<< ... ทำอย่างไร ให้จิต สงบ ได้ฌาณ ครับ ... >>

มาอยู่บ้านคนเดียวใน กทม. และ เริ่มสนใจศึกษาธรรมมะ  ฟังเทศฟังธรรมของพระอาจารย์หลายๆ ท่าน ทำให้จิตใจโน้มไปทางพระธรรม  ใจจริง อยากไปบวชปฏิบัติธรรม และศึกษาพระไตรปิฎก ติดอยู่ที่ยังมีหนี้อยู

เป็นคนชอบนั่งสมาธิเวลาเจ็บป่วยหนักๆ หรือรู้สึกใกล้ตาย ไม่ก็ต้องออกกำลังกายให้เหนื่อยจนขีดสุดก่อน นั่งทำสมาธิ ถือว่าเรายังสติดีอยู่ไหม เพราะรู้สึกนั่งทำสมาธิในสภาวะแบบนี้รู้สึกปลอดโปร่งหัวโล่งมากไม่วอก

เพิ่งไปปฏิบัติธรรมมา ซึ่งในการปฏิบัติธรรมจะมีเดินจงกลม กับนั่งสมาธิ ซึ่งในการสอบอารมณ์ วิทยากรแนะนำว่า ถ้ามีเวลาไม่มาก นัก (ประมาณ ๕ นาที)ให้เดินจงกลม จะดีกว่า แต่ถ้ามีเวลามากขึ้นมาหน่อย (ประมาณ ๑๕ นา

พ่อภาวนาไปจนเห็นตัวรู้ก็วางตัวรู้เห็นจิตก็วางจิต พระนิพพานก็ปรากฏขึ้น แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นของจริง เพราะจิตก็หยิบสวยขันธ์ขึ้นมาดำเนินต่อ ความพอใจในพระนิพพานก็ปรากฏขึ้น เจ็บจึงพยายามที่จะ ทำ

เคยได้ยินว่าค้าง1อาทิตย์​ หรือไม่เกิน1เดือน​ หรือสามารถค้างติดได้นานกว่านั้น​3เดือน​ 5เดือน​หรือเป็นปีมั้ยครับ หมายถึงนับจากนั่งสมาธิครั้งสุดท้าย

จขกท.ทำอย่างละ30นาทีค่ะ แต่ฟุ้งตลอด คอยแต่กังวลว่าเมื่อไหร่จะครบกำหนดเวลา เหมือนไม่ตั้งใจบริกรรมเลย เลยเกิดไอเดียว่าจะปฏิบัติอย่างละ5นาทีพอ

ผมเป็นวัยรุ่นอายุ21ปี คนนึงที่สนใจทางการปฏิบัติธรรมครับ แล้วก็มีนั่งสมาธิบ้าง เวลาผมนั่งก็จะใช้วิธีการกำหนดลมหายใจ หรือไม่ก็ภาวนา บางทีจะมีการจับความรู้สึกที่หัวอะไรบ้างเป็นบางที ซึ่งพอทำไปความรู้สึก