ตอนที่ผ่านมาอยู่ คห สุดท้ายค่ะ
หนึ่งใจในแผ่นดิน
ตอนที่ 50 (2/3)
วันที่สองของการเป็นพยาบาลพิเศษให้ชายหนุ่มทำให้ไหมแก้วรู้ว่า เขาเป็นคนที่ดื้อมากทีเดียวโดยเฉพาะเวลากินยา เธอถึงขนาดต้องขู่แล้วขู่อีกว่าจะหนีกลับบ้างล่ะ จะไม่ป้อนข้าวบ้างล่ะ ถึงจะยอม แต่ถ้าถึงเวลาเช็ดตัวล่ะก็ พ่อคุณรีบถอดเสื้อรอทีเดียว เหมือนกับตอนนี้ที่เขานั่งยิ้มเผล่รอเธอบนเตียง
“ฉันอยากรู้จังว่า เมื่อก่อนเวลาที่คุณป่วย ใครเป็นคนดูแลคุณ” ไหมแก้วถามผู้ชายหน้าเป็นขณะวางอ่างน้ำใบเล็กที่โต๊ะหัวเตียงแล้วบิดผ้าชุบน้ำจนหมาด
“ถ้าแม่ผมยังอยู่ แม่ก็เป็นคนดูแล” เขาตอบเสียงเบาแล้วมองหญิงสาวที่กำลังใช้ผ้าซับไปตามร่างกายของตนเอง
“ถ้าแม่ยังอยู่...” ไหมแก้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างสงสัย
“แม่ผมเสียไปนานแล้ว...ดังนั้นเวลาที่ป่วยก็มีน้องสาวที่คอยเตือนเรื่องกินยา”
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพวกคุณสองพี่น้องถึงรักกันนัก”
“เราไม่ได้มีญาติเยอะเหมือนครอบครัวคนอื่นหรอกครับ มีกันแค่พ่อ ผม ธิดา แล้วก็น้องสาวของแม่ที่ไมได้อยู่ด้วยกัน ส่วนญาติคนอื่นก็หนีหายกันไปหมดตั้งแต่กิจการของปู่ล้มละลาย” ก้องปฐพีเล่าเรื่องครอบครัวของตัวเองให้เธอฟัง
“ล้มละลายหรือคะ ?” ไหมแก้วถามอย่างสงสัย
“ครับ ล้มละลาย...แต่คุณปู่ก็ฮึดสู้ ทำทุกอย่างใหม่จากเลขศูนย์จนก่อร่างสร้างตัวมาได้ และพ่อผมก็สานต่อจนมามีชลธารนี่แหละครับ พูดได้ว่าที่ชลธารมีทุกวันนี้ได้ก็ด้วยมือของรุ่นปู่และพ่อกับหุ้นส่วนคนสำคัญ”
“มิน่าเล่า ลูกชายประธานบริษัทอย่างคุณถึงต้องลงงานเอง เพราะคุณไม่อยากให้ใครมองว่าเป็นรุ่นไร้น้ำยา ไม่มีความสามารถเหมือนรุ่นปู่กับพ่อใช่ไหมล่ะคะ” ไหมแก้วพูดพลางเช็ดตัวของชายหนุ่มต่อ
“คุณไหม...นอกจากคุณจะเป็นหมอศัลยกรรมแล้ว คุณรู้ตัวไหมว่ายังเป็นจิตแพทย์ได้อีก” ก้องปฐพีประชดตอบด้วยรอยยิ้ม นึกหมั่นเขี้ยวยายคุณหมอคนนี้เสียจริง ถ้าเป็นน้องสาวล่ะก็จะบิดปากเสียให้เข็ด
“นั่นเป็นหนึ่งในสาขาที่ฉันสนใจเชียวนะคะ” แต่เธอกลับไม่สนคำประชดประชันเพราะว่ามันเป็นเรื่องจริง
ไหมแก้วบิดผ้าครั้งสุดท้ายเพื่อเช็ดหน้าเช็ดตาให้ชายหนุ่ม และทุกครั้งเมื่อถึงขั้นตอนนี้ มันเป็นอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกขัดๆเขินๆ เพราะเขาจะจ้องหน้าเธอด้วยดวงตาสีนิลหวานซึ้ง และมันทำให้เธอหน้าร้อนวูบวาบเสียจนไม่มีสมาธิ เขาจะมองจนเธอละลายต่อหน้ากันเลยหรือยังไงกัน รอยยิ้มที่น่าหยิกนี่ก็อีก เธอจึงต้องหาวิธีให้เขาหยุดจ้องหน้าเธอเสียที
