น้อยใจที่บ้านมาก พึ่งรู้ว่าพ่อแม่มีเงินเยอะมาก แต่ปล่อยให้เราลำบากมาจนอายุ 30

เราใช้ชีวิตแบบคนจนมาตลอด
ปากกัดตีนถีบเข้ามาหาโอกาสในกรุงเทพฯ
ตั้งแต่เด็กคืออยู่ในสวน ช่วยพ่อแม่ทำไร่ไถนา
ไม่ได้กินอาหารดีๆ ไม่ได้รับการสนับสนุนทางการศึกษาที่ดี
ตลอดชีวิตไม่ค่อยได้เที่ยวพักผ่อนหรือมีความสุข
เพราะเราสงสารพ่อแม่

ตังค์เรียนจบก็ทำงานหนักมาก ส่งเงินให้พ่อแม่ทุกเดือนตั้งแต่ 5000 จนล่าสุดเดือนละ 10000

พ่อแม่ก็ใช้เงินนั้นในการสร้างบ้าน
คือพ่อแม่เราก็ยังเป็นคนขี้เหนียวเหมือนเดิม

แต่สิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดที่สุดคือ
เพิ่งรู้ว่าพ่อแม่มีเงินล้าน มีที่ดินมูลค่ารวมกันหลายล้านมาตั้งแต่เรายังไม่เกิด

ที่เจ็บปวดมากคือพ่อแม่มีเงินเก็บเป็น 10 ล้านแล้ว
เราแทบไม่เคยขอเงินพ่อแม่เลย
แต่พ่อแม่เรากลับเอาเงินไปส่งหลานเรียน
ใส่ซองให้ญาติพี่น้องเวลามีงานต่างๆ

เราเสียใจมาก เพราะตอนที่ได้โควต้ามหาวิทยาลัยดังที่อยากเรียน
พ่อแม่บอกว่าไม่มีเงินส่ง
เราก็เข้าใจเลยไปเรียนสายอาชีพแทน