ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย มีงานไทยฟุ้ง ปรุงไทย จริงๆกัมบอลมาตามหาซื้อของกินชนิดหนึ่ง เป็นจังหวะพอดี ที่ของกินที่ตามหา
ได้รับคัดเลือกมา เป็นหนึ่งอาหารของกินโลคัล รสชาติที่หายไป และไม่สามารถสั่งรถห้องเย็นมาส่งให้ได้ เนื่องจากน้ำท่วม
เปิดขายภายในจังหวัด รับออเดอร์ล่วงหน้าเท่านั่น

เอาหล่ะ เมื่ออยากกินก็ต้องไปซื้อ เนอะ เที่ยวงานไปด้วยเลยแล้วกัน
ไปเปิดประสบการณ์ความอร่อยไปกับ “1 จังหวัด 1 เมนู เชิดชูอาหารถิ่น ‘รสชาติ...ที่หายไป The Lost Taste” จาก 77 จังหวัดทั่วประเทศ
ให้ทุกคนได้ชิมและช้อปครบจบในงานเดียว
มารถไฟฟ้าสะดวกสุดนะคะ อาจไม่ถูกใจคนไม่ชอบเดินไกล แต่ถ้าขับรถมาก็มีที่จอดค่ะ ยังไม่เจอจังหวัดที่ตามหา งานวันแรกคนค่อนข้างเยอะ
ยังไม่รวมน้องๆ นักเรียนอาจถูกให้มาทำรายงาน

ช่วงเรียนกัมบอลกับน้องมาศูนย์วัฒนธรรมบ่อยมากๆ
มาเที่ยวแบบไม่ต้องจ่ายเงินเยอะ มีการแสดงดีๆ และนานาชาตก็บ่อย สต.ชอบมาดูโขนค่ะ
เจอร้านขนมที่ไม่เคยกิน เป็นการกินครั้งแรกในชีวิต และยังไม่พอ ยายที่เป็นคนทำ รวมทั้งพี่ผู้ชายที่อยู่ในร้าน หยิบขนมให้กิน
แบบเอาตรงที่ขายมาให้กิน ไม่ใช่ส่วนที่ทำไว้ให้ชิม และยายคนทำเป็นคนบอก ยายไม่คิดเงินลูก พอดีมีลูกค้าผู้ชายอีกคนมาซื้อ ยายคิดว่ามาด้วยกัน
ใจดีจะให้กินฟรีอีก พี่ผู้ชายคนนั่นบอก ไม่ได้มาด้วยกันครับ จ่ายไป 20 บาท ยายถามหวานไหม จะตักน้ำตาลทรายขาวให้เพิ่ม
ต้องบอกยายว่า ไม่ค่ะหนูไม่ชอบกินหวาน เป็นขนมที่อร่อยทั่งขนม และน้ำใจคนทำขนม ขนมก้นกระทะ มักทำกินกันในเทศกาลสำคัญ เช่น สงกรานต์
ขนมก้นกระทะ อาหารหวานโบราณคู่ชาวลาวเวียงบ้านดอนคา ในอดีตชุมชนดอนคามีลักษณะเป็นครอบครัวขยายขนาดใหญ่ ดังนั้น
การทำขนมให้ลูกหลานหลายคนกินอย่างอิ่มหนำ จึงต้องเป็นขนมที่ทำได้โดยง่ายและให้ปริมาณมาก รวมทั้งใช้เพียงวัตถุดิบที่อยู่ติดครัวเท่านั้น
ขนมก้นกระทะได้ทำหน้าที่ตอบโจทย์ความต้องการ และกลายเป็นขนมที่ลูกหลานชาวลาวเวียงหลายคนเมื่อได้กินแล้วต้องหวนคิดถึง
สมัยที่ตนเองเป็นเด็กในวันนั้นอย่างแน่นอน
“นี่คือขนมที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวบ้านดอนคา และที่ได้ชื่อเช่นนี้เป็นเพราะต้องใช้กระทะในการทำนั่นเอง”
ไปสุพรรณบุรี แล้วกัมบอลจะไปหาซื้อได้ที่ไหนแหละเนี่ย

และทุกท่านภายในบูทแต่งชุดชาวลาวเวียงมาขายและสาธิตด้วย
โดนยายๆ แม่ๆ พี่ในบูทนี้ตัดกำลังด้วยของหวาน

ยังไม่เจอเป้าหมายที่ตามหา

ไว้มาเล่าต่อนะคะ ขอหนีฝน และลูกเห็บที่ตกก่อน

ปีนี้เจอความหลากหลายทางธรรมชาติมากๆเลย
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ

อิ่มจังตังค์ยังไม่เสียค่ะ
[CR] ไปงานไทยฟุ้ง ปรุงไทย เพื่อสิ่งเดียวที่ตามหา แต่พบความอบอุ่น เหมือนเจอญาติผู้ใหญ่ EP.1
ได้รับคัดเลือกมา เป็นหนึ่งอาหารของกินโลคัล รสชาติที่หายไป และไม่สามารถสั่งรถห้องเย็นมาส่งให้ได้ เนื่องจากน้ำท่วม
เปิดขายภายในจังหวัด รับออเดอร์ล่วงหน้าเท่านั่น
ไปเปิดประสบการณ์ความอร่อยไปกับ “1 จังหวัด 1 เมนู เชิดชูอาหารถิ่น ‘รสชาติ...ที่หายไป The Lost Taste” จาก 77 จังหวัดทั่วประเทศ
ให้ทุกคนได้ชิมและช้อปครบจบในงานเดียว
มารถไฟฟ้าสะดวกสุดนะคะ อาจไม่ถูกใจคนไม่ชอบเดินไกล แต่ถ้าขับรถมาก็มีที่จอดค่ะ ยังไม่เจอจังหวัดที่ตามหา งานวันแรกคนค่อนข้างเยอะ
ยังไม่รวมน้องๆ นักเรียนอาจถูกให้มาทำรายงาน
มาเที่ยวแบบไม่ต้องจ่ายเงินเยอะ มีการแสดงดีๆ และนานาชาตก็บ่อย สต.ชอบมาดูโขนค่ะ
เจอร้านขนมที่ไม่เคยกิน เป็นการกินครั้งแรกในชีวิต และยังไม่พอ ยายที่เป็นคนทำ รวมทั้งพี่ผู้ชายที่อยู่ในร้าน หยิบขนมให้กิน
แบบเอาตรงที่ขายมาให้กิน ไม่ใช่ส่วนที่ทำไว้ให้ชิม และยายคนทำเป็นคนบอก ยายไม่คิดเงินลูก พอดีมีลูกค้าผู้ชายอีกคนมาซื้อ ยายคิดว่ามาด้วยกัน
ใจดีจะให้กินฟรีอีก พี่ผู้ชายคนนั่นบอก ไม่ได้มาด้วยกันครับ จ่ายไป 20 บาท ยายถามหวานไหม จะตักน้ำตาลทรายขาวให้เพิ่ม
ต้องบอกยายว่า ไม่ค่ะหนูไม่ชอบกินหวาน เป็นขนมที่อร่อยทั่งขนม และน้ำใจคนทำขนม ขนมก้นกระทะ มักทำกินกันในเทศกาลสำคัญ เช่น สงกรานต์
โดนยายๆ แม่ๆ พี่ในบูทนี้ตัดกำลังด้วยของหวาน
ไว้มาเล่าต่อนะคะ ขอหนีฝน และลูกเห็บที่ตกก่อน
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้