“ครั้งต่อไปฉันจะวางยานอนหลับคุณเวลาเช็ดตัว ”
“คุณเป็นหมอที่โหดที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ” แต่คนดื้อมีหรือจะยอม ได้มองเธอใกล้ๆ แบบนี้ เรื่องอะไรจะปล่อยโอกาสให้หลุดไป
“คุณเล่นจ้องหน้าฉันแบบนี้ ฉันก็ไม่มีสมาธิเช็ดหน้าให้คุณสิคะ”
“คุณก็หลับตาเองสิครับ จะไม่ได้เห็นว่าผมจ้องหน้าคุณ” เขายิ้มพร้อมกับเสนอทางแก้ปัญหาที่ชาญฉลาดให้
หญิงสาวตาโตแล้วฮึดฮัดพูดต่อว่าคนเจ้าความคิด “คุณนี่คิดได้ยังไง แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าฉันเช็ดทั่วหรือเปล่า”
“ก็ทำแบบนี้ไง ผมจะเป็นคนขยับมือเอง ส่วนคุณก็แค่จับผ้าไว้”ก้องปฐพีพูดพลางใช้มือตัวเองกุมมือหญิงสาว
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มบางแล้วเอ่ยเสียงนุ่ม “หลับตาสิครับ”
ไหมแก้วยิ้มนิดที่มุมปากกับความคิดที่เขาคงมั่นใจว่าช่วยแก้ไขปัญหาได้ดีเสียเต็มประดา แต่เอาเถอะ ในเมื่อเขาต่อว่าเธอว่าเป็นหมอที่โหดที่สุด ในครั้งนี้จะยอมเชื่อคนไข้ที่ดื้อที่สุดดูบ้าง ในที่สุดไหมก็ยอมหลับตาลงอย่างว่าง่าย
เขาหัวเราะในลำคออย่างพึงใจเมื่อเธอยอมหลับตา ยิ่งพิศมองก็ยิ่งอยากเป็นคนที่ได้เห็นใบหน้าของเธอทั้งยามหลับและยามตื่น ความปรารถนาที่พยายามกักเก็บไว้เท่าไหร่ก็เก็บไม่มิด การได้อยู่ใกล้กับเธอยิ่งทำให้เขาอยากเป็นผู้ชายคนเดียวที่อยู่ในใจของไหมแก้ว
มือที่กอบกุมมือหญิงสาวอย่างนุ่มนวลขยับนำทางให้เธอเคลื่อนมือไปตามหน้าผาก แก้ม กรามแกร่ง ไล่ไปจนถึงคำคอ ก่อนกลับมายังสันจมูกโด่ง และหยุดที่ริมฝีปาก เขาทำให้หญิงสาวหัวใจเต้นแรงเพราะสิ่งกางกั้นระหว่างฝ่ามือของเธอและริมฝีของเขามีเพียงแค่ผ้าขนหนูผืนบางเท่านั้น และสัมผัสของการจุมพิตแผ่วเบาใต้ฝ่ามือทำให้ไหมแก้วลืมตาขึ้นสบประสานกับดวงตาสีดำขลับคู่ซึ้งวาววับ
“ผู้ชายเจ้าเล่ห์ หลอกแต๊ะอั๋ง” หญิงสาวค้อนน้อยๆ ให้
“อย่าคิดในทางอกุศลแบบนั้นสิครับ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มกับดวงตาพราวระยับแล้วปล่อยมือเจ้าของดวงดุที่ยังมีรอยยิ้มที่มุมปากให้ได้ชื่นใจ ได้สัมผัสทั้งมือและมองใบหน้ายามหลับตาแบบนี้ ที่เธอบอกว่าเขาหลอกแต๊ะอั๋งคงไม่ผิดนัก แลถือเสียว่าขอล่วงเกินนิดหน่อยเป็นกุศลทาน ยิ่งท่าทีเขินอายในแบบเธอก็น่ารักเสียจนอยากจะรวบตัวเข้ามากอด
“รีบเปลี่ยนเสื้อสิคะ อยากเป็นปวดบวมหรือไง” ไหมแก้วไม่วายหาเรื่องพูดแก้เขินแล้วรีบยกอ่างน้ำถืออกไปนอกห้องทำทีไม่ใส่ใจรอยยิ้มของคนเจ้าเล่ห์ที่เธอหลงเชื่อ
