ขอเล่าก่อนนะครับ ผมเป็นคนเหนือแต่เกิด
มีบ้าน2หลังห่างกัน60เมตร คือบ้านพ่อแม่ อีกหลังเป็นบ้านย่า
อยู่บ้านกับพ่อแม่มาตั้งแต่เกิดได้ถึงอายุ7ปี ผมรักพ่อและแม่มากๆ แม่จะเป็นคนดุ ไม่พอใจอะไรก็เอะอะตะคอกใส่ พ่อเป็นคนใจเย็น เวลาพ่อเลิกงานจากบริษัทตอนค่ำๆ กลับมาบ้านไปร้านเหล้าแถวบ้าน กินเหล้าแถวบ้านแล้วเมาหน่อยๆเข้าบ้าน กลางคืนนี่แม่ทำบ้านแตก พ่อจำเป็นต้องเตลิดมานอนบ้านย่าแทบบ่อยคืน การเป็นอยู่ก็ไม่มีไรมาก
จากนั้นคือพ่อผมเสียไปตอนผมอายุ7-8ปี หลังจากนั้นผมก็ได้ย้ายจากแม่มาอยู่กับย่าที่บ้านจนตอนนี้อายุ20แล้วยังอยู่บ้านกับย่า
**(เข้าเรื่องปัญหาเลยนะครับ)
****ผมรู้สึกชีวิตผมขาดครึ่งไปตั้งแต่พ่อเสียไป เหมือนหอบเอาความสุขของผมจากไปด้วย ตั้งแต่ตอนนั้นที่ย้ายมาอยู่กับย่า จนถึงตอนนี้ ผมรู้สึกเหมือนแม่เปลี่ยนเป็นคนละคน แม่ชอบด่าผม คุยกันได้ไม่ถึงชั่วโมงก็ขึ้นเสียงแล้วครับ ผมพยายามเปลี่ยนวิธีการพูดหรือบอกให้แม่เท่าไร ไม่เคยเปลี่ยนได้ครับ มันเป็นเวลานานแสนนานมากๆที่ผมพยายาม จนถึงตอนนี้มันไม่สำเร็จ ตอนนี้ย่าก็แก่ลงไปทุกๆวันจะอยู่เป็นเสาหลักผมไปได้นานอีกเท่าไรไม่รู้ และทั้งชีวิตนี้ผมเหลือแค่เพียงแม่คนเดียวที่เป็นความหวัง แต่แม่ผมไม่เคยเข้าใจผมเลยครับ ผมคุยกับแม่ว่าแม่พูดดีๆกับผมได้ไหมขอแค่นี้ แต่ไม่สำเร็จสักครั้ง แม่จะตะคอกประมาณ"ก็รู้ว่าแม่เป็นแบบนี้ทำไมไม่ไม่ชินล่ะ" ผมคงเป็นคนอ่อนแอมากครับ ไม่เคยเข้มแข็งสักที แม่มักใช้อารมณ์ตัดสินปัญหาตลอด ผมพูดดีด้วยก็แล้ว แต่แม่กลับตะคอกขึ้นเสียงแบบเสียอารมณ์ใส่ทุกครั้ง 3วันดี4วันร้าย ผมไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนได้ยังไง ผมพยายามอย่างมาก แต่ไม่สำเร็จ ตอนนี้มันท้อแท้มากๆ ผมแค่อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนใครคนอื่นที่พ่อแม่ของพวกเขาใช้เหตุผลแก้ปัญหาให้ลูก ผมคิดถึงพ่อทุกวัน พ่อผมไม่เคยด่าผมเลย พ่อเป็นคนใช้เหตุผลตัดสินปัญหาใจเย็นมาก และได้แต่ร้องไห้น้อยใจมากๆเกือบจะทุกเย็น จนเคยอมน้ำยาล้างห้องน้ำไว้ในปาก แต่กลับไม่กลืน บางทีผมก็เอายาพารากับยาแก้แพ้ยัดปากตัวเอง แต่กลับไม่กลืน หลายหนละที่ผมแอบร้องไห้ไม่มีใครรู้ปัญหา อยากจะจบปัญหาที่แก้ไม่ได้นี้ไปเสียที ทำไม่สำเร็จสักที ผมร้องไห้เกือบจะทุกวัน จนมันกลายเป็นรอยร้าวที่ไม่มีวันต่อติด ผมควรทำยังไงดี?? อยากจบชีวิตตัวเอง ผมมีทุกอย่างทั้งทรัพสินเงินทอง แต่ไม่เคยมีความสุขในชีวิตเลยสักนิด ตอนนี้ระหว่างเอาความสุขที่หายไป กับ ทอง1ล้าน ผมขอเลือกความสุขครับ ผมต้องทำไงดีถึงจะยอมรับสิ่งที่แม่เป็นแบบนี้ได้สักที ??
