สวัสดีค่ะ (ขอบคุณที่เข้ามาอ่านรับฟังนะคะ) ขอแทนตัวเองว่าเรานะคะ ครอบครัวเรามีแต่คน toxic อีโก้สูง ชอบใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล โดยเฉพาะแม่กับพ่อเลี้ยงค่ะ เราไม่ชอบพ่อเลี้ยงเลย แม้เขาจะเลี้ยงดูเรามาแต่เด็กหลังพ่อแม่แยกทางกันแต่ตั้งแต่พ่อเลี้ยงมีลูกกับแม่ตอนนั้นเรายังป.1จำได้แม่นเลยว่า พ่อเลี้ยงจากที่ดูรักเราพอมีน้องมาก็ไม่สนใจเราแล้ว ไม่รู้ตอนนั้นเขาแค่เสแสร้งทำเป็นรักเราหรือเปล่าในตอนเด็ก
เริ่มเรื่องนะคะ : เราโตมากับยายตาแต่เด็กในชนบท แม่อยู่ในเมืองไปทำงานในเมืองพอตั้งท้องคลอดเราแล้วเลี้ยงเราไม่ได้ต้องทำงานเลยฝากยายตาไว้ดูแล และได้แยกทางกับพ่อแท้ๆเราเมื่อเรายัง1ขวบกว่า แม่ก็จะคอยส่งเงินมาให้ใช้ ยายตาดูแลเรา และแม่มีแฟนใหม่คือพ่อเลี้ยงคบกันหลังเลิกกับพ่อแท้ๆเราไม่ถึงปี พออยู่เราป.1แม่ก็ตั้งท้องมีน้อง พอน้องเลิกกินนมเดินได้แล้วแม่ก็ส่งน้องไปให้ตายายเลี้ยงดูอีก และวันหยุดนานๆทีจะกลับมาเยี่ยมที่บ้าน จนวันนึงเราอายุ9ขวบตาก็จากไป พอเราอายุ11ยายก็เริ่มป่วยหนัก ดูแลเราน้องไม่ไหว แม่เลยตัดสินใจให้ยายกับเราและน้องมาอยู่ด้วยในเมือง ชีวิตเปลี่ยนไปต้องไปอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยง และพ่อเลี้ยงก็ดูไม่ชอบเรา ชอบด่า ใช้อารมณ์ รักลูกแท้ๆตัวเองมากกว่าและมีนิสัยโรคจิตด้วย และยังขี้ขโมยเงินแม่ไปเล่นเว็บพนัน ตอนนั้นเราอยู่ป.6 เรากำลังอาบน้ำกับน้องชายตอนนั้นน้องชายยังอยู่อนุบาล2แล้วห้องน้ำมีรูถ้ามองเข้ามาจะเห็นในห้องน้ำ ตอนเราอาบอยู่กับน้อง เรารู้ได้เสียงฝีเท้าวนไปมาข้างห้องน้ำเรารู้ว่าต้องเป็นเขาเลยมองไปที่รูว่าเขาแอบดูหรือเปล่า และเห็นว่าเขาแอบมองเข้ามา เราเลยพูดว่า "เห้ย" เขารู้ตัวรีบเดินหนีไปตอนนั้นเราตกใจ ช็อค กลัวมาก เรารู้เจตนาเขาดีว่าเขาคิดอะไรอยู่ หลังจากเรื่องนั้นเราทำเป็นไม่รู้ไม่บอกใคร