สวัสดีค่ะ ผู้อ่าน เราอายุ17 ใช่เราจะจะขึ้นม.6จะจบแล้ว แต่เราขอเล่าย้อนก่อนนะว่าทำไมเราถึงมาตั้งกระทู้นี้...
2ปีก่อนเราตัดสินใจ ย้ายมาเรียนม.4 มาอยู่กับแม่ เห็นว่าแม่เลิกเหล้าได้แล้วเลยดีใจเพราะก่อนหน้านั้นติดหนักมาก
ไม่ติดกันได้3ปี หลังจากเอาเราไปไว้กับยายตอนป.3 ต้องบอกก่อนว่ายายเราติดพนัน และหนี้สินไม่ต้องพูดถึงเลย.. เอาเรามาเลี้ยง และยายก็รักหลานไม่เท่ากันน่ะ ฉันมีโอกาสได้ติดต่อกับแม่ช่วงม.ต้น เราจึงได้มีโอกาสไปหาแม่ รู้สึกดีใจมากตอนนั้นที่แม่ไม่ติดเหล้าแล้ว..เลยตัดสินใจย้ายมาอยู่ ตอนนั้นพ่อเลี้ยงก็อยู่ด้วยเราไม่ค่อยถูกกับเขาเท่าไหร่ แต่พอย้ายมา แม่ดันกลับมาติดเหล้า..เจ๋งเลย ก็บ้าแล้ว หนักกว่าเดิม เหล้าหงทุกเช้า เป็นไงละ ตอนเราไปอยู่เราก็ช่วยแม่แทบทุกอย่าง เลิกเรียนแม่มารับไปช่วยทำงาน ทำความสะอาด(แม่เป็นแม่บ้าน) กลับบ้านมาเราก็ล้างจานตลอด ทำความสะอาดบ้านเองทุกวันหยุดเสื้อผ้าก็ซักให้แม่ แต่รู้อะไรมั้ย แม่ไม่ได้คิดว่าฉันทำ อืม แม่คิดว่าพ่อเลี้ยงเป็นคนทำ แต่ฉันก็ไม่อะไร ก็ทำต่อไป จนกระทั่งแม่พาเกิดอุบัติเหตุ รถล้ม ซึ่งมันร้ายแรงมากเหตุการนั้น ด้วยความที่ว่า วันนั้นจะไปส่งฉันไปเรียน และตามเดิมแม่ก็กินเหล้า เวลาแม่ฉันขับรถชอบขับทางจักรยานที่มีป่าสองข้างทางถนนก็แคบหน่อยเพราะเป็นทางจักรยาน ฉันเห็นว่าแม่ขับรถเอนไปเอนมาแบบจะล้มอะ ฉันเลยพูดว่าแม่ขับช้าๆก็ได้ ขับดีๆเดี๋ยวล้ม จากนั้นแหละคับแม่กุบิดสุดกำปั้นเลยเข้าโค้งปุ๊บถะไหลลงไหล่ทางที่มีตอไม้กิ้งหนามต่างๆ ใช่คับล้มรถกระเด่นไปไกลโคตรๆ เหมือนโดนรถชน ตอนคนมาช่วย เราไม่เป็นไรแต่เกือบคอหัก เพราะเราล้มแบบหัวพับ ด้วยความที่เป็นแรงเหวี่ยง+กระแทกด้วย แต่เราไม่เป็นไรมีแค่แผลถลอกที่หน้า ส่วนแม่หัวฟาดลากไม้ เส้นเลือดในสมองแตกนิดเดียวหมอบอก อยู่โรงบาลไม่ถึงครึ่งเดือนออก อาการแม่ มีแต่อยากกินเหล้า และระหว่างนั้นฉันแทบไม่ได้ไปเรียนเพราะเงินไม่พอ พ่อเลี้ยงไม่ต้องพูดถึงเราไม่ใช่ลูกเขา ไม่ให้สักบาท ตอนนั้นไม่มีใครจริงๆ ญาติเราเขาก็ไม่ช่วยไม่อยากยุ่ง มีกัน2คนแม่ลูก หลังออกจากโรงบาล แม่มีอาการลงแดงเพราะไม่ได้กินเหล้าเพราะหมอห้าม เรียกได้ว่าอาการนี่เรียกว่า ทั้งเป็นบ้าทั้งผีเข้าได้เลยละ หลอนคุยคนเดียวบ้าง