หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
...เดียวดายกลางสายลม...
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
ทรุดร่างแรงอ่อนล้า...........................เหลือเกิน
ทางผ่านที่เคยเดิน................................สะดุดล้ม
หลุมขวากจากเผชิญ.............................พันหมื่น
สู้ต่อมิยอมก้ม.....................................จิตสร้างหวังมี
ตะวันเคลื่อนบ่ายคล้อย..........................สายัณห์
แสงหมดคือหมดวัน..............................ใช่แล้ว
ค่ำคืนมืดไร้จันทร์.................................ส่องสู่
ฟ้าปิดดาราแคล้ว.................................เมฆซ้อนกลบกลืน
ลมพริ้วเย็นเยือกซ้ำ...............................แทรกใจ
ว้าเหว่เดียวดายใน.................................อกข้าฯ
ฝืนขมข่มต่อไป....................................ทนเถิด
สิ้นทุกข์หวังวันหน้า...............................พบบ้างสักวัน
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
เหงาหนักมาก
เหงาหนักมาก เหลียวรอบตัว สลัวเลือน เหมือนใกล้ค่ำ ใจเจ้ากรรม ระริกสั่น ฉันขวัญหาย รักมล้าง ห่างกายา มากลับกลาย ยืนเดียวดาย เคว้งคว้าง อย่างลำเค็ญ เกลียดเสียจริง ราตรี สีดำสนิท เกลียดคู่ชิด เคียงกัน ใ
ลายลิขิต
🌤️ กลอนสิบ — แสงแรกแห่งวันใหม่
แสงสุรีย์ฉายทาบระนาบฟ้า ลมอุษาพาใจให้ปลุกฝัน ก้าวออกบ้านด้วยจิตมุ่งสร้างวัน แม้ทางนั้นมีขวากก็ยิ้มเดิน งานคือครูสอนคนให้รู้ค่า ทุกหยาดเหงื่อคือฟ้าอีกขั้นเขิน อย่าท้อแท้ต่อแรงที่เผชิญ เพียงใจเกินเหนื่
กิรติ
กาลครั้งหนึ่งของความปวดร้าว...ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้อย่างไรกันบ้าง เล่าสู่กันฟังค่ะ
มองย้อนวันเวลา...มันต้องเป็นความปวดร้าวแสนสาหัส อะเนอะ ต้องมีสักครั้ง แหละชีวิตคน กาลครั้งนั้น หลังจากใครบางคนหายไป..พยายามโทรหาครั้งสุดท้าย เป็นร้อยครั้ง.. ไม่มีการตอบรับ ... คำตอบมันชัดเจนในใจ เพ
สมาชิกหมายเลข 3205407
ดอกปักษาสวรรค์
#ดอกปักษาสวรรค์ #เฮลิโคเนีย @เสนอหน้า ชูช่อถึง ซึ่งชานบ้าน ทำประมาณ ว่าใกล้ชิด สนิทสนม ดอกเหลืองส้ม อ่อนละออ ล้อลู่ลม ไม่ชื่นชม แต่ไม่ตัดกระจัดกระจาย เพราะมีค่า อยู่บ้าง อย่างสีสัน สิ่งละอัน พันน้อย
สมาชิกหมายเลข 6616251
《ใต้พระจันทร์ดวงเดิม》
- ใต้แสงจันทร์สีเงินที่โปรยลงมาอย่างเงียบงัน - หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่างเก่า - สายลมอ่อนพัดผ่านเส้นผมยาวของเธอ - ราวกับกำลังเล่าเรื่องบางอย่างที่ไม่มีใครได้ยิน - ดวงตาของเธอสะท้อนแสงจันทร์ - แต
เนฟวี่
แหลก...
แหลก... โดย...ล. วิลิศมาหรา ต้นไม้ชื่อต้นแห่งรักแท้...ชายที่รักมอบให้เธอเป็นของกำนัล เธอทะนุถนอมมันใส่ไว้ในกระถางสีสวย วางเอาไว้ใกล้ตา ตรงข้างหน้าต่างห้องนอน มือน้อยเฝ้ารดน้ำพรวนดิน หมั่น
ลายลิขิต
ทำงานกะดึก เสี่ยงพังทั้งร่าง เจาะลึกภัยเงียบ "นาฬิกาชีวิตรวน" พร้อมวิธีเอาตัวรอดฉบับคนนอนน้อย
ทำงานกะดึก เสี่ยงพังทั้งร่าง เจาะลึกภัยเงียบ "นาฬิกาชีวิตรวน" พร้อมวิธีเอาตัวรอดฉบับคนนอนน้อย ในโลกที่ขับเคลื่อน 24 ชั่วโมง หลายอาชีพอย่างหมอ พยาบาล ตำรวจ หรือพนักงานโรงงาน เลี่ยงไม่ได้ที่ต้
Magpies
รอยเล่ห์ลวงใจ บทที่ 1 ชายหนุ่มผู้เดียวดาย
๑ ชายหนุ่มผู้เดียวดาย ลมเย็นๆที่พัดผ่านยามดึก เหมือนจะทำให้ชายหนุ่มร่างสูง ที่ก้าวออกจากห้องเดินมาทรุดลงนั่ง ที่ริมระเบียงผ่อนความรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจลงได้บ้าง ปณัย สรรค์ประภา มหาเศรษฐีหนุ่ม...ผู้
ดังปัณณ์
รู้ผ่อนจาง ลางเลือน คงเคลื่อนไหล
เสียงลมสาย ส่ายไกว ไม้ใบลู่ เสียงเพรียกกู่ ขันก้อง ของปักษา มองน้ำริน ไหลเอื่อย เรื่อยเรื่อยมา มองเจ้าปลา ตัวน้อย ลอยผุดดำ ชื่นชุ่มซ่าน ผ่านถึง ซึ่งดวงจิต ล้างวิกฤต คิดซ้อน ก่อนถลำ สู่ห้วงนึก ลึกล่วง
nana_tjj
เมื่อใจยังเดินต่อ
ยามลมเย็นเร้นผ่านวสันต์ค่ำ ชีวิตช้ำก็คลายไปในยามหม่น บางความหลังยังพัวพันอยู่กับคน บางคำล้นยังค้างอยู่ในสายลม หนทางไกลใช่ไร้เงาของความหวัง ทุกก้าวยังเก็บฝันอันเหมาะสม บางวันเศร้าก็ซ่อนยิ้มไว้พอช้ม ให
กิรติ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
...เดียวดายกลางสายลม...
ทรุดร่างแรงอ่อนล้า...........................เหลือเกิน
ทางผ่านที่เคยเดิน................................สะดุดล้ม
หลุมขวากจากเผชิญ.............................พันหมื่น
สู้ต่อมิยอมก้ม.....................................จิตสร้างหวังมี
ตะวันเคลื่อนบ่ายคล้อย..........................สายัณห์
แสงหมดคือหมดวัน..............................ใช่แล้ว
ค่ำคืนมืดไร้จันทร์.................................ส่องสู่
ฟ้าปิดดาราแคล้ว.................................เมฆซ้อนกลบกลืน
ลมพริ้วเย็นเยือกซ้ำ...............................แทรกใจ
ว้าเหว่เดียวดายใน.................................อกข้าฯ
ฝืนขมข่มต่อไป....................................ทนเถิด
สิ้นทุกข์หวังวันหน้า...............................พบบ้างสักวัน