นี่เป็นกระทู้แรกของผมครับ คำพูดอาจจะดูไม่ค่อยได้เท่าไหร่๕๕๕๕
เรื่องนี้เกิดขึ้นประมาณ4เดือนที่แล้วครับ ผมได้พบกับผู้หญิงคนนึง ซึ่งเธอเป็นเพื่อนของพี่ที่ผมรู้จัก
ผมเห็นเธอครั้งแรกก็หลงเลยล่ะ๕๕๕๕ ก็ได้แค่หลงล่ะครับ ผมจึงขอไลน์เธอจากพี่
ธรรมดาล่ะครับคนไม่รู้จัก ถามคำ ตอบคำ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้วว
จนเวลาผ่านไป ผมไปกินเหล้าเมา ผมได้ไปนอนในห้องพี่ผม ซึ่งมีเธอเป็นรูมเมท ผมได้เจอเธอบ่อยขึ้น
ได้คุยต่อหน้าบ่อยขึ้น จึงทำให้ผมตัดสินใจทักเธอไปอีกครั้ง เธอเป็นคนคุยสนุกครับ คุยด้วยแล้วสนุก
นิสัยเด็กๆน่ารักๆ ผมก็ทักไลน์เธอไปเรื่อย คุยกันไปเรื่อยๆ ช่วงนั้นเป็นช่วงสอบพอดีครับ ผมก็คุยยกับเธอมาตลอดจนกระทั่ง ปิดเทอมครับ ผมยอมรับว่าตอน
นั้นผมชอบเธอไปแล้วจริงๆ และเมื่อปิดเทอม
ผมกลับบ้านครับ เธอก็กลับบ้าน เราก็คุยไลน์กันปกติ ผมคิดว่าคุยไลน์แบบนี้ใครๆก็คุยได้ อยากจะคุยอะไรที่มันมากกว่านี้ ผมเลยตัดสินใจขอเบอร์เธอจากพี่
ของผมซึ่งเป็นเพื่อนของเธอ คืนวันนั้นผมได้โทรไปหาเธอก็ไม่ได้คุยอะไรมากมายครับ แค่แบบว่าง่วงมั้ย ทำอะไรอยู่ จะนอนยัง อะไรประมาณนี้ครับ
แต่ผมรู้สึกมันวิเศษจริงๆ๕๕๕ วันรุ่งขึ้นผมก็ทักไลน์เธอไปตามปกติครับ พอตกกลางคืน ผมตัดสินใจโทรหาเธออีกรอบนึง มันวิเศษกว่าเมื่อวานมากครับ ผมจำ
ได้เลยผมคุยกับเธอไป 1.18 ชม บวกกับเธอเป็นคนชอบคุยโทรศัพท์นานอยู่แล้ว เข้าทางผมเลยไง๕๕๕ ผมทำแบบนี้ทุกวันครับ เพราะคุยกับเธอแล้วสนุก
แบบไม่อยากวางเลยครับ ผมอยากจะโทรหาเธอเช้ากลางวันเย็น สามเวลาก่อนอาหารเลยล่ะ แต่ก้กลัวเธอจะรำคาญ แต่ผมก็รู้นะว่าเธอไม่ได้คุยกับผมแค่คน
เดียว แต่ทำยังไงได้ล่ะครับ เราไม่ได้เป็นอะไรกับเค้า ไม่มีสิทธ์ิใช่ป่ะ แตผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะมันเป็นสิทธ์ิของเธอ จากนั้นผมก็คุยกับเธอมาเรื่อยๆ คุย
แบบนี้ทุกวัน ทักเธอทุกวัน โทรไปหาเธอทุกวัน ช่วงนั้นเป็นช่วงปีใหม่ ผมออกไปเค้าดาวกับเพื่อนๆครับ เธออยุ่ที่งานแม่ไม่ได้ออกไปไหน ผมก็เลยคิดว่าอยาก
จะเค้าดาวกับเธอ ก่อนจะขึ้นปีใหม่อีกประมาณครึ่ง ชม ผม โทรไปหาเธอก็เนียนๆถามไปแบบว่า ทำอะไร นอนยัง ง่วงมั้ยย อย่าเพิ่งนอนนะเค้าดาวด้วยกัน