บอกแค่เพื่อนสนิท เพราะคิดว่าถ้าบอกแม่ แม่จะไม่เชื่อ เพราะแม่ดูรักพ่อเลี้ยงและน้องมากกว่าเราพอหลายวันต่อมา วันเสาร์ ตอนช่วงเย็นเรานอนอยู่ในห้องนอนเราเป็นคนหลับลึก พ่อเลี้ยงแม่ยายเรียกออกมากินข้าวหลายรอบเราไม่ได้ยินเพราะหลับลึก พ่อเลี้ยงเลยโมโหคิดว่าเราแกล้งหลับเลยใช้ไม้แขวนเสื้อฟาดขาเราแรงมากจนไม้แขนเสื้อหัก เราสะดุ้งตื่นตกใจ ตอนนั้นไม่รู้เรื่องอะไรเลย รู้แค่ว่าสะดุ้งตื่นตกใจและโดนด่าทอคำหยาบคายสารพัดว่าเรียกเป็นสิบๆรอบไม่ตอบ เราจิตตกมากตอนนั้น พ่อเลี้ยงออกไปเรามองที่ขาที่เป็นรอยบวมแดงเราร้องไห้คนเดียวพอเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คิดอะไรไม่ออกเลยถ่ายภาพที่โดนตีส่งให้เพื่อนสนิท และคุยกับเพื่อนสนิทเล่าเรื่องทั้งหมดแต่พ่อเลี้ยงแม่ยายก็ไม่ได้เข้ามาตามอีกเช้าวันถัด พ่อเลี้ยงแม่ยายเรียกกินข้าวเช้าเช่นเคย เราก็นอนเหมือนเดิมหลับลึก และน้องก็เข้ามาเรียกเราปฎิเสธไปเพราะยังหวาดกลัวเรื่องเมื่อคืน แม่เลยทักแชทมาว่า และด่าเมื่อเห็นเราไม่ยอมไปกินข้าวแม่พิมด่ามาไม่หยุดใช้คำหยาบคายไล่กลับไปอยู่ที่ชนบทเราเครียดมากตอนนั้นเลยพิมพ์ไปว่า"มีครอบครัวแบบนี้กูก็ไม่อยากอยู่หรอก"ตอนนั้นเราคิดสั้นเลยแต่แม่ไม่เข้าใจที่เราสื่อคิดว่าด่าแม่ แม่อ่านแล้วขึ้นบุกมาในห้องนอนถือ
ไม้มากระชากดึงผมเรา ด่าคำหยาบคายไล่ไปตาย ขู่ไม่ให้เรียนต่อจำคำนึงได้เขาพูดว่า"กูเป็นแม่ กล้าพูดกูใส่กูหรออีนี่ อยากมีผัวมั้ง ทำตัวแบบนี้"
ทั้งที่เราไม่เคยมีเรื่องมีแฟน และเราก็ตั้งใจเรียนการเรียนไม่เคยแย่แต่แม่กลับว่าไม่ได้เรื่องสักอย่าง ตอนนั้นพ่อตามเข้ามา เราเก็บกดอัดอั้นเลยพูดแฉพ่อเลี้ยงทั้งหมด รวมถึงเรื่องนึงที่ชอบมาพยายามจับน่าอกตีก้นหอมแก้ม ส่งคริปโป๊ให้ดูพูดจาลามกและตีเราเมื่อคืน แม่ไม่เชื่อถามพ่อเลี้ยงพ่อเลี้ยงท่าทางร้อนลนปฎิเสธ แม่เชื่อพ่อเลี้ยงและด่าเรา เราเลย.
ให้ดูภาพที่ถ่ายไว้ส่งให้เพื่อน พอมีหลักฐานว่าเขาจีเราจริวๆเขาก็หน้าเสียและยอมรับและแก้ตัวว่า ไม่ได้ส่งคริปเรื่องห้องน้ำแค่เผลอดูผ่านๆ ไม่ได้ตั้งใจ และเรื่องก็จบลงด้วยไม่ดีพ่อเลี้ยงแม่ทะเลาะกัน แต่ไม่นานก็คืนดีกันแต่แม่ไม่เคยถามสภาพจิตใจเราเลยว่าเป็นยังไงบ้าง และตอนนี้ปัจจุบันเราอายุ13 แม่มีน้องอีกคน เราก็งานบ้านเยอะกว่าเดิม ตั้งแต่ย้ายมาอยู่กับแม่พ่อเลี้ยง ผ้าเราต้องซักให้ทุกคน น้ำต้องไปกรองมาให้คนในบ้านดื่ม ล้างจานก็เราล้างคนเดียว กวาดบ้านงานบ้านให้เราทำ ยกเว้นเรื่องทำกับข้าว เวลาพ่อเลี้ยงกลับจากทำงานเขาก็ทักหาเรื่องด่าเราทุกวัน เช่น เห็นรองเท้าตัวเองเปื้อนไม่ได้ซัก ก็ด่าคำหยาบคาบว่าทำไมไม่ซักให้ ชอบด่าเราว่า"ไอ้คว า ย ยิ่งเรียนยิ่งโง่ นักเรียนภาษาอะไรวะ" แม่ก็ไม่เคยห้ามเวลาเราโดนด่าทำร้ายจิตใจ แม้แต่ผ้าปูที่นอนพวกผ้าห่มหมอนเขาก็ยังให้เราซัก กลับบ้านมาหลังทำงานจะหาเรื่องด่าเราทุกอย่างถึงแม้บ้านจะทำความสะอาดเขาก็จะหาเรื่องด่าเพราะเขาไม่ชอบเรา ก็จะหาเรื่องด่าเช่นเราทำงานบ้านเสร็จหมดแล้วในวันหยุดเขากลับมาก็จะหาเรื่องด่าว่า ตู้เย็นทำไมไม่ล้างเริ่มสกปรกแล้วถ้าไม่สั่งก็ไม่ทำ ไอ้ควาย ยิ่งเรียนยิ่งโง่ และชอบพูดบูลลี่ว่า ไอ้ดำ ทั้งที่เราแค่ผิวแทน แต่แม่ก็ไม่เคยปกป้องและหัวเราะกับพ่อเลี้ยงด้วยซ้ำที่เขาบลูลี่เราว่าดำ และเคยบลูลี่ว่าไม่มีนม แม่ก็ไม่เคยห้ามอะไร เราก็ไม่อยากทนอยู่ต่อแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะคนในบ้านไม่ใช่เซฟโซนสักคน.
(ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ อาจพิมพ์ไม่ค่อยเข้าใจบ้างแต่เราอยากออกมาพูดระบาย เพราะไม่รู้จะระบายกับใครจริงๆ เรื่องมันยาวมาก โดนกระทำต่อว่ามากมายแต่เล่าได้ประมาณนี้นะคะ.)
ครอบครัว toxic
เริ่มเรื่องนะคะ : เราโตมากับยายตาแต่เด็กในชนบท แม่อยู่ในเมืองไปทำงานในเมืองพอตั้งท้องคลอดเราแล้วเลี้ยงเราไม่ได้ต้องทำงานเลยฝากยายตาไว้ดูแล และได้แยกทางกับพ่อแท้ๆเราเมื่อเรายัง1ขวบกว่า แม่ก็จะคอยส่งเงินมาให้ใช้ ยายตาดูแลเรา และแม่มีแฟนใหม่คือพ่อเลี้ยงคบกันหลังเลิกกับพ่อแท้ๆเราไม่ถึงปี พออยู่เราป.1แม่ก็ตั้งท้องมีน้อง พอน้องเลิกกินนมเดินได้แล้วแม่ก็ส่งน้องไปให้ตายายเลี้ยงดูอีก และวันหยุดนานๆทีจะกลับมาเยี่ยมที่บ้าน จนวันนึงเราอายุ9ขวบตาก็จากไป พอเราอายุ11ยายก็เริ่มป่วยหนัก ดูแลเราน้องไม่ไหว แม่เลยตัดสินใจให้ยายกับเราและน้องมาอยู่ด้วยในเมือง ชีวิตเปลี่ยนไปต้องไปอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยง และพ่อเลี้ยงก็ดูไม่ชอบเรา ชอบด่า ใช้อารมณ์ รักลูกแท้ๆตัวเองมากกว่าและมีนิสัยโรคจิตด้วย และยังขี้ขโมยเงินแม่ไปเล่นเว็บพนัน ตอนนั้นเราอยู่ป.6 เรากำลังอาบน้ำกับน้องชายตอนนั้นน้องชายยังอยู่อนุบาล2แล้วห้องน้ำมีรูถ้ามองเข้ามาจะเห็นในห้องน้ำ ตอนเราอาบอยู่กับน้อง เรารู้ได้เสียงฝีเท้าวนไปมาข้างห้องน้ำเรารู้ว่าต้องเป็นเขาเลยมองไปที่รูว่าเขาแอบดูหรือเปล่า และเห็นว่าเขาแอบมองเข้ามา เราเลยพูดว่า "เห้ย" เขารู้ตัวรีบเดินหนีไปตอนนั้นเราตกใจ ช็อค กลัวมาก เรารู้เจตนาเขาดีว่าเขาคิดอะไรอยู่ หลังจากเรื่องนั้นเราทำเป็นไม่รู้ไม่บอกใคร บอกแค่เพื่อนสนิท เพราะคิดว่าถ้าบอกแม่ แม่จะไม่เชื่อ เพราะแม่ดูรักพ่อเลี้ยงและน้องมากกว่าเราพอหลายวันต่อมา วันเสาร์ ตอนช่วงเย็นเรานอนอยู่ในห้องนอนเราเป็นคนหลับลึก พ่อเลี้ยงแม่ยายเรียกออกมากินข้าวหลายรอบเราไม่ได้ยินเพราะหลับลึก พ่อเลี้ยงเลยโมโหคิดว่าเราแกล้งหลับเลยใช้ไม้แขวนเสื้อฟาดขาเราแรงมากจนไม้แขนเสื้อหัก เราสะดุ้งตื่นตกใจ ตอนนั้นไม่รู้เรื่องอะไรเลย รู้แค่ว่าสะดุ้งตื่นตกใจและโดนด่าทอคำหยาบคายสารพัดว่าเรียกเป็นสิบๆรอบไม่ตอบ เราจิตตกมากตอนนั้น พ่อเลี้ยงออกไปเรามองที่ขาที่เป็นรอยบวมแดงเราร้องไห้คนเดียวพอเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คิดอะไรไม่ออกเลยถ่ายภาพที่โดนตีส่งให้เพื่อนสนิท และคุยกับเพื่อนสนิทเล่าเรื่องทั้งหมดแต่พ่อเลี้ยงแม่ยายก็ไม่ได้เข้ามาตามอีกเช้าวันถัด พ่อเลี้ยงแม่ยายเรียกกินข้าวเช้าเช่นเคย เราก็นอนเหมือนเดิมหลับลึก และน้องก็เข้ามาเรียกเราปฎิเสธไปเพราะยังหวาดกลัวเรื่องเมื่อคืน แม่เลยทักแชทมาว่า และด่าเมื่อเห็นเราไม่ยอมไปกินข้าวแม่พิมด่ามาไม่หยุดใช้คำหยาบคายไล่กลับไปอยู่ที่ชนบทเราเครียดมากตอนนั้นเลยพิมพ์ไปว่า"มีครอบครัวแบบนี้กูก็ไม่อยากอยู่หรอก"ตอนนั้นเราคิดสั้นเลยแต่แม่ไม่เข้าใจที่เราสื่อคิดว่าด่าแม่ แม่อ่านแล้วขึ้นบุกมาในห้องนอนถือ
ไม้มากระชากดึงผมเรา ด่าคำหยาบคายไล่ไปตาย ขู่ไม่ให้เรียนต่อจำคำนึงได้เขาพูดว่า"กูเป็นแม่ กล้าพูดกูใส่กูหรออีนี่ อยากมีผัวมั้ง ทำตัวแบบนี้"
ทั้งที่เราไม่เคยมีเรื่องมีแฟน และเราก็ตั้งใจเรียนการเรียนไม่เคยแย่แต่แม่กลับว่าไม่ได้เรื่องสักอย่าง ตอนนั้นพ่อตามเข้ามา เราเก็บกดอัดอั้นเลยพูดแฉพ่อเลี้ยงทั้งหมด รวมถึงเรื่องนึงที่ชอบมาพยายามจับน่าอกตีก้นหอมแก้ม ส่งคริปโป๊ให้ดูพูดจาลามกและตีเราเมื่อคืน แม่ไม่เชื่อถามพ่อเลี้ยงพ่อเลี้ยงท่าทางร้อนลนปฎิเสธ แม่เชื่อพ่อเลี้ยงและด่าเรา เราเลย.
ให้ดูภาพที่ถ่ายไว้ส่งให้เพื่อน พอมีหลักฐานว่าเขาจีเราจริวๆเขาก็หน้าเสียและยอมรับและแก้ตัวว่า ไม่ได้ส่งคริปเรื่องห้องน้ำแค่เผลอดูผ่านๆ ไม่ได้ตั้งใจ และเรื่องก็จบลงด้วยไม่ดีพ่อเลี้ยงแม่ทะเลาะกัน แต่ไม่นานก็คืนดีกันแต่แม่ไม่เคยถามสภาพจิตใจเราเลยว่าเป็นยังไงบ้าง และตอนนี้ปัจจุบันเราอายุ13 แม่มีน้องอีกคน เราก็งานบ้านเยอะกว่าเดิม ตั้งแต่ย้ายมาอยู่กับแม่พ่อเลี้ยง ผ้าเราต้องซักให้ทุกคน น้ำต้องไปกรองมาให้คนในบ้านดื่ม ล้างจานก็เราล้างคนเดียว กวาดบ้านงานบ้านให้เราทำ ยกเว้นเรื่องทำกับข้าว เวลาพ่อเลี้ยงกลับจากทำงานเขาก็ทักหาเรื่องด่าเราทุกวัน เช่น เห็นรองเท้าตัวเองเปื้อนไม่ได้ซัก ก็ด่าคำหยาบคาบว่าทำไมไม่ซักให้ ชอบด่าเราว่า"ไอ้คว า ย ยิ่งเรียนยิ่งโง่ นักเรียนภาษาอะไรวะ" แม่ก็ไม่เคยห้ามเวลาเราโดนด่าทำร้ายจิตใจ แม้แต่ผ้าปูที่นอนพวกผ้าห่มหมอนเขาก็ยังให้เราซัก กลับบ้านมาหลังทำงานจะหาเรื่องด่าเราทุกอย่างถึงแม้บ้านจะทำความสะอาดเขาก็จะหาเรื่องด่าเพราะเขาไม่ชอบเรา ก็จะหาเรื่องด่าเช่นเราทำงานบ้านเสร็จหมดแล้วในวันหยุดเขากลับมาก็จะหาเรื่องด่าว่า ตู้เย็นทำไมไม่ล้างเริ่มสกปรกแล้วถ้าไม่สั่งก็ไม่ทำ ไอ้ควาย ยิ่งเรียนยิ่งโง่ และชอบพูดบูลลี่ว่า ไอ้ดำ ทั้งที่เราแค่ผิวแทน แต่แม่ก็ไม่เคยปกป้องและหัวเราะกับพ่อเลี้ยงด้วยซ้ำที่เขาบลูลี่เราว่าดำ และเคยบลูลี่ว่าไม่มีนม แม่ก็ไม่เคยห้ามอะไร เราก็ไม่อยากทนอยู่ต่อแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะคนในบ้านไม่ใช่เซฟโซนสักคน.
(ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ อาจพิมพ์ไม่ค่อยเข้าใจบ้างแต่เราอยากออกมาพูดระบาย เพราะไม่รู้จะระบายกับใครจริงๆ เรื่องมันยาวมาก โดนกระทำต่อว่ามากมายแต่เล่าได้ประมาณนี้นะคะ.)