หนึ่งใจในแผ่นดินตอนที่ 50 (2/3)
หนึ่งใจในแผ่นดิน
ตอนที่ 50 (2/3)
วันที่สองของการเป็นพยาบาลพิเศษให้ชายหนุ่มทำให้ไหมแก้วรู้ว่า เขาเป็นคนที่ดื้อมากทีเดียวโดยเฉพาะเวลากินยา เธอถึงขนาดต้องขู่แล้วขู่อีกว่าจะหนีกลับบ้างล่ะ จะไม่ป้อนข้าวบ้างล่ะ ถึงจะยอม แต่ถ้าถึงเวลาเช็ดตัวล่ะก็ พ่อคุณรีบถอดเสื้อรอทีเดียว เหมือนกับตอนนี้ที่เขานั่งยิ้มเผล่รอเธอบนเตียง
“ฉันอยากรู้จังว่า เมื่อก่อนเวลาที่คุณป่วย ใครเป็นคนดูแลคุณ” ไหมแก้วถามผู้ชายหน้าเป็นขณะวางอ่างน้ำใบเล็กที่โต๊ะหัวเตียงแล้วบิดผ้าชุบน้ำจนหมาด
“ถ้าแม่ผมยังอยู่ แม่ก็เป็นคนดูแล” เขาตอบเสียงเบาแล้วมองหญิงสาวที่กำลังใช้ผ้าซับไปตามร่างกายของตนเอง
“ถ้าแม่ยังอยู่...” ไหมแก้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างสงสัย
“แม่ผมเสียไปนานแล้ว...ดังนั้นเวลาที่ป่วยก็มีน้องสาวที่คอยเตือนเรื่องกินยา”
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพวกคุณสองพี่น้องถึงรักกันนัก”
“เราไม่ได้มีญาติเยอะเหมือนครอบครัวคนอื่นหรอกครับ มีกันแค่พ่อ ผม ธิดา แล้วก็น้องสาวของแม่ที่ไมได้อยู่ด้วยกัน ส่วนญาติคนอื่นก็หนีหายกันไปหมดตั้งแต่กิจการของปู่ล้มละลาย” ก้องปฐพีเล่าเรื่องครอบครัวของตัวเองให้เธอฟัง
“ล้มละลายหรือคะ ?” ไหมแก้วถามอย่างสงสัย
“ครับ ล้มละลาย...แต่คุณปู่ก็ฮึดสู้ ทำทุกอย่างใหม่จากเลขศูนย์จนก่อร่างสร้างตัวมาได้ และพ่อผมก็สานต่อจนมามีชลธารนี่แหละครับ พูดได้ว่าที่ชลธารมีทุกวันนี้ได้ก็ด้วยมือของรุ่นปู่และพ่อกับหุ้นส่วนคนสำคัญ”
“มิน่าเล่า ลูกชายประธานบริษัทอย่างคุณถึงต้องลงงานเอง เพราะคุณไม่อยากให้ใครมองว่าเป็นรุ่นไร้น้ำยา ไม่มีความสามารถเหมือนรุ่นปู่กับพ่อใช่ไหมล่ะคะ” ไหมแก้วพูดพลางเช็ดตัวของชายหนุ่มต่อ
“คุณไหม...นอกจากคุณจะเป็นหมอศัลยกรรมแล้ว คุณรู้ตัวไหมว่ายังเป็นจิตแพทย์ได้อีก” ก้องปฐพีประชดตอบด้วยรอยยิ้ม นึกหมั่นเขี้ยวยายคุณหมอคนนี้เสียจริง ถ้าเป็นน้องสาวล่ะก็จะบิดปากเสียให้เข็ด
“นั่นเป็นหนึ่งในสาขาที่ฉันสนใจเชียวนะคะ” แต่เธอกลับไม่สนคำประชดประชันเพราะว่ามันเป็นเรื่องจริง
ไหมแก้วบิดผ้าครั้งสุดท้ายเพื่อเช็ดหน้าเช็ดตาให้ชายหนุ่ม และทุกครั้งเมื่อถึงขั้นตอนนี้ มันเป็นอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกขัดๆเขินๆ เพราะเขาจะจ้องหน้าเธอด้วยดวงตาสีนิลหวานซึ้ง และมันทำให้เธอหน้าร้อนวูบวาบเสียจนไม่มีสมาธิ เขาจะมองจนเธอละลายต่อหน้ากันเลยหรือยังไงกัน รอยยิ้มที่น่าหยิกนี่ก็อีก เธอจึงต้องหาวิธีให้เขาหยุดจ้องหน้าเธอเสียที