อยากฆ่าตัวตาย TT^TT ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปเพื่อใครอีกแล้ว
มีบ้าน2หลังห่างกัน60เมตร คือบ้านพ่อแม่ อีกหลังเป็นบ้านย่า
อยู่บ้านกับพ่อแม่มาตั้งแต่เกิดได้ถึงอายุ7ปี ผมรักพ่อและแม่มากๆ แม่จะเป็นคนดุ ไม่พอใจอะไรก็เอะอะตะคอกใส่ พ่อเป็นคนใจเย็น เวลาพ่อเลิกงานจากบริษัทตอนค่ำๆ กลับมาบ้านไปร้านเหล้าแถวบ้าน กินเหล้าแถวบ้านแล้วเมาหน่อยๆเข้าบ้าน กลางคืนนี่แม่ทำบ้านแตก พ่อจำเป็นต้องเตลิดมานอนบ้านย่าแทบบ่อยคืน การเป็นอยู่ก็ไม่มีไรมาก
จากนั้นคือพ่อผมเสียไปตอนผมอายุ7-8ปี หลังจากนั้นผมก็ได้ย้ายจากแม่มาอยู่กับย่าที่บ้านจนตอนนี้อายุ20แล้วยังอยู่บ้านกับย่า
**(เข้าเรื่องปัญหาเลยนะครับ)
****ผมรู้สึกชีวิตผมขาดครึ่งไปตั้งแต่พ่อเสียไป เหมือนหอบเอาความสุขของผมจากไปด้วย ตั้งแต่ตอนนั้นที่ย้ายมาอยู่กับย่า จนถึงตอนนี้ ผมรู้สึกเหมือนแม่เปลี่ยนเป็นคนละคน แม่ชอบด่าผม คุยกันได้ไม่ถึงชั่วโมงก็ขึ้นเสียงแล้วครับ ผมพยายามเปลี่ยนวิธีการพูดหรือบอกให้แม่เท่าไร ไม่เคยเปลี่ยนได้ครับ มันเป็นเวลานานแสนนานมากๆที่ผมพยายาม จนถึงตอนนี้มันไม่สำเร็จ ตอนนี้ย่าก็แก่ลงไปทุกๆวันจะอยู่เป็นเสาหลักผมไปได้นานอีกเท่าไรไม่รู้ และทั้งชีวิตนี้ผมเหลือแค่เพียงแม่คนเดียวที่เป็นความหวัง แต่แม่ผมไม่เคยเข้าใจผมเลยครับ ผมคุยกับแม่ว่าแม่พูดดีๆกับผมได้ไหมขอแค่นี้ แต่ไม่สำเร็จสักครั้ง แม่จะตะคอกประมาณ"ก็รู้ว่าแม่เป็นแบบนี้ทำไมไม่ไม่ชินล่ะ" ผมคงเป็นคนอ่อนแอมากครับ ไม่เคยเข้มแข็งสักที แม่มักใช้อารมณ์ตัดสินปัญหาตลอด ผมพูดดีด้วยก็แล้ว แต่แม่กลับตะคอกขึ้นเสียงแบบเสียอารมณ์ใส่ทุกครั้ง 3วันดี4วันร้าย ผมไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนได้ยังไง ผมพยายามอย่างมาก แต่ไม่สำเร็จ ตอนนี้มันท้อแท้มากๆ ผมแค่อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนใครคนอื่นที่พ่อแม่ของพวกเขาใช้เหตุผลแก้ปัญหาให้ลูก ผมคิดถึงพ่อทุกวัน พ่อผมไม่เคยด่าผมเลย พ่อเป็นคนใช้เหตุผลตัดสินปัญหาใจเย็นมาก และได้แต่ร้องไห้น้อยใจมากๆเกือบจะทุกเย็น จนเคยอมน้ำยาล้างห้องน้ำไว้ในปาก แต่กลับไม่กลืน บางทีผมก็เอายาพารากับยาแก้แพ้ยัดปากตัวเอง แต่กลับไม่กลืน หลายหนละที่ผมแอบร้องไห้ไม่มีใครรู้ปัญหา อยากจะจบปัญหาที่แก้ไม่ได้นี้ไปเสียที ทำไม่สำเร็จสักที ผมร้องไห้เกือบจะทุกวัน จนมันกลายเป็นรอยร้าวที่ไม่มีวันต่อติด ผมควรทำยังไงดี?? อยากจบชีวิตตัวเอง ผมมีทุกอย่างทั้งทรัพสินเงินทอง แต่ไม่เคยมีความสุขในชีวิตเลยสักนิด ตอนนี้ระหว่างเอาความสุขที่หายไป กับ ทอง1ล้าน ผมขอเลือกความสุขครับ ผมต้องทำไงดีถึงจะยอมรับสิ่งที่แม่เป็นแบบนี้ได้สักที ??