ก่อน๕๕๕ เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ ประมาณ2นาทีก่อนเค้าดาวผมโทรไปหาเธอ ปรากฏว่ารอสายครับ วันนั้นเลยไม่ได้เค้าดาวกับเธอเลยย๕๕๕ ได้แต่ส่ง
ข้อความไปบอกแฮปปี้นิวเยียร์ล่ะครับ
เมื่อผมกลับมาถึงบ้านเธอก็ส่งไลน์มาแฮปปี้นิวเยียร์เหมือนกันครับ เธอบอกว่าเพื่อนเหงา เพื่อนโทรมาเค้าดาวด้วย แล้วผมก็โทรไปบอกเธอเธอฝันดี เหมือน
ทุกคืนที่ผมคอยบอกเธอ
ผมคุยกับเธอทุกวันเลยครับ ไม่มีวันไหนที่ผมไม่อยากคุยกับเธอ แล้วผมก็เปิดเทอมครับ ผมเปิดก่อนเธอ เธอเปิดหลังผมประมาณ1อาทิตย์ ผมได้มีโอกาสไป
เดินเจเจกรีนครับ ไปกับพี่ที่เป็นเพื่อนของเธอ
ผมก็คิดนะว่าจะซื้ออะไรไปให้เธอดี
ผมเดินไปเจอ ตัวต่อเลโก้ที่เป็นตัวการ์ตูนครับ หลายๆคนน่าจะเคยเห็น ผมไม่ลีรอรีบเข้าไปดู เจอคิตตี้ผมควักตังจ่ายเลย๕๕๕ เพราะเธอชอบคิตตี้อยู่แล้วด้วย
ผมขึ้นไปที่ห้องของพี่ครับ นั่งต่ออยู่พักใหญ่ชิ้นส่วนมันเล็กมากครับ และแล้วผมก็ต่อมันสำเร็จ ผมจึงวางไว้บนโต้ะของเธอครับ และเมื่อเธอกลับมาจากบ้าน
เธอก็เห็นมัน ปรากฏว่าเธอเคยซื้อมาต่อแล้วครับ เธอยังบอกอีกว่าผมน่ะต่อผิด๕๕๕
ผมเจอเธอบ่อยขึ้น ทุกวันๆ เพราะเพื่อนผมมันแอบกิ้กกับเพื่อนของเธออยู่ ผมเลยมีโอกาสได้ไปหาเธอบ่อยมากขึ้น เวลาไปไหนก็ไปด้วยกันบ้าง ผมไปเดินเจ
เจกรีนกับเธอก็หลายครั้งอยู่ แต่ไม่ได้ไปกันสองคนนะ๕๕๕ ไปกับเพื่อนของเธอและเพื่อนของผมด้วย ก็ไม่มีอะไรมากครับ บวกกับผมยังเขินๆเธออยู่ไม่กล้า
พูดกับเธอมากนัก และพวกเราก็กลับกัน ผมก็มาส่งเธอที่หน้าหอ และโทรไปบอกฝันดีเธอก่อนนอนเหมือนทุกคืน จนกระทั่งเราเธอได้ไปเจเจกรีนอีกครับ แล้ว
วันนั้นผมก้นัดเพื่อนไว้ที่นั่นพอดี แต่ไม่ได้ไปด้วยกันครับ ต่างคนต่างไป ผมได้แต่ภาวนาเดินๆไปให้เจอกับเธอ แต่มันยากครับ ผมเลยโทรไปหาเธอถามว่าอยู่
ไหน อยู่ตรงไหน แต่ผมก็ไม่ได้ไปหาเธอครับ และแล้วเธอก็โทรมาบอกให้ไปช่วยเลือกของขวัญให้หน่อย ว่าจะซื้ออะไรให้เพื่อน ผช ดี แต่วันนั้นก็ไม่ได้อะไร
กลับมาครับ เพราะมันไม่มีอะไรถูกใจเลย แล้วผมก็ส่งเธอขึ้นแท็กซี่กลับหอครับ ผมเดินต่ออีกซักพักแล้วผมก็กลับหอเหมือนกันครับ
