พี่เคยเป็นมั้ย เวลาที่เราเห็นผู้หญิงสักคนที่เค้าทะเลาะกับแฟน พอฝ่ายหญิงเสียใจ ผมก็ไปปลอบใจ แล้วเค้าก็รู้สึกดีขึ้น ซึ่งเค้าเป็น ผญ. คนหนึ่งนี่ล่ะ ที่ผมชอบมาก เพราะเค้ายิ้มให้ผมเป็นประจำ กระทู้นี้อาจจะยาวไปหน่อยนะ เดี๋ยวผมไปเล่าให้ฟัง
ผมไม่ขอเอ่ยนามนะครับ สมมุติว่าเธอชื่อ B ล่ะกัน
น้องเค้าทะเลาะกับแฟนบ่อยมาก จนผมต้องเข้าไปปลอบ เพราะอดเป็นห่วงไม่ได้ สามวันต่อมา น้องเค้าเลิกกับแฟนและน้องเค้าเสียใจมาก เห็นโพสต์ในเฟสบุค ผมเห็นแล้วน่าสงสารมาก จึงเข้าไปปลอบใจน้องเค้า เวลาน้องเค้ากินข้าว น้องเค้าไม่กิน เอาแต่น้ำตาไหล เดินไปเดินมา ผมก็นึกได้ ว่าจะไปซื้ออะไรให้น้องดี ผมไปซื้อขนมปังแซนด์วิช ให้น้อง 1 อัน น้องเค้าบอกขอบคุณ ผมเห็นน้องผมมีความสุข ผมก็สุขใจแล้ว
ที่ผมเล่ามา ผมไม่มีความคิดที่จะแย่งแฟนคนอื่นนะครับ ผมอยากเป็นแค่พี่น้องกัน ปรึกษากัน ถึงจะไม่ใช่น้องแท้ๆก็เถอะ
เอา ต่อครับ น้องเค้าเปลี่ยนไปจากเดิม กลุ่มเพื่อนของ B ก็เหมือนซุบซิบนินทาผม น้องเค้าก็เปลี่ยนไปด้วย ผมเลยเริ่มรู้สึกไม่ดีและคิดมากกับเรื่องนี้ เหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า อีกอย่าง เวลาผมมองน้องเค้า เค้ายิ้มให้ แต่พอหันไปทางอื่นก็ทำหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นการยิ้มที่ไม่เป็นธรรมชาติเอาซะเลย วันหนึ่ง ผมทักเฟสน้องเค้าไปเพราะคุยกันบ่อย แต่ดูจากการตอบ น้องเค้าเหมือนไม่มีกะจิตกะใจจะตอบผม ผมเลยบอกว่า "เดี๋ยวว่างๆพี่ทักมานะ"
แต่มันไม่เป็นอย่างที่ผมคิด น้องเค้าบล็อกแชทผม พอผมจะทักไป ผมก็ส่งข้อความไปไม่ได้ วันนั้นผมรู้สึกเครียดมาก จนไม่ทำ****อะไรเลยในวันนั้น วันต่อมา ผมเห็นน้องเค้าอยู่กันเพื่อน ผมเดินเข้าไปถามว่า "ทำไมน้องต้องทำแบบนี้กับพี่ด้วย" น้องเค้าบอกขอโทษ แต่ไม่ให้เหตุผลว่าทำแบบนี้ไปทำไม พวกน้องเค้าวิ่งหนี ผมเลยวิ่งตามไปจนสุดทาง ที่ห้องน้ำหญิง ก่อนที่น้องเค้าจะวิ่งเข้าห้องน้ำ น้องเค้าตะโกนมาที่ผมว่า "เลิกวิ่งตามได้แล้ว จะไปไหนก็ไป รำคาญ!!!" น้องเขาวิ่งเข้าห้องน้ำไป ผมก็ได้แต่ยืนถามว่า "ทำไมต้องทำแบบนี้กับพี่ด้วย พี่ทำผิดอะไร ทำไมไม่บอกพี่" น้องเค้าก็ได้แต่ไล่ผมให้หนี พร้อมตะโกนใส่ผมอยู่ในห้องน้ำ จากนั้น ผมเดินหนี และเสียใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ทันไร ผมก็ลองมองเข้าไปอีกรอบ พวกน้องเค้าก็พากันหัวเราะคิกคัก เหมือนนินทาผม เฮ้อ พอกันที ผมเดินหนีออกไป พร้อมกับน้ำตาไหลและเสียใจแบบสุดๆ เหมือนไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว
เพราะอะไร มันเกิดอะไรขึ้น ผมหาทางแก้ไม่ได้และทำใจยากด้วย ผมเสียใจมากครับ ผมไม่รู้ ว่าทำอะไรลงไป ผมรู้สึกผิดอย่างมาก
เคยทำดีให้ แต่หลังๆมา น้องเค้าไม่เห็นความสำคัญของเราแล้ว
ผมไม่ขอเอ่ยนามนะครับ สมมุติว่าเธอชื่อ B ล่ะกัน
น้องเค้าทะเลาะกับแฟนบ่อยมาก จนผมต้องเข้าไปปลอบ เพราะอดเป็นห่วงไม่ได้ สามวันต่อมา น้องเค้าเลิกกับแฟนและน้องเค้าเสียใจมาก เห็นโพสต์ในเฟสบุค ผมเห็นแล้วน่าสงสารมาก จึงเข้าไปปลอบใจน้องเค้า เวลาน้องเค้ากินข้าว น้องเค้าไม่กิน เอาแต่น้ำตาไหล เดินไปเดินมา ผมก็นึกได้ ว่าจะไปซื้ออะไรให้น้องดี ผมไปซื้อขนมปังแซนด์วิช ให้น้อง 1 อัน น้องเค้าบอกขอบคุณ ผมเห็นน้องผมมีความสุข ผมก็สุขใจแล้ว
ที่ผมเล่ามา ผมไม่มีความคิดที่จะแย่งแฟนคนอื่นนะครับ ผมอยากเป็นแค่พี่น้องกัน ปรึกษากัน ถึงจะไม่ใช่น้องแท้ๆก็เถอะ
เอา ต่อครับ น้องเค้าเปลี่ยนไปจากเดิม กลุ่มเพื่อนของ B ก็เหมือนซุบซิบนินทาผม น้องเค้าก็เปลี่ยนไปด้วย ผมเลยเริ่มรู้สึกไม่ดีและคิดมากกับเรื่องนี้ เหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า อีกอย่าง เวลาผมมองน้องเค้า เค้ายิ้มให้ แต่พอหันไปทางอื่นก็ทำหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นการยิ้มที่ไม่เป็นธรรมชาติเอาซะเลย วันหนึ่ง ผมทักเฟสน้องเค้าไปเพราะคุยกันบ่อย แต่ดูจากการตอบ น้องเค้าเหมือนไม่มีกะจิตกะใจจะตอบผม ผมเลยบอกว่า "เดี๋ยวว่างๆพี่ทักมานะ"
แต่มันไม่เป็นอย่างที่ผมคิด น้องเค้าบล็อกแชทผม พอผมจะทักไป ผมก็ส่งข้อความไปไม่ได้ วันนั้นผมรู้สึกเครียดมาก จนไม่ทำ****อะไรเลยในวันนั้น วันต่อมา ผมเห็นน้องเค้าอยู่กันเพื่อน ผมเดินเข้าไปถามว่า "ทำไมน้องต้องทำแบบนี้กับพี่ด้วย" น้องเค้าบอกขอโทษ แต่ไม่ให้เหตุผลว่าทำแบบนี้ไปทำไม พวกน้องเค้าวิ่งหนี ผมเลยวิ่งตามไปจนสุดทาง ที่ห้องน้ำหญิง ก่อนที่น้องเค้าจะวิ่งเข้าห้องน้ำ น้องเค้าตะโกนมาที่ผมว่า "เลิกวิ่งตามได้แล้ว จะไปไหนก็ไป รำคาญ!!!" น้องเขาวิ่งเข้าห้องน้ำไป ผมก็ได้แต่ยืนถามว่า "ทำไมต้องทำแบบนี้กับพี่ด้วย พี่ทำผิดอะไร ทำไมไม่บอกพี่" น้องเค้าก็ได้แต่ไล่ผมให้หนี พร้อมตะโกนใส่ผมอยู่ในห้องน้ำ จากนั้น ผมเดินหนี และเสียใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ทันไร ผมก็ลองมองเข้าไปอีกรอบ พวกน้องเค้าก็พากันหัวเราะคิกคัก เหมือนนินทาผม เฮ้อ พอกันที ผมเดินหนีออกไป พร้อมกับน้ำตาไหลและเสียใจแบบสุดๆ เหมือนไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว
เพราะอะไร มันเกิดอะไรขึ้น ผมหาทางแก้ไม่ได้และทำใจยากด้วย ผมเสียใจมากครับ ผมไม่รู้ ว่าทำอะไรลงไป ผมรู้สึกผิดอย่างมาก