เห็นกระทู้ผีฟีเว่อร์ เลยอยากเล่าบ้างอะไรบ้าง
ขอบอกว่าเรื่องจริงล้วนๆค่ะ จากประสบการณ์ตรง บางเรื่องถึงกับเอาชีวิตไม่รอดเลยก็มี
มีหลายเรื่องค้าา
ปล.เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ แท่กผิดหรือผิดพลาดประการใด
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยจ้า
ก่อนอื่นต้องขอบอกว่าเราเป็นคนที่ค่อนข้างมีเซ้นคนนึงค่ะ ชอบเห็นอะไรวูบวาบเเว๊บๆบ่อย
บางทีมาเป็นเสียง บางทีมาเต็มเป็นรูปเป็นร่างพร้อมเสียงเลยก็มี
คนเฒ่าคนแก่บอกว่าเราเป็นคนจิตอ่อน เลยเห็นวิญญาณง่าย
รวมทั้งเราเองผ่านประสบการณ์เฉียดตายมาแล้ว
ทำให้เปิดรับเรื่องพวกนี้ได้ดี(อันนี้เคยได้ยินมาค่ะ)
เรื่องแรกเลยเนอะ ^^
อาม่าเราเล่าให้ฟังค่ะ ว่าตอนเด็กๆหมายถึงตอนเป็นทารกเลยนะคะ ตอนนั้นอยู่บ้านหลังเก่า
พอแม่คลอดเราแล้วเอากลับมาบ้าน
เราจะร้องไห้ทุกคืน ร้องเวลาเดียวกันทุกคืน ที่สมัยนี้เรียกว่าอาการโคลิคน่ะค่ะ
สมัย20กว่าปีที่แล้วไม่ค่อยมีคนรู้จักกัน เรามาทราบว่าตัวเองเป็นโคลิค ตอนโตมาแล้วนี่แหละ5555
คือจะมีอาการตอนประมาณตี2ครึ่งถึงตีสามประมาณนี้
อาม่าเล่าว่าเราจะร้องดังมากเหมือนกลัวหรือเจ็บปวดมากๆอะไรแบบนั้น
ร้องน่ากลัวมาก จนแม่ใจเสียพาไปหาหมอเหมือนกัน
แต่ตรวจเเล้วเราก็ปกติดีทุกอย่าง ร่างกายเเข็งแรงดี
เราก็ร้องมาแบบนี้ทุกคืน จนคนในบ้านเริ่มชิน (เราเป็นครอบครัวคนไทย-จีนครอบครัวใหญ่ค่ะ)
เลิกตกใจที่เราร้องไห้กันละ มีวันนึงตอนเราเราอายุได้ซัก3-4เดือน
คืนนั้นแม่เราไม่อยู่ไปบ้านยาย
ตี2ครึ่งเราก็ร้องไห้เหมือนเดิม อาม่าเราก็ตื่นมาโอ๋หลานแหละค่ะ ให้เงียบ
อาม่าเล่าว่า เปลกับเตียงนอนอาม่าอากง ห่างประมาณ 2เมตร
พวกญาติก็นอนรวมๆกันข้างล่างเตียง
ตอนแรกอาม่านอนหันหลังให้เปลเรา
พอเราร้อง อาม่าหันมาจะลุกไปหาแต่แกยังนอนอยู่นะคะ แค่พลิกตัวมามองไปทางเปล
แกบอกว่าเปลเราเขย่าแรงมาก นึกถึงเปลหวายนะคะที่แขวนกับขื่ออะค่ะ
เหมือนมีคนแกล้งเขย่า อาม่าบอกตัวเรากระเด้งกระดอนน่าสงสาร เราก็ร้องไห้วี้ดดังมากด้วยความตกใจ
สงสัยคงเจ็บด้วยตัวนิดเดียว
อาม่าแกก็ปลุกอากง แกก็กลัวเนอะ
ตะโกนเรียกญาติเราที่นอนกันอยู่เสียงดัง แต่ไม่มีใครตื่นหลับสนิทกันหมด
แกเลยวิ่งไปที่แปล
แล้วอุ้มเราออกมา เปลยังสั่นๆอยู่2-3วินาที ก็หยุด
พอเปลหยุดสั่น แกก็เห็นเงาดำๆเหมือนคนวิ่งผ่านหน้าแกไป
ออกไปทางประตูหลังบ้านที่เปิดไว้
แกบอกเป็นผีผู้หญิง เพราะโดนผมยาวๆ สะบัดโดนหน้า
จังหวะที่โดนผมสะบัดโดนหน้า อาม่าเราบอกกลิ่นเหมือนซากอะไรตายเลยค่ะ
อาม่ายังจำติดตามาถึงทุกวันนี้
ต้องบอกก่อนนะคะ บ้านเราค่อนข้างหัวสมัยใหม่ ไม่มีการพาเราไปหาพระรดน้ำมนต์อะไรเลยค่ะ ตอนนั้น
อาจจะเพราะอาม่าเราเห็นอยู่คนเดียวด้วยมั้งคะ ญาติๆเค้าก็ไม่เชื่อกัน ก็ลืมๆกันไป
พอได้ซักขวบกว่าๆอาการก็หายไปเอง ประมาณว่าเหมือนเด็กงอแงเองอะไรแบบนั้น
ส่วนผีผู้หญิงผมยาวจะมีมาเรื่อยๆในเรื่องต่อไปค่ะ
เดี๋ยวมาต่อนะคะ
รวมเรื่องผีเด็ดๆ เรื่องจริง!