คิดว่าฉันเป็นคนอื่นจะเอามีดมาแทงบ้าง... แต่เราก็ได้แต่ภาวนา สักวันแม่จะดีขึ้น เราเชื่อมั่นในตัวแม่และรักมาก แต่ทว่า หลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมาแม่ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ได้มีการเลิกกับพ่อเลี้ยง และแม่ก็เริ่มหาคนใหม่ทันที งานบ้าน ฉันทำเท่าไหร่ก็รกเหมือนเดิมเพราะแม่จะทำรกตลอด ทุกวัน
เราก็ทำเรื่อยๆอะ ไม่ได้คิดอะไรตอนนั้น จนกระทั่งแม่เหล้าเข้าปากและพูดว่าฉันไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ฉันเลยถามกลับไปกลายเป็นว่าเถียง ฉันคุยด้วยน้ำเสียงดีๆ แต่ได้คำด่าพร้อมคำดูถูกกลับมา บอกตรงๆ ตอนนั้นเข้าใจนะแต่โคตรเสียใจเลย
ถ้าสงสัยว่าทำไมถึงคิดเล็กคิดน้อยละ ทำไมถึงทำเป็นเรื่องใหญ่จังละ... ถ้าแม่อยากทะเลาะ แม่ก็จะทะเลาะให้ได้แม้เรื่องนั้นจะเล็กเท่าขี้มดก็ตาม แค่ทำผ้าตกก็ด่าฉันได้ทั้งวัน ไม่ได้เวอร์แต่มันก็ดูเวอร์จริงๆ แต่มันคือความจริง เราที่ทำงานบ้านด้วยความแบบเต็มใจทำไม่ได้หวังอะไร แต่แม่พูดว่าอะไรรู้มั้ย บอกว่าฉันไม่ทำอันนี้ไม่ทำอันนั้นไม่เก็บอันนี้ ถ้าบ่นจะไม่อะไรเลยนะ อันนี้ด่าและดูถูกเราที่เป็นลูก บอกตามตรงช่วงแรกเป็นบ้าและพยายามฆ่าตัวตาย เพราะคำมันแรงจริงๆ "ทำแบบนี้ไม่มีใครเขาอยากได้หรอก.กุเกลียดอีเวร
ไปตายไหนก็ไปตาย.กุรู้งี้กุไม่น่าคลอดออกมาเลย.อยู่กับคนอื่นไม่ได้หรอก.แค่นี้ยังทำไม่ได้แล้วจะทำมาหาแดกอะไรได้.กุจะแฉ(เรามักปรึกษาแม่หลายเรื่องทั้งเรื่องไม่สบายใจและคนรอบตัวเพราะตอนนั้นแม่ยังไม่เป็นแบบนี้).ด่าสกปรกโสโครก อืม ด่าฉันต่างๆ หลายอย่างเลยละเกินกว่านั้นอีก ช่วงแรกก็ยอมรับว่าตัวเองเถียงเพราะไม่เข้าใจ แม่เป็นอะไรอีกเนี่ย แค่คำนี้ ก็สามารถหาเรื่องของลูกตัวเองมาตะโกนด่าให้ชาวบ้านข้างๆห้องเช่าได้ยินไปถึงหน้าซอยละ ก็อายแหละเเต่เสียใจมากกว่า มันละเอียดกว่านี้มากๆ จนถึงวันนี้ฉันก็ยังโดน วันนี้เลย มันรู้สึกจะเป็นบ้าพร้อมประสาท ถึงขั้นบอกฉันว่าไม่ต้องเรียนแล้ว บอกว่าฉันมันภาระ แต่เวลาขอเงินแฟนใหม่ก็อ้างว่าเอามาจ่ายคาเทอมฉันตลอดทั้งที่ยังไม่ได้จ่ายสักบาท คือตอนนี้เรากำลังจะจบม.6เรากะว่าเราจบแล้ว18จะออกจากบ้านเลยไม่อยู่หรอก โคตรแทงใจดำอะ แล้วตอนนี้กำลังหางานแข่งเก็บทำพอร์ตอยู่ แต่ตอนนี้โดนแบบนี้ตลอดก็ไม่มีกะจิตกะใจเลยมันแบบอารมณ์มันดิ่งลงเหวเลย ล่าสุดก็ไล่ออกจากบ้านเนี่ย คือทุกวันนี้แทบไม่คุยกับแม่แต่หลายครั้งที่แม่โพรงด่าขึ้นมาเป็นชม. อยู่อย่างนั้นกรอกหูไปมาจะไม่ฟังก็ไม่ได้ห้องไม่ได้กันเสียงหรือแม่ก็มักจะเข้ามาด่าในห้องตลอดเลย ถ้าพูดถึงเรื่องทำงานหาเงินเราลองไปหามาแล้วเขารับแต่18ขึ้น ก็ลองขอว่าอนุโลมให้ได้มั้ยทุกร้านก็บอกว่าไม่ เครียด คือตอนนี้ไม่มีสมาธิจิตใจในการทำพอร์ตเลย อยากได้คำแนะนำช่วยเหลือว่าทำไงได้บ้างเอาตรงๆแม่พูดมาขนาดนี้แลเวหนูก็ไม่ไหวอะ ถ้าแม่เกลียดหนูขนาดนี้หนูก็อยากไป เข้าปีที่2แล้วที่มาย้ายมา ตอนนี้ถ้าโดนส่งไปสถานรับเลี้ยงเด็กกำพล้าก็ยอมอะขอแค่เรียนจบ แม่ก็ไล่เอาๆ สักวันคงได้ฆ่าตัวตายของจริง ลองนึกคนที่เราโคตรไว้ใจโคตรรักมาทำแบบนี้ดิ ข้าวทุกวันนี้ก็อด ให้แม่มีเงินซื้อเหล้าเข้าปากจะได้ไม่ลงแดงเป็นบ้า เงินมีให้ไปเรียนบ้างไม่มีบ้าง แต่เหล้านี่ห้ามขาด เจ็บใจชะมัด
แม่เป็นแบบนี้ เราจะทำยังไงได้บ้าง
2ปีก่อนเราตัดสินใจ ย้ายมาเรียนม.4 มาอยู่กับแม่ เห็นว่าแม่เลิกเหล้าได้แล้วเลยดีใจเพราะก่อนหน้านั้นติดหนักมาก
ไม่ติดกันได้3ปี หลังจากเอาเราไปไว้กับยายตอนป.3 ต้องบอกก่อนว่ายายเราติดพนัน และหนี้สินไม่ต้องพูดถึงเลย.. เอาเรามาเลี้ยง และยายก็รักหลานไม่เท่ากันน่ะ ฉันมีโอกาสได้ติดต่อกับแม่ช่วงม.ต้น เราจึงได้มีโอกาสไปหาแม่ รู้สึกดีใจมากตอนนั้นที่แม่ไม่ติดเหล้าแล้ว..เลยตัดสินใจย้ายมาอยู่ ตอนนั้นพ่อเลี้ยงก็อยู่ด้วยเราไม่ค่อยถูกกับเขาเท่าไหร่ แต่พอย้ายมา แม่ดันกลับมาติดเหล้า..เจ๋งเลย ก็บ้าแล้ว หนักกว่าเดิม เหล้าหงทุกเช้า เป็นไงละ ตอนเราไปอยู่เราก็ช่วยแม่แทบทุกอย่าง เลิกเรียนแม่มารับไปช่วยทำงาน ทำความสะอาด(แม่เป็นแม่บ้าน) กลับบ้านมาเราก็ล้างจานตลอด ทำความสะอาดบ้านเองทุกวันหยุดเสื้อผ้าก็ซักให้แม่ แต่รู้อะไรมั้ย แม่ไม่ได้คิดว่าฉันทำ อืม แม่คิดว่าพ่อเลี้ยงเป็นคนทำ แต่ฉันก็ไม่อะไร ก็ทำต่อไป จนกระทั่งแม่พาเกิดอุบัติเหตุ รถล้ม ซึ่งมันร้ายแรงมากเหตุการนั้น ด้วยความที่ว่า วันนั้นจะไปส่งฉันไปเรียน และตามเดิมแม่ก็กินเหล้า เวลาแม่ฉันขับรถชอบขับทางจักรยานที่มีป่าสองข้างทางถนนก็แคบหน่อยเพราะเป็นทางจักรยาน