แต่เป็นแบบนี้มันอึดอัดครับ ผมเลยบอกเธอไปครับ ว่าผมรู้สึกยังไงกับเธอ ว่าผมชอบเธอ เธอก็บอกผมกลับมาว่าอย่าเพิ่งรีบชอบเลย แต่เธอก็ชอบนะที่คุยกัน
แบบนี้ แล้วเธอก็ส่งมาต่อว่า ถ้าซักวันเธอเปลี่ยนไป ผมจะรับได้หรอ ผมก็ถามกลับไป แบบไหนที่จะเปลี่ยนไป เธอบอกว่าไม่รู้ เผื่อปลี่ยนไปไง ถึงบอกไงว่า
อย่าเพิ่งรีบชอบ ให้ทำไงได้ล่ะครับก็ตอนนั้นผมก็ให้เธอไปทั้งใจล้ะ๕๕ (เน่าว่ะะ๕๕๕)
รุ่งเช้าผมก็ทักเธอเหมือนเดิมปกติ เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมไม่ยอมง่ายๆหรอกครับ เพื่อนของเธอก็บอกผมนะให้สู้ต่อ มาไกลเกินจะถอยแล้ว ผมก็คุยกับ
เธอมาเรื่อยๆครับหวังว่าซักวันเธอจะหันมามองบ้าง
ช่วงที่ผ่านมาความรู้สึกนี้มันดีมากๆครับ แต่มันก็อึดอัดใจอยู่บ้าง กลัวเธอจะรำคาญ กลัวเธอจะเบื่อ
ผมก็ได้แต่บอกเธอไปว่าอย่าเพื่งเบื่อนะ แล้วผมก็บอกเธออีกที เธอก็ปฏิเสธผมเหมือนเดิม เธอบอกกับผมว่า มันไมใช่ เธอพยายามแล้ว แต่มันก็ไม่ใช่อยู่ดี ผม
จึงบอกเธอไปว่าผมขอลองอีกทีได้มั้ย จนกว่ามันจะไม่ใช่จริงๆ เธอก้ไม่ได้ว่าอะไรครับ เธอบอกว่าเธอไม่ได้ปิดโอกาสใคร ผมจึงลองดูอีกครั้งนึงง
ผมก็คุยกับเธอปกติเหมือนทุกวัน ไปหาเธอบ้าง แล้ววันที่12 กพ ก่อนวาเลนไทน์ ผมตั้งใจจะไปกดตุ้กตาคิตตี้ ที่เซนทรัลลาดพร้าวมาให้เธอในวันวาเลนไทน์
ผมจึงชวนเพื่อนของเธอที่กิ้กกับเพื่อนผมไปด้วย
แต่วันนั้นเธอเลิกเรียนเร็ว เธอรู้ว่าเพื่อนของเธอจะไปกับผม ผมเลยชวนเธอไปด้วย สรุปว่าวันนั้นตุ้กกตาก็ไม่ได้กดครับ ไปเดินเล่นเฉยๆ เพราะเธอไปด้วย แต่ก็
ดีครับเพราะได้ไปไหนมาไหนกับเธออีกมันคุ้มครับ แล้วผมก็มาส่งเธอที่หอเช่นเคยครับ โทรบอกเธอฝันดีเหมือนเดิมครับ
วันรุ่งขึ้นวันที่13 เพื่อนของเธอีกคนจะทำเซอไพร้แฟนที่ห้องของเธอ ผมก็ไปช่วยครับ เห็นคนรักกันนี่มันก็มีความสุขดีเนอะครับ ผมกลับหอประมาณตี3กว่า
กลับไปเอาดอกกุหลาบขาวดอกเล็กๆมาให้เธอ ผมทำไดแค่นี้แหล่ครับ ทำอะไรมากกว่านี้คงไม่ได้ และให้เธอลงมาใต้หอ ผมก็เอาดอกกุหลาบให้เธอ แล้วเธอ