ขอบอกว่าเรื่องจริงล้วนๆค่ะ จากประสบการณ์ตรง บางเรื่องถึงกับเอาชีวิตไม่รอดเลยก็มี
มีหลายเรื่องค้าา
ปล.เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ แท่กผิดหรือผิดพลาดประการใด
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยจ้า
ก่อนอื่นต้องขอบอกว่าเราเป็นคนที่ค่อนข้างมีเซ้นคนนึงค่ะ ชอบเห็นอะไรวูบวาบเเว๊บๆบ่อย
บางทีมาเป็นเสียง บางทีมาเต็มเป็นรูปเป็นร่างพร้อมเสียงเลยก็มี
คนเฒ่าคนแก่บอกว่าเราเป็นคนจิตอ่อน เลยเห็นวิญญาณง่าย
รวมทั้งเราเองผ่านประสบการณ์เฉียดตายมาแล้ว
ทำให้เปิดรับเรื่องพวกนี้ได้ดี(อันนี้เคยได้ยินมาค่ะ)
เรื่องแรกเลยเนอะ ^^
อาม่าเราเล่าให้ฟังค่ะ ว่าตอนเด็กๆหมายถึงตอนเป็นทารกเลยนะคะ ตอนนั้นอยู่บ้านหลังเก่า
พอแม่คลอดเราแล้วเอากลับมาบ้าน
เราจะร้องไห้ทุกคืน ร้องเวลาเดียวกันทุกคืน ที่สมัยนี้เรียกว่าอาการโคลิคน่ะค่ะ
สมัย20กว่าปีที่แล้วไม่ค่อยมีคนรู้จักกัน เรามาทราบว่าตัวเองเป็นโคลิค ตอนโตมาแล้วนี่แหละ5555
คือจะมีอาการตอนประมาณตี2ครึ่งถึงตีสามประมาณนี้
อาม่าเล่าว่าเราจะร้องดังมากเหมือนกลัวหรือเจ็บปวดมากๆอะไรแบบนั้น
ร้องน่ากลัวมาก จนแม่ใจเสียพาไปหาหมอเหมือนกัน
แต่ตรวจเเล้วเราก็ปกติดีทุกอย่าง ร่างกายเเข็งแรงดี
เราก็ร้องมาแบบนี้ทุกคืน จนคนในบ้านเริ่มชิน (เราเป็นครอบครัวคนไทย-จีนครอบครัวใหญ่ค่ะ)
เลิกตกใจที่เราร้องไห้กันละ มีวันนึงตอนเราเราอายุได้ซัก3-4เดือน
คืนนั้นแม่เราไม่อยู่ไปบ้านยาย
ตี2ครึ่งเราก็ร้องไห้เหมือนเดิม อาม่าเราก็ตื่นมาโอ๋หลานแหละค่ะ ให้เงียบ
อาม่าเล่าว่า เปลกับเตียงนอนอาม่าอากง ห่างประมาณ 2เมตร
พวกญาติก็นอนรวมๆกันข้างล่างเตียง
ตอนแรกอาม่านอนหันหลังให้เปลเรา
พอเราร้อง อาม่าหันมาจะลุกไปหาแต่แกยังนอนอยู่นะคะ แค่พลิกตัวมามองไปทางเปล
แกบอกว่าเปลเราเขย่าแรงมาก นึกถึงเปลหวายนะคะที่แขวนกับขื่ออะค่ะ
เหมือนมีคนแกล้งเขย่า อาม่าบอกตัวเรากระเด้งกระดอนน่าสงสาร เราก็ร้องไห้วี้ดดังมากด้วยความตกใจ
สงสัยคงเจ็บด้วยตัวนิดเดียว
อาม่าแกก็ปลุกอากง แกก็กลัวเนอะ
ตะโกนเรียกญาติเราที่นอนกันอยู่เสียงดัง แต่ไม่มีใครตื่นหลับสนิทกันหมด
แกเลยวิ่งไปที่แปล
แล้วอุ้มเราออกมา เปลยังสั่นๆอยู่2-3วินาที ก็หยุด
พอเปลหยุดสั่น แกก็เห็นเงาดำๆเหมือนคนวิ่งผ่านหน้าแกไป
ออกไปทางประตูหลังบ้านที่เปิดไว้
แกบอกเป็นผีผู้หญิง เพราะโดนผมยาวๆ สะบัดโดนหน้า
จังหวะที่โดนผมสะบัดโดนหน้า อาม่าเราบอกกลิ่นเหมือนซากอะไรตายเลยค่ะ
อาม่ายังจำติดตามาถึงทุกวันนี้
ต้องบอกก่อนนะคะ บ้านเราค่อนข้างหัวสมัยใหม่ ไม่มีการพาเราไปหาพระรดน้ำมนต์อะไรเลยค่ะ ตอนนั้น
อาจจะเพราะอาม่าเราเห็นอยู่คนเดียวด้วยมั้งคะ ญาติๆเค้าก็ไม่เชื่อกัน ก็ลืมๆกันไป
พอได้ซักขวบกว่าๆอาการก็หายไปเอง ประมาณว่าเหมือนเด็กงอแงเองอะไรแบบนั้น
ส่วนผีผู้หญิงผมยาวจะมีมาเรื่อยๆในเรื่องต่อไปค่ะ
เดี๋ยวมาต่อนะคะ