สมัยก่อนกับสมัยนี้

ทำไมรู้สึกว่าสังคมสมัยนี้มันไม่ได้น่าอยู่เหมือนสังคมสมัยก่อนเลย ความเห็นแก่ตัวมากขึ้น ความเห็นอกเห็นใจคนอื่นน้อยลง หรืออาจจะเป็นเพราะเราแก่เกินไปหรือเปล่า จึงทำให้ความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้น สมัยก่อนรู้สึกว่า คนมีน้ำใจมากกว่านี้ ไปไหนมาไหนก็ยิ้มให้กันมากกว่านี้ ไม่ต้องมาคอยระแวงว่าคนนี้จะมองยังไงคนนั้นจะมองยังไง หรือคนนี้จะมาหลอกเราหรือเปล่า สมัยก่อนเห็นคนที่เดือดร้อนเราสามารถช่วยได้อย่างมั่นใจ แต่พอมาเป็นสมัยนี้มันกลับกลายเป็นว่าเขาจะเป็นมิจฉาชีพหรือเปล่านะ บางทีรู้สึกว่