ผิดหวังมากชีวิตหลังแต่งงาน

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราแต่งงานและย้ายมาอยู่บ้านแฟนได้5ปีแล้ว มาอยู่อีกจังหวัดนึง เราไม่เคยมีความสุขจริงๆเลยสักครั้ง เราทะเลาะกันบ่อยมากจะเลิกกันหลายครั้งแล้ว พ่อแม่แฟนก็เหมือนไม่ค่อยชอบเรา เราทำอะไรให้ทานก็ไม่เคยกินตั้งไว้จนบูด เรามาเห็นก็รู้สึกนอยๆ แต่คิดว่าเขาคงไม่สนิทเลยไม่กล้ากิน บางครั้งคำพูดของคนเป็นแม่ก็พูดแรงไปกับเรา แต่ก็ไม่กล้าบอกแฟนเก็บไว้คนเดียว ญาติพี่น้องก็ดูไม่ชอบเราเหมือนกัน เขาเป็นคนมีฐานะดูจากสายตา คำพูดที่พูดกับเรามันแรงไป แต่เราเป็นคนไม่ค่อยพูดไม่ค่อยกล้า เลยถูกเอาเปรียบอยู่บ่อยๆ มาอยู่บ้านแฟน มาเปิดร้านขายของชำ ก็ขายดีอยู่ แต่เหนื่อยมากๆเพราะไม่มีใครช่วยเลย ทำอยู่2คนแฟน แต่กลางวันเราขายของแฟนเข้าสวน เราต้องอยู่ร้านคนเดียว ไม่ได้ไปเที่ยวไหน ไม่เจอเพื่อน ไม่มีสังคม เคยมีความสุข เคยหัวเราะ ตอนนี้กลายเป็นคนเงียบ รู้สึกอะไรก็เงียบเก็บไว้คนเดียวตลอด เพราะความเหนื่อยจากงานเลยกลายเป็นความเศร้า  เหนื่อยจากงานก็ต้องมาทะเลาะกับแฟน จากที่คิดว่าแฟนคือคนที่น่าจะเข้าใจและปรึกษาได้มากที่สุด แต่ไม่เลยด่าเราสารพัด ทำให้รู้สึกว่าเหมือนอยู่ตัวคนเดียวตลอดเวลา ทำให้ตอนนี้กลายเป็นคนเห็นแก่ตัว รักตัวเองมาก ไม่สนใจใครจะเป็นยังไงทั้งนั้น เพราะสิ่งที่เราเจอก็ไม่มีใครถามว่าเป็นไงบ้าง ไหวมั้ย เราหลีกไม่เข้าใกล้คนที่ทำให้เรารู้สึกแย่
ไม่ยุ่ง บล็อกเฟส ไม่อยากเจออะไรที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจอีกแล้ว  หลีกยังไงก็ยังต้องเจอ 🥹 เราไม่สนิทกับใครเลยที่มาอยู่ที่นี้ ไม่สามารถเล่าอะไรให้ใครฟังได้ โทรศัพท์ไปคุยกับที่บ้าน เขาก็เครียดเป็นห่วง จนเราไม่เล่าอะไรให้ฟัง เก็บไว้คนเดียวจนเรากลายเป็นซึมเศร้า กินยามา1ปี  แต่ยังไม่หายดีแต่ก็ต้องหยุดกินเพราะอยากมีลูก เคยแท้งลูกไป1ครั้ง เสียใจมาก กลายเป็นความผิดหวังที่นึกถึงกี่ครั้งน้ำตาก็ไหล เราสะสมความเสียใจมามาก ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตหลังแต่งงานจะผิดหวังมากขนาดนี้ ไม่รู้จะทำยังไงดี ก็คงต้องทนแบบนี้ต่อไป..