ฉันเห็นว่าแม่ขับรถเอนไปเอนมาแบบจะล้มอะ ฉันเลยพูดว่าแม่ขับช้าๆก็ได้ ขับดีๆเดี๋ยวล้ม จากนั้นแหละคับแม่กุบิดสุดกำปั้นเลยเข้าโค้งปุ๊บถะไหลลงไหล่ทางที่มีตอไม้กิ้งหนามต่างๆ ใช่คับล้มรถกระเด่นไปไกลโคตรๆ เหมือนโดนรถชน ตอนคนมาช่วย เราไม่เป็นไรแต่เกือบคอหัก เพราะเราล้มแบบหัวพับ ด้วยความที่เป็นแรงเหวี่ยง+กระแทกด้วย แต่เราไม่เป็นไรมีแค่แผลถลอกที่หน้า ส่วนแม่หัวฟาดลากไม้ เส้นเลือดในสมองแตกนิดเดียวหมอบอก อยู่โรงบาลไม่ถึงครึ่งเดือนออก อาการแม่ มีแต่อยากกินเหล้า และระหว่างนั้นฉันแทบไม่ได้ไปเรียนเพราะเงินไม่พอ พ่อเลี้ยงไม่ต้องพูดถึงเราไม่ใช่ลูกเขา ไม่ให้สักบาท ตอนนั้นไม่มีใครจริงๆ ญาติเราเขาก็ไม่ช่วยไม่อยากยุ่ง มีกัน2คนแม่ลูก หลังออกจากโรงบาล แม่มีอาการลงแดงเพราะไม่ได้กินเหล้าเพราะหมอห้าม เรียกได้ว่าอาการนี่เรียกว่า ทั้งเป็นบ้าทั้งผีเข้าได้เลยละ หลอนคุยคนเดียวบ้าง คิดว่าฉันเป็นคนอื่นจะเอามีดมาแทงบ้าง... แต่เราก็ได้แต่ภาวนา สักวันแม่จะดีขึ้น เราเชื่อมั่นในตัวแม่และรักมาก แต่ทว่า หลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมาแม่ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ได้มีการเลิกกับพ่อเลี้ยง และแม่ก็เริ่มหาคนใหม่ทันที งานบ้าน ฉันทำเท่าไหร่ก็รกเหมือนเดิมเพราะแม่จะทำรกตลอด ทุกวัน
เราก็ทำเรื่อยๆอะ ไม่ได้คิดอะไรตอนนั้น จนกระทั่งแม่เหล้าเข้าปากและพูดว่าฉันไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ฉันเลยถามกลับไปกลายเป็นว่าเถียง ฉันคุยด้วยน้ำเสียงดีๆ แต่ได้คำด่าพร้อมคำดูถูกกลับมา บอกตรงๆ ตอนนั้นเข้าใจนะแต่โคตรเสียใจเลย
ถ้าสงสัยว่าทำไมถึงคิดเล็กคิดน้อยละ ทำไมถึงทำเป็นเรื่องใหญ่จังละ... ถ้าแม่อยากทะเลาะ แม่ก็จะทะเลาะให้ได้แม้เรื่องนั้นจะเล็กเท่าขี้มดก็ตาม แค่ทำผ้าตกก็ด่าฉันได้ทั้งวัน ไม่ได้เวอร์แต่มันก็ดูเวอร์จริงๆ แต่มันคือความจริง เราที่ทำงานบ้านด้วยความแบบเต็มใจทำไม่ได้หวังอะไร แต่แม่พูดว่าอะไรรู้มั้ย บอกว่าฉันไม่ทำอันนี้ไม่ทำอันนั้นไม่เก็บอันนี้ ถ้าบ่นจะไม่อะไรเลยนะ อันนี้ด่าและดูถูกเราที่เป็นลูก บอกตามตรงช่วงแรกเป็นบ้าและพยายามฆ่าตัวตาย เพราะคำมันแรงจริงๆ "ทำแบบนี้ไม่มีใครเขาอยากได้หรอก.กุเกลียดอีเวร