธขึ้นมาให้ระงับอีก
ถามยาวไปหน่อย ขอโทษด้วยครับ ขอบคุณครับ
ไม่ได้เข้ามานาน รบกวนถามเรื่องการให้อภัยครับ ถึงจะทุกข์แป๊บๆหลังจากนั้นสติมาก็หาย แต่ก็เป็นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู
เคยไม่มีสติ คิดตามทุกข์ตาม มันดับวูบไปเฉยๆเลยครับ คิดต่อไม่ได้
เรื่องราวในอดีต มันแว๊บขึ้นมาเป็นระยะ หลายๆอาทิตย์ทีนึงครับ
คือโดนทำร้ายจิตใจ นานเกินห้าปี แต่เพราะเคยไว้ใจมาก ก็เจ็บมาก เป็นธรรมดา
หลังจากนั้นก็ไม่คุยกันอีก และเลยไม่คุยกับคนอื่นในกลุ่มเพื่อนไป เพราะเซ็ง
ที่เคยวิเคราะห์วิจาร์ณดู เราก็เคยทำร้ายจิตใจเค้าบ้าง อาจจะเล็กๆเป็นระยะ ก็ถือว่าแลกกันตอนนั้น ไม่หนักทีเดียวเหมือนที่เราโดน เค้าคงสะสมมา ก็มีส่วนผิด ที่ไม่แก้ไขตัวเองก่อนแตกหัก คิดไม่ได้เหมือนตอนนี้
ก็เลยสงสัยอยากรบกวนเรียนถามความรู้ว่า ที่ว่า ให้อภัย นี่คือยังไงครับ
พอปฎิบัติแล้ว ก็รู้จักวางสิ่งที่เค้าเคยใช้ทำร้ายจิตใจได้ คือใครว่าเรื่องนี้ก็ไม่โกรธ ว่าตัวเองหนักกว่าเรื่องนี้ก็เคยว่าได้
ตอนนี้นิ่ง รู้จักฟัง ไม่เอาอะไรมาก
ก็รู้สึกว่าให้อภัยแล้ว คือ ไม่ได้รู้สึกอยากให้เค้าเจอความทุกข์บ้าง จะได้รู้สึกว่าทุกข์เป็นอย่างไร คือ ไม่ได้คิดร้ายแล้ว
คือเค้ามีชีวิตดี ก็ดีไป ร้ายก็ไม่เกี่ยวอะไรกันต้องมาวิตกวิจาร์ณแล้ว
แค่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยแล้ว คือเค้าไม่มีตัวตน ไม่ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ เหมือนทำตัวที่เป็นเพื่อนกันมาก่อน
ความคิดคือเห็นเจตนาร้ายในครั้งนั้น แล้วรู้สึกว่า เห็นแล้ว รู้แล้ว ก็เลี่ยงงูพิษไม่ยุ่งเกี่ยว
แต่ก็อดสงสัย ว่า ให้อภัยนี่คือ ต้องกลับไปทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุยกันเหมือนเดิม เลยหรือครับยังไง
แบบนี่คือเพื่อนร่วมโลก กลับไปพูดคุยปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่รู้สึกชอบไม่ชอบ เค้าดีก็อย่างนั้น เค้าหงุดหงิดจิกกัดด่าทอก็อย่างนั้น
ก็อยากจะสันโดษมากกว่า ไม่เห็นประโยชน์ที่จะวุ่นวายคลุกคลีกับคนที่เจตนาร้ายอีก ก็แบไต๋มาซะขนาดนั้น
ไม่ได้รู้สึกอะไร กับการทีฝากถามมากับคนโน้นคนนี้ เหมือนว่าปฎิบัติแล้วนี่ คงไม่โกรธแล้ว ส่งข้อความมาว่าให้เริ่มต้นใหม่
ส่วนความรู้สึก โกรธทุกข์ นี่คือแว้บๆว่า ไม่ยุติธรรมเลย คือนอกจากหลังจากเหตุการ์ณทำร้ายจิตใจแล้ว เจ้าต้วยังแสดงออกอาการลำพองออกสื่อไปอีกเป็นปีที่ทำร้ายจิตใจได้ คือเหมือนไม่คบแล้ว ก็เอา แล้วแต่
คิดขึ้นมาสักพัก ก็บอกตัวเองว่า โกรธหนอ รู้สึกแย่หนอ มีการโกรธแต่ไม่มีใครโกรธ ตัวเราเองก็ยังเป็นสิ่งสมมุติ ก็หายทุกข์ไปทุกครั้ง เพราะบารมีพระธรรมคำสอนที่ปฎิบัติ
หรือถ้าให้อภัยอยากถูกต้องแล้ว อาจจะไม่มีคิดโกรธขึ้นมาให้ระงับอีก
ถามยาวไปหน่อย ขอโทษด้วยครับ ขอบคุณครับ