เรื่องครอบครัว

เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมในวัยเด็กอาศัยอยู่กับครอบครัวใหญ่ มียายผู้อาวุโส พ่อเป็นพี่ชายมีแม่ผม ผม น้องสาว ส่วนน้องสาวพ่อ ก็มีครอบครัวรวม 5 คน
ทั้งบ้านมีสมาชิก 12 คนมีลูกพี่ลูกน้องอีก 2 คน

น้องสาวพ่อเป็นคนเห็นแก่ตัวโลภมาก ไม่ชอบครอบครัวพี่ชาย (ตอนนั้นผมอายุ 4 ขวบ) ในแต่ละวันน้องพ่อมีแต่คำด่าประชดประชันครอบครัวพี่ชายมาโดยตลอด พวกราอาศัยอยู่ประมาณ 2 ปี ก็ได้ย้ายออกมา

นึกว่าจะได้ใช้ชีวิตดี พ่อผมก็ดันมีนิสสัยเดียวกันไม่พ่อใจอะไรก็มีแต่ตีแต่ด่า แม่ผม และผม ส่วนน้องสาวพ่อรักมาก ผมโดนตีเกือบทุกวัน แม่เองก็ไม่เว้น ทุกวันผมได้แต่แช่งให้พ่อตาย เคยทำให้พ่อไม่พอใจ พ่อไล่ตีวิ่งข้ามทุ่งนา ไร้มัน ไป3 กิโล พอกลับมาโดนตีเหมือนเดิม

พอผมเรียนจบผมมาทำงาน กทม. ยาวกลับบ้านนานสุดไม่เกิน 4 วันไม่อยากอยู่ ทุกครั้งที่จะกลับมันจะรู้สึกใจสั่น ๆ กลัว แม้กระทั่งเวลา พ่อ-แม่โทรมาผมแทบจะไม่รับสายเลยจะกดทิ้งบ้างปล่อยให้ดังบ้าง มันจะมีความรู้สึกทั้งโกรธ เกลียด กลัว ใจจะสั่นทุกครั้ง

ทุกวันนี้ผมอายุ 43 แล้วพ่อ-แม่ อยากให้กลับไปอยู่ ผมกลับไปปี 68 เมษา เหมือนหัวใจจะละเบิดอยู่ไม่ไหวผมหนีกลับมา กทม มกรา 69 ทุกวันนี้ พ่อ-แม่ โทราเกือบทุกวันจะให้กลับ ผมจะเก็บอารมณ์ไม่อยู่จะตะคอก ใส่ทันทีคุยไม่เกิน 1-2 นาทีผมก็จะตัดสายทิ้งเลย

ผมรู้สึกเสียใจมากมันมีทั้งความเป็นห่วง และความเกลียดชัง ผมต้องทำยังไงถึงจะควบคุมอารมณ์ได้