วิเคราะห์และเปรียบเทียบ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ กับสำนักคิดเศรษฐศาสตร์คลาสสิกของ Adam Smith และเศรษฐศาสตร์มหภาคของ John Maynard Keynes
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ วิเคราะห์และเปรียบเทียบ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ กับสำนักคิดเศรษฐศาสตร์คลาสสิกของ Adam Smith และเศรษฐศาสตร์มหภาคของ John Maynard Keynes ในระดับกระบวนทัศน์ (paradigm) โดยใช้การวิเคราะห์เอกสาร แนวคิดเชิงทฤษฎี และหลักฐานเชิงประวัติศาสตร์จากนโยบายการพัฒนา การศึกษา สาธารณสุข และโครงสร้างพื้นฐานของประเทศไทยในช่วงทศวรรษ [url=tel:2530-2540]2530–2540
ผลการศึกษาพบว่า แม้ทั้งสามสำนักคิดจะมุ่งสู่การพัฒนาเศรษฐกิจและความอยู่ดีกินดีของประชาชน แต่มีจุดเน้นที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยเศรษฐศาสตร์ของ Smith ให้ความสำคัญกับกลไกตลาด การแบ่งงาน และประสิทธิภาพในการจัดสรรทรัพยากร ขณะที่ Keynes เน้นบทบาทของรัฐในการรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจมหภาคผ่านนโยบายการคลังและการกระตุ้นอุปสงค์รวม ในทางตรงกันข้าม ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ เสนอว่าปัจจัยพื้นฐานที่สุดของการพัฒนาประเทศมิใช่ทุนทางการเงินหรือโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพเพียงอย่างเดียว แต่คือการลงทุนระยะยาวในมนุษย์ผ่านการศึกษา สุขภาพ คุณธรรม และการสร้างสถาบันที่เอื้อต่อการพัฒนาศักยภาพของประชาชนอย่างทั่วถึง
การศึกษาชี้ให้เห็นว่า ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ มีลักษณะเป็นแนวคิดการพัฒนาที่ยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง (human-centered development paradigm) โดยมองการศึกษาเป็นโครงสร้างพื้นฐานเชิงยุทธศาสตร์ของชาติ และมองการปฏิรูปสถาบันเป็นกลไกสำคัญในการสร้างความเสมอภาคทางโอกาส ความสามารถในการพึ่งพาตนเอง และการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระยะยาว ผลการวิเคราะห์เสนอว่า ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ สามารถตีความได้ว่าเป็นกรอบความคิดด้านการพัฒนาที่ผสมผสานแนวคิดทุนมนุษย์ การพัฒนาศักยภาพมนุษย์ และการสร้างรัฐเพื่อการพัฒนาเข้าด้วยกันในบริบทของประเทศไทย
คำสำคัญ: ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์, ทุนมนุษย์, การพัฒนาเศรษฐกิจ, การปฏิรูปการศึกษา, Adam Smith, John Maynard Keynes, การพัฒนาที่ยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง, รัฐเพื่อการพัฒนา (Developmental State)
วิเคราะห์และเปรียบเทียบ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์ของ ประเทศไทย กับ Adam Smith และเศรษฐศาสตร์มหภาคของ John Maynard Keynes
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ วิเคราะห์และเปรียบเทียบ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ กับสำนักคิดเศรษฐศาสตร์คลาสสิกของ Adam Smith และเศรษฐศาสตร์มหภาคของ John Maynard Keynes ในระดับกระบวนทัศน์ (paradigm) โดยใช้การวิเคราะห์เอกสาร แนวคิดเชิงทฤษฎี และหลักฐานเชิงประวัติศาสตร์จากนโยบายการพัฒนา การศึกษา สาธารณสุข และโครงสร้างพื้นฐานของประเทศไทยในช่วงทศวรรษ [url=tel:2530-2540]2530–2540
ผลการศึกษาพบว่า แม้ทั้งสามสำนักคิดจะมุ่งสู่การพัฒนาเศรษฐกิจและความอยู่ดีกินดีของประชาชน แต่มีจุดเน้นที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยเศรษฐศาสตร์ของ Smith ให้ความสำคัญกับกลไกตลาด การแบ่งงาน และประสิทธิภาพในการจัดสรรทรัพยากร ขณะที่ Keynes เน้นบทบาทของรัฐในการรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจมหภาคผ่านนโยบายการคลังและการกระตุ้นอุปสงค์รวม ในทางตรงกันข้าม ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ เสนอว่าปัจจัยพื้นฐานที่สุดของการพัฒนาประเทศมิใช่ทุนทางการเงินหรือโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพเพียงอย่างเดียว แต่คือการลงทุนระยะยาวในมนุษย์ผ่านการศึกษา สุขภาพ คุณธรรม และการสร้างสถาบันที่เอื้อต่อการพัฒนาศักยภาพของประชาชนอย่างทั่วถึง
การศึกษาชี้ให้เห็นว่า ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ มีลักษณะเป็นแนวคิดการพัฒนาที่ยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง (human-centered development paradigm) โดยมองการศึกษาเป็นโครงสร้างพื้นฐานเชิงยุทธศาสตร์ของชาติ และมองการปฏิรูปสถาบันเป็นกลไกสำคัญในการสร้างความเสมอภาคทางโอกาส ความสามารถในการพึ่งพาตนเอง และการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระยะยาว ผลการวิเคราะห์เสนอว่า ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ สามารถตีความได้ว่าเป็นกรอบความคิดด้านการพัฒนาที่ผสมผสานแนวคิดทุนมนุษย์ การพัฒนาศักยภาพมนุษย์ และการสร้างรัฐเพื่อการพัฒนาเข้าด้วยกันในบริบทของประเทศไทย
คำสำคัญ: ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์, ทุนมนุษย์, การพัฒนาเศรษฐกิจ, การปฏิรูปการศึกษา, Adam Smith, John Maynard Keynes, การพัฒนาที่ยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง, รัฐเพื่อการพัฒนา (Developmental State)