========================== ก า ล เ ว ล า =========================

กาลเวลา

กา - ละ = เวลา

ทั้งกาละ และ เวลา  ก็คือความหมายเดียวกัน
แต่ภาษาไทย มันแปลกอยู่อย่าง มักเอาคำไทยเดิมต่างๆ มาใช้เป็นคำคู่ ในภาษาเขียน...เช่น

ย่างกราย = เดิน  ประเภทเดินนวยนาดกรีดกราย (เดินแบบดัดจริตไง)

ความจริงคำว่า  ย่าง  กับ  กาย คือคำไทยเดิม
ปัจจุบัน เป็นคำที่ใช้ในภาษาถิ่น  เหนือ - อีสาน

ย่าง คือเดิน
กาย คือผ่านไป

แต่ภาษากลาง เอาสองคำมารวมกัน  เปลี่ยนความหมายไปคนละอย่างซะนี่

ปีกราย/ปีกลาย = ปีกาย หมายถึงปีที่ผ่านไป
แต่ภาษาดัดจริต เขียนเป็นปีกลาย...

ไม่รู้จะให้ปี มัน กลาย เป็น เดือน เป็น วัน หรือไงไม่ทราบได้

ทองคำ = แร่หายากชนิดหนึ่ง นำมาเป็นเครื่องประดับราคาแพง

คำไทยเดิม คือ  คำ  แต่ภาษากลางนำมาผสม  กับ ทอง  ซึ่งหมายถึง
แร่ผสมอีกชนิดหนึ่ง สีเหลือง มีค่าน้อย ใช้ทำภาชนะเครื่องใช้  

เรียกแร่ชนิดนี้ว่า  ทองเหลือง
แร่ที่มีค่าเรียกว่า  ทองคำ

นี่คือความสิ้นเปลืองในการใช้พยัญชนะเพื่อการผสมพันธ์ ของอักษร
เพียงเพื่อการสื่อสารให้ฟังดูดี มีความแปลก ของภาษา

ความจริงจะพูดถึงเรื่อง กาลเวลา  แต่ไหงดันมาเป็นเรื่องวิชาภาษาไทยไปได้แฮะ !

กาลเวลา...ที่หมุนเวียนเปลี่ยนไป  ผู้คนทั้งหลายมักจะรู้สึกกันแบบนั้น
แต่จริงๆแล้ว  วันเวลา กาลเวลา  มันไม่เคยเปลี่ยนอะไรเลย  มันเป็นของมันอยู่งั้นเอง
สิ่งที่เปลี่ยน  ก็ตัวคนนั่นแหละ  ทำให้มันเปลี่ยนไป  รู้สึกว่ามันเปลี่ยนไป

อย่างเช่นเคยเล่นหัว คุยกัน ยั่วเย้ากระเซ้าแหย่กัน ในพันทิป
จู่ๆ ก็หายไปทีละคน สองคน สามคน หลายสิบคน ฯลฯ

จนเหลืออยู่เพียง 3-4 คน....ฮ่า !

มันเกี่ยวกับกาลเวลามั้ยละเนี่ย....น่าจะเกี่ยวเนอะ

กาลเวลา....ทำให้มองเห็นอดีต

แต่แปลกแฮะ....

กาลเวลา  ไม่เคยมีอนาคตให้ไขว่คว้า...!!