“ครั้งต่อไปฉันจะวางยานอนหลับคุณเวลาเช็ดตัว ”
“คุณเป็นหมอที่โหดที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ” แต่คนดื้อมีหรือจะยอม ได้มองเธอใกล้ๆ แบบนี้ เรื่องอะไรจะปล่อยโอกาสให้หลุดไป
“คุณเล่นจ้องหน้าฉันแบบนี้ ฉันก็ไม่มีสมาธิเช็ดหน้าให้คุณสิคะ”
“คุณก็หลับตาเองสิครับ จะไม่ได้เห็นว่าผมจ้องหน้าคุณ” เขายิ้มพร้อมกับเสนอทางแก้ปัญหาที่ชาญฉลาดให้
หญิงสาวตาโตแล้วฮึดฮัดพูดต่อว่าคนเจ้าความคิด “คุณนี่คิดได้ยังไง แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าฉันเช็ดทั่วหรือเปล่า”
“ก็ทำแบบนี้ไง ผมจะเป็นคนขยับมือเอง ส่วนคุณก็แค่จับผ้าไว้”ก้องปฐพีพูดพลางใช้มือตัวเองกุมมือหญิงสาว
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มบางแล้วเอ่ยเสียงนุ่ม “หลับตาสิครับ”
ไหมแก้วยิ้มนิดที่มุมปากกับความคิดที่เขาคงมั่นใจว่าช่วยแก้ไขปัญหาได้ดีเสียเต็มประดา แต่เอาเถอะ ในเมื่อเขาต่อว่าเธอว่าเป็นหมอที่โหดที่สุด ในครั้งนี้จะยอมเชื่อคนไข้ที่ดื้อที่สุดดูบ้าง ในที่สุดไหมก็ยอมหลับตาลงอย่างว่าง่าย
เขาหัวเราะในลำคออย่างพึงใจเมื่อเธอยอมหลับตา ยิ่งพิศมองก็ยิ่งอยากเป็นคนที่ได้เห็นใบหน้าของเธอทั้งยามหลับและยามตื่น ความปรารถนาที่พยายามกักเก็บไว้เท่าไหร่ก็เก็บไม่มิด การได้อยู่ใกล้กับเธอยิ่งทำให้เขาอยากเป็นผู้ชายคนเดียวที่อยู่ในใจของไหมแก้ว
มือที่กอบกุมมือหญิงสาวอย่างนุ่มนวลขยับนำทางให้เธอเคลื่อนมือไปตามหน้าผาก แก้ม กรามแกร่ง ไล่ไปจนถึงคำคอ ก่อนกลับมายังสันจมูกโด่ง และหยุดที่ริมฝีปาก เขาทำให้หญิงสาวหัวใจเต้นแรงเพราะสิ่งกางกั้นระหว่างฝ่ามือของเธอและริมฝีของเขามีเพียงแค่ผ้าขนหนูผืนบางเท่านั้น และสัมผัสของการจุมพิตแผ่วเบาใต้ฝ่ามือทำให้ไหมแก้วลืมตาขึ้นสบประสานกับดวงตาสีดำขลับคู่ซึ้งวาววับ
“ผู้ชายเจ้าเล่ห์ หลอกแต๊ะอั๋ง” หญิงสาวค้อนน้อยๆ ให้
“อย่าคิดในทางอกุศลแบบนั้นสิครับ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มกับดวงตาพราวระยับแล้วปล่อยมือเจ้าของดวงดุที่ยังมีรอยยิ้มที่มุมปากให้ได้ชื่นใจ ได้สัมผัสทั้งมือและมองใบหน้ายามหลับตาแบบนี้ ที่เธอบอกว่าเขาหลอกแต๊ะอั๋งคงไม่ผิดนัก แลถือเสียว่าขอล่วงเกินนิดหน่อยเป็นกุศลทาน ยิ่งท่าทีเขินอายในแบบเธอก็น่ารักเสียจนอยากจะรวบตัวเข้ามากอด
“รีบเปลี่ยนเสื้อสิคะ อยากเป็นปวดบวมหรือไง” ไหมแก้วไม่วายหาเรื่องพูดแก้เขินแล้วรีบยกอ่างน้ำถืออกไปนอกห้องทำทีไม่ใส่ใจรอยยิ้มของคนเจ้าเล่ห์ที่เธอหลงเชื่อ