ก็บอกผมมาว่าแฮปปี้วาเลนไทน์นะ จากนั้นเธอก็ขึ้นหอไปแล้วผมก็เดินกลับหอ แล้วหลังจากวันนั้นเองมันเปลี่ยนไปซะทุกอย่าง เหมือนเธอจะโดนใครทำร้าย
จิตใจมา สเตัสของเธอเปลี่ยนไปทุกอย่าง เหมือนว่าเธออกหักกับแฟนเก่าที่เค้าคุยๆกันอยู่ ผมจึงถามเธอว่าสุดท้ายแล้วคนที่เธอเลือกคงไม่ใช่ผมใช่มั้ย
เธอตอบกลับมาว่ามั้ง ผมบอกเธอกลับไปว่าผมขอรอเธอได้มั้ย เธอตอบกลับมาว่า ไม่อยากให้รอ ไม่อยากให้เสียใจ แต่ทำไงได้ล่ะครับ ตอนนั้นผมให้เธอหมด
ใจแล้วจริงๆ ผมยอมทุกอย่าง หลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ผมโทรไปเธอก็ไม่รับ ทักไปเธอก็ไม่ตอบ ผมคิดว่าเธอกำลังเสียใจเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอก็
เป็นได้ ผมยังรอเธออยู่ทุกวันจนกว่ามันจะไม่ใช่จริงๆ ผมก็พร้อมจะเดินออกมา ถึงแม้จะเจ็บ แต่มันก็สวยงามสำหรับผมเสมอ เธอเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของผม ผม
เลิกบุหรี่เพราะเธอได้ สุดท้ายนี้ผมก็อยากจะบอกเธอว่าผมยังอยู่ข้างเธอเสมอ ถึงแม้ว่าเธอมีคนที่เธอต้องการอยู๋แล้ว ผมจะอยู่ตรงนี้เสมอ
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ
เธอจะอยู่ในใจผมเสมอ
เรื่องนี้เกิดขึ้นประมาณ4เดือนที่แล้วครับ ผมได้พบกับผู้หญิงคนนึง ซึ่งเธอเป็นเพื่อนของพี่ที่ผมรู้จัก
ผมเห็นเธอครั้งแรกก็หลงเลยล่ะ๕๕๕๕ ก็ได้แค่หลงล่ะครับ ผมจึงขอไลน์เธอจากพี่
ธรรมดาล่ะครับคนไม่รู้จัก ถามคำ ตอบคำ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้วว
จนเวลาผ่านไป ผมไปกินเหล้าเมา ผมได้ไปนอนในห้องพี่ผม ซึ่งมีเธอเป็นรูมเมท ผมได้เจอเธอบ่อยขึ้น
ได้คุยต่อหน้าบ่อยขึ้น จึงทำให้ผมตัดสินใจทักเธอไปอีกครั้ง เธอเป็นคนคุยสนุกครับ คุยด้วยแล้วสนุก
นิสัยเด็กๆน่ารักๆ ผมก็ทักไลน์เธอไปเรื่อย คุยกันไปเรื่อยๆ ช่วงนั้นเป็นช่วงสอบพอดีครับ ผมก็คุยยกับเธอมาตลอดจนกระทั่ง ปิดเทอมครับ ผมยอมรับว่าตอน
นั้นผมชอบเธอไปแล้วจริงๆ และเมื่อปิดเทอม
ผมกลับบ้านครับ เธอก็กลับบ้าน เราก็คุยไลน์กันปกติ ผมคิดว่าคุยไลน์แบบนี้ใครๆก็คุยได้ อยากจะคุยอะไรที่มันมากกว่านี้ ผมเลยตัดสินใจขอเบอร์เธอจากพี่
ของผมซึ่งเป็นเพื่อนของเธอ คืนวันนั้นผมได้โทรไปหาเธอก็ไม่ได้คุยอะไรมากมายครับ แค่แบบว่าง่วงมั้ย ทำอะไรอยู่ จะนอนยัง อะไรประมาณนี้ครับ
