ขอคำแนะนำหน่อยคับ อกหัก55

คืออ เรื่องมีอยู่ว่าาา ผมกับเขาอ่ะ(ผมเป็นผญ.ที่ติดใช้ผม/คับนะคับ55) เจอกันตอนม.2 ปิ๊งกันแต่เเรกเลยย แต่ตอนนั้นไม่มีใครทักใครเพราะไม่กล้า แล้วก้มาเจอกันอีกทีคือปิดเทอม ม.5 ขึ้น ม.6 มาเจอกันในดิสผ่านเพื่อน พอได้ขอคอนเทคเขามาเเล้วก้มานั่งคุยมานั่งรู้จักกันใหม่ สรุปก้คุยถูกคอ ปึ้ง!! ชอบดิคับรอไร คุยกันสักพัก ผมก็ไม่กล้าขอคบเขาตอนแรกเพราะกลัว55 แต่แบบ เอาวะ! อีกสักตั้ง คนนี้เรารู้สึกว่ามันใช่อ่ะ เคมีเข้ากัน ความชอบ อะไรเหมือนๆกัน เอาวะ! นั่นแหละคับ คบกันเกือบครบรอบเดือนที่5 เลิก เพราะให้พ่อแม่สเเกนแล้วบอกเขาไม่ผ่าน ยิ่งเขามีความคิดจะไปรัสเซียด้วย เลยมองรวมๆว่าไม่ผ่านอิงจากประสบการ์ณที่พวกท่านเขาเจอมา ใจผมสลายฮะมุง พอบอกเขาเขาก้แบบ ก้ตามนั้นอ่ะ ตัดพ้อนิดหน่อยแล้วก้ยอมเลิกง่ายๆ ผมก็แบบ เห้ย ยอมง่ายๆไม่คิดจะเอาชนะใจพวกท่านไม่คิดจะพิสูนจ์ตัวเองหน่อยหรอ แล้วมาแนวแบบ เริ่มสงสัยในคุณค่าตัวเอง เพราะก่อนหน้านี้เขาก้เจอคนไม่ดีมาเยอะ ละผมดูเหมือนจะปฏิบัติกับเขาดีสุดแล้วแหละ  อกหักคับ เกือบสิ้นกระเพาะหดซึมเกือบสองอาทิตย์ แต่ผมใช้ความปญอ.ตัวเองดึงตัวเองไม่ให้เศร้า เพราะผมทรมาน ตอนนี้ก็ดีจึ้นมากแล้วแต่เเม่งโครตตต คิดถึงโครตอยากคุยแต่ๆม่กล้าทักอ่ะ เขาก็ ผมก้ไม่รู้เขาคิดยังไงอะไรอยู่ ถ้าผมไม่เข้าใจอะไรรบกวนช่วยแนะได้มั้ยคับ ผมอยากรู้มุมมองเขาบ้าง บางทีผมถามเขา เขาก้บอก ช่างเถอะบ้าง ขก.อธิบายบ้าง ก็เลย คือมุงคิดไรอยู่อั๊วะจะรู้มั้ยยยยย โห่ยยยยย 😭 เขาคงเเค่ชอบวิธีที่ผมดูแลเขาใช่มั้ยคับ หรือเหนื่อยไม่อยากทำไรแล้ว เขาก้ดูเหนื่อยกับเรื่องผญ.แล้วเหมือนกัน แต่แบบ ผมเป็นประเภทขี้สงสารอ่ะ555 เกลียดมาก เวลาเขาเครียดหรืออะไรก้ชอบทักถามไถ่ บอกเสมอว่า ไม่ว่าเราจะสถานะอะไร ผมจะอยู่นี่นะ ยังมีคนที่รอให้คุณพึ่งได้อยู่ แบบ ทิ้งเขาขาดไปเลยไม่ลงอ่ะ มันยังมีความเห็นใจและเอ็นดูเขาอยู่อ่ะคับ