อยากขอคำแนะนำค่ะ ควรดูแลแม่ที่เพิ่งเสียลูกชายที่รักมากยังไงดี
บ้านเรามีเหตุการณ์สูญเสียในครอบครัวค่ะ
พี่ชายเราเพิ่งเสียชีวิตไปไม่นาน และแม่รักพี่ชายมาก
พี่เรานอนเสียชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว กว่าจะมีคนไปพบก็เกิน 24 ชั่วโมงแล้ว
ก่อนหน้านั้นแม่บอกว่า แม่ยังโทรหาพี่เช้าเย็นทุกวัน
พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น แม่เลยเสียใจมาก
ตอนนี้แม่ซึมมาก ร้องไห้บ่อย นอนก็ไม่ค่อยได้
เรากังวลมาก เพราะมันเริ่มส่งผลต่อความดันและสุขภาพโดยรวมของแม่
แม่มีโรคประจำตัวหลายอย่างค่ะ
เป็นโรคหัวใจ เบาหวาน ไต เคย stroke และตัดขาจากเบาหวานแล้ว
ร่างกายแม่ค่อนข้างเปราะบางอยู่แล้ว พอเจอความเสียใจหนักๆ เลยยิ่งน่าห่วง
ที่บ้านมีคนดูแลแม่ระหว่างวัน เพราะเรายังต้องออกไปทำงาน
แต่โดยรวมเราเป็นคนรับผิดชอบหลัก ทั้งค่าใช้จ่าย การรักษา การประสานงาน และการตัดสินใจต่างๆ
เราพยายามชวนแม่ออกไปเดินเล่นนอกบ้านบ้าง
แต่แม่จะปฏิเสธเป็นส่วนใหญ่
ยอมรับว่าเราค่อนข้างกังวลค่ะ
ก่อนหน้านี้เราเคยคิดว่า ถ้าวันหนึ่งแม่ไม่อยู่ เราน่าจะทนได้
เพราะท่านทรมานกับโรคต่างๆ มานานเกือบ 10 ปีแล้ว
แต่พอเสียพี่ไป ตอนนี้เรากลับรู้สึกว่า ถ้าแม่เป็นอะไรไปอีกคน เราไม่น่าจะทนไหว
ส่วนตัวเรายังพอประคองตัวเองได้ค่ะ
ยังทำงานได้ ไปออกกำลังกายได้ ถึงจะไม่ได้ดีมาก แต่ก็พยายามเต็มที่
เพราะรู้ว่าต้องดูแลตัวเองให้มีแรงพอไปประคองแม่ด้วย
เราอยากให้แม่ได้เสียใจในแบบของเขา
แต่ก็กลัวว่าสุขภาพแม่จะทรุดไปมากกว่านี้
อยากถามคนที่เคยเจอสถานการณ์ใกล้เคียงกันค่ะ
เวลาพ่อแม่สูญเสียลูกที่เขารักมาก โดยเฉพาะถ้าพ่อแม่ป่วยอยู่แล้ว
เราควรดูแลเขายังไง
ควรพูดอะไร ไม่ควรพูดอะไร
ควรพาไปพบแพทย์ด้านใจ หรือปรึกษาแพทย์เจ้าของไข้ไหม
มีวิธีไหนที่ช่วยประคองใจผู้สูงอายุหรือคนป่วย หลังการสูญเสียคนสำคัญได้บ้างไหมคะ
ขอบคุณทุกคำแนะนำล่วงหน้าค่ะ
ขอคำแนะนำค่ะ แม่เพิ่งเสียลูกชายที่รักมาก ตอนนี้ซึม ร้องไห้ นอนไม่ค่อยได้
บ้านเรามีเหตุการณ์สูญเสียในครอบครัวค่ะ
พี่ชายเราเพิ่งเสียชีวิตไปไม่นาน และแม่รักพี่ชายมาก
พี่เรานอนเสียชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว กว่าจะมีคนไปพบก็เกิน 24 ชั่วโมงแล้ว
ก่อนหน้านั้นแม่บอกว่า แม่ยังโทรหาพี่เช้าเย็นทุกวัน
พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น แม่เลยเสียใจมาก
ตอนนี้แม่ซึมมาก ร้องไห้บ่อย นอนก็ไม่ค่อยได้
เรากังวลมาก เพราะมันเริ่มส่งผลต่อความดันและสุขภาพโดยรวมของแม่
แม่มีโรคประจำตัวหลายอย่างค่ะ
เป็นโรคหัวใจ เบาหวาน ไต เคย stroke และตัดขาจากเบาหวานแล้ว
ร่างกายแม่ค่อนข้างเปราะบางอยู่แล้ว พอเจอความเสียใจหนักๆ เลยยิ่งน่าห่วง
ที่บ้านมีคนดูแลแม่ระหว่างวัน เพราะเรายังต้องออกไปทำงาน
แต่โดยรวมเราเป็นคนรับผิดชอบหลัก ทั้งค่าใช้จ่าย การรักษา การประสานงาน และการตัดสินใจต่างๆ
เราพยายามชวนแม่ออกไปเดินเล่นนอกบ้านบ้าง
แต่แม่จะปฏิเสธเป็นส่วนใหญ่
ยอมรับว่าเราค่อนข้างกังวลค่ะ
ก่อนหน้านี้เราเคยคิดว่า ถ้าวันหนึ่งแม่ไม่อยู่ เราน่าจะทนได้
เพราะท่านทรมานกับโรคต่างๆ มานานเกือบ 10 ปีแล้ว
แต่พอเสียพี่ไป ตอนนี้เรากลับรู้สึกว่า ถ้าแม่เป็นอะไรไปอีกคน เราไม่น่าจะทนไหว
ส่วนตัวเรายังพอประคองตัวเองได้ค่ะ
ยังทำงานได้ ไปออกกำลังกายได้ ถึงจะไม่ได้ดีมาก แต่ก็พยายามเต็มที่
เพราะรู้ว่าต้องดูแลตัวเองให้มีแรงพอไปประคองแม่ด้วย
เราอยากให้แม่ได้เสียใจในแบบของเขา
แต่ก็กลัวว่าสุขภาพแม่จะทรุดไปมากกว่านี้
อยากถามคนที่เคยเจอสถานการณ์ใกล้เคียงกันค่ะ
เวลาพ่อแม่สูญเสียลูกที่เขารักมาก โดยเฉพาะถ้าพ่อแม่ป่วยอยู่แล้ว
เราควรดูแลเขายังไง
ควรพูดอะไร ไม่ควรพูดอะไร
ควรพาไปพบแพทย์ด้านใจ หรือปรึกษาแพทย์เจ้าของไข้ไหม
มีวิธีไหนที่ช่วยประคองใจผู้สูงอายุหรือคนป่วย หลังการสูญเสียคนสำคัญได้บ้างไหมคะ
ขอบคุณทุกคำแนะนำล่วงหน้าค่ะ