แต่ผมรู้สึกมันวิเศษจริงๆ๕๕๕ วันรุ่งขึ้นผมก็ทักไลน์เธอไปตามปกติครับ พอตกกลางคืน ผมตัดสินใจโทรหาเธออีกรอบนึง มันวิเศษกว่าเมื่อวานมากครับ ผมจำ
ได้เลยผมคุยกับเธอไป 1.18 ชม บวกกับเธอเป็นคนชอบคุยโทรศัพท์นานอยู่แล้ว เข้าทางผมเลยไง๕๕๕ ผมทำแบบนี้ทุกวันครับ เพราะคุยกับเธอแล้วสนุก
แบบไม่อยากวางเลยครับ ผมอยากจะโทรหาเธอเช้ากลางวันเย็น สามเวลาก่อนอาหารเลยล่ะ แต่ก้กลัวเธอจะรำคาญ แต่ผมก็รู้นะว่าเธอไม่ได้คุยกับผมแค่คน
เดียว แต่ทำยังไงได้ล่ะครับ เราไม่ได้เป็นอะไรกับเค้า ไม่มีสิทธ์ิใช่ป่ะ แตผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะมันเป็นสิทธ์ิของเธอ จากนั้นผมก็คุยกับเธอมาเรื่อยๆ คุย
แบบนี้ทุกวัน ทักเธอทุกวัน โทรไปหาเธอทุกวัน ช่วงนั้นเป็นช่วงปีใหม่ ผมออกไปเค้าดาวกับเพื่อนๆครับ เธออยุ่ที่งานแม่ไม่ได้ออกไปไหน ผมก็เลยคิดว่าอยาก
จะเค้าดาวกับเธอ ก่อนจะขึ้นปีใหม่อีกประมาณครึ่ง ชม ผม โทรไปหาเธอก็เนียนๆถามไปแบบว่า ทำอะไร นอนยัง ง่วงมั้ยย อย่าเพิ่งนอนนะเค้าดาวด้วยกัน
ก่อน๕๕๕ เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ ประมาณ2นาทีก่อนเค้าดาวผมโทรไปหาเธอ ปรากฏว่ารอสายครับ วันนั้นเลยไม่ได้เค้าดาวกับเธอเลยย๕๕๕ ได้แต่ส่ง
ข้อความไปบอกแฮปปี้นิวเยียร์ล่ะครับ
เมื่อผมกลับมาถึงบ้านเธอก็ส่งไลน์มาแฮปปี้นิวเยียร์เหมือนกันครับ เธอบอกว่าเพื่อนเหงา เพื่อนโทรมาเค้าดาวด้วย แล้วผมก็โทรไปบอกเธอเธอฝันดี เหมือน
ทุกคืนที่ผมคอยบอกเธอ
ผมคุยกับเธอทุกวันเลยครับ ไม่มีวันไหนที่ผมไม่อยากคุยกับเธอ แล้วผมก็เปิดเทอมครับ ผมเปิดก่อนเธอ เธอเปิดหลังผมประมาณ1อาทิตย์ ผมได้มีโอกาสไป
เดินเจเจกรีนครับ ไปกับพี่ที่เป็นเพื่อนของเธอ
ผมก็คิดนะว่าจะซื้ออะไรไปให้เธอดี
ผมเดินไปเจอ ตัวต่อเลโก้ที่เป็นตัวการ์ตูนครับ หลายๆคนน่าจะเคยเห็น ผมไม่ลีรอรีบเข้าไปดู เจอคิตตี้ผมควักตังจ่ายเลย๕๕๕ เพราะเธอชอบคิตตี้อยู่แล้วด้วย
ผมขึ้นไปที่ห้องของพี่ครับ นั่งต่ออยู่พักใหญ่ชิ้นส่วนมันเล็กมากครับ และแล้วผมก็ต่อมันสำเร็จ ผมจึงวางไว้บนโต้ะของเธอครับ และเมื่อเธอกลับมาจากบ้าน
เธอก็เห็นมัน ปรากฏว่าเธอเคยซื้อมาต่อแล้วครับ เธอยังบอกอีกว่าผมน่ะต่อผิด๕๕๕
ผมเจอเธอบ่อยขึ้น ทุกวันๆ เพราะเพื่อนผมมันแอบกิ้กกับเพื่อนของเธออยู่ ผมเลยมีโอกาสได้ไปหาเธอบ่อยมากขึ้น เวลาไปไหนก็ไปด้วยกันบ้าง ผมไปเดินเจ
เจกรีนกับเธอก็หลายครั้งอยู่ แต่ไม่ได้ไปกันสองคนนะ๕๕๕ ไปกับเพื่อนของเธอและเพื่อนของผมด้วย ก็ไม่มีอะไรมากครับ บวกกับผมยังเขินๆเธออยู่ไม่กล้า
พูดกับเธอมากนัก และพวกเราก็กลับกัน ผมก็มาส่งเธอที่หน้าหอ และโทรไปบอกฝันดีเธอก่อนนอนเหมือนทุกคืน จนกระทั่งเราเธอได้ไปเจเจกรีนอีกครับ แล้ว
วันนั้นผมก้นัดเพื่อนไว้ที่นั่นพอดี แต่ไม่ได้ไปด้วยกันครับ ต่างคนต่างไป ผมได้แต่ภาวนาเดินๆไปให้เจอกับเธอ แต่มันยากครับ ผมเลยโทรไปหาเธอถามว่าอยู่
ไหน อยู่ตรงไหน แต่ผมก็ไม่ได้ไปหาเธอครับ และแล้วเธอก็โทรมาบอกให้ไปช่วยเลือกของขวัญให้หน่อย ว่าจะซื้ออะไรให้เพื่อน ผช ดี แต่วันนั้นก็ไม่ได้อะไร
กลับมาครับ เพราะมันไม่มีอะไรถูกใจเลย แล้วผมก็ส่งเธอขึ้นแท็กซี่กลับหอครับ ผมเดินต่ออีกซักพักแล้วผมก็กลับหอเหมือนกันครับ
แต่เป็นแบบนี้มันอึดอัดครับ ผมเลยบอกเธอไปครับ ว่าผมรู้สึกยังไงกับเธอ ว่าผมชอบเธอ เธอก็บอกผมกลับมาว่าอย่าเพิ่งรีบชอบเลย แต่เธอก็ชอบนะที่คุยกัน
แบบนี้ แล้วเธอก็ส่งมาต่อว่า ถ้าซักวันเธอเปลี่ยนไป ผมจะรับได้หรอ ผมก็ถามกลับไป แบบไหนที่จะเปลี่ยนไป เธอบอกว่าไม่รู้ เผื่อปลี่ยนไปไง ถึงบอกไงว่า
อย่าเพิ่งรีบชอบ ให้ทำไงได้ล่ะครับก็ตอนนั้นผมก็ให้เธอไปทั้งใจล้ะ๕๕ (เน่าว่ะะ๕๕๕)
รุ่งเช้าผมก็ทักเธอเหมือนเดิมปกติ เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมไม่ยอมง่ายๆหรอกครับ เพื่อนของเธอก็บอกผมนะให้สู้ต่อ มาไกลเกินจะถอยแล้ว ผมก็คุยกับ
เธอมาเรื่อยๆครับหวังว่าซักวันเธอจะหันมามองบ้าง
ช่วงที่ผ่านมาความรู้สึกนี้มันดีมากๆครับ แต่มันก็อึดอัดใจอยู่บ้าง กลัวเธอจะรำคาญ กลัวเธอจะเบื่อ
ผมก็ได้แต่บอกเธอไปว่าอย่าเพื่งเบื่อนะ แล้วผมก็บอกเธออีกที เธอก็ปฏิเสธผมเหมือนเดิม เธอบอกกับผมว่า มันไมใช่ เธอพยายามแล้ว แต่มันก็ไม่ใช่อยู่ดี ผม
จึงบอกเธอไปว่าผมขอลองอีกทีได้มั้ย จนกว่ามันจะไม่ใช่จริงๆ เธอก้ไม่ได้ว่าอะไรครับ เธอบอกว่าเธอไม่ได้ปิดโอกาสใคร ผมจึงลองดูอีกครั้งนึงง
ผมก็คุยกับเธอปกติเหมือนทุกวัน ไปหาเธอบ้าง แล้ววันที่12 กพ ก่อนวาเลนไทน์ ผมตั้งใจจะไปกดตุ้กตาคิตตี้ ที่เซนทรัลลาดพร้าวมาให้เธอในวันวาเลนไทน์
ผมจึงชวนเพื่อนของเธอที่กิ้กกับเพื่อนผมไปด้วย
แต่วันนั้นเธอเลิกเรียนเร็ว เธอรู้ว่าเพื่อนของเธอจะไปกับผม ผมเลยชวนเธอไปด้วย สรุปว่าวันนั้นตุ้กกตาก็ไม่ได้กดครับ ไปเดินเล่นเฉยๆ เพราะเธอไปด้วย แต่ก็
ดีครับเพราะได้ไปไหนมาไหนกับเธออีกมันคุ้มครับ แล้วผมก็มาส่งเธอที่หอเช่นเคยครับ โทรบอกเธอฝันดีเหมือนเดิมครับ
วันรุ่งขึ้นวันที่13 เพื่อนของเธอีกคนจะทำเซอไพร้แฟนที่ห้องของเธอ ผมก็ไปช่วยครับ เห็นคนรักกันนี่มันก็มีความสุขดีเนอะครับ ผมกลับหอประมาณตี3กว่า
กลับไปเอาดอกกุหลาบขาวดอกเล็กๆมาให้เธอ ผมทำไดแค่นี้แหล่ครับ ทำอะไรมากกว่านี้คงไม่ได้ และให้เธอลงมาใต้หอ ผมก็เอาดอกกุหลาบให้เธอ แล้วเธอ
ก็บอกผมมาว่าแฮปปี้วาเลนไทน์นะ จากนั้นเธอก็ขึ้นหอไปแล้วผมก็เดินกลับหอ แล้วหลังจากวันนั้นเองมันเปลี่ยนไปซะทุกอย่าง เหมือนเธอจะโดนใครทำร้าย
จิตใจมา สเตัสของเธอเปลี่ยนไปทุกอย่าง เหมือนว่าเธออกหักกับแฟนเก่าที่เค้าคุยๆกันอยู่ ผมจึงถามเธอว่าสุดท้ายแล้วคนที่เธอเลือกคงไม่ใช่ผมใช่มั้ย
เธอตอบกลับมาว่ามั้ง ผมบอกเธอกลับไปว่าผมขอรอเธอได้มั้ย เธอตอบกลับมาว่า ไม่อยากให้รอ ไม่อยากให้เสียใจ แต่ทำไงได้ล่ะครับ ตอนนั้นผมให้เธอหมด
ใจแล้วจริงๆ ผมยอมทุกอย่าง หลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ผมโทรไปเธอก็ไม่รับ ทักไปเธอก็ไม่ตอบ ผมคิดว่าเธอกำลังเสียใจเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอก็
เป็นได้ ผมยังรอเธออยู่ทุกวันจนกว่ามันจะไม่ใช่จริงๆ ผมก็พร้อมจะเดินออกมา ถึงแม้จะเจ็บ แต่มันก็สวยงามสำหรับผมเสมอ เธอเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของผม ผม
เลิกบุหรี่เพราะเธอได้ สุดท้ายนี้ผมก็อยากจะบอกเธอว่าผมยังอยู่ข้างเธอเสมอ ถึงแม้ว่าเธอมีคนที่เธอต้องการอยู๋แล้ว ผมจะอยู่ตรงนี้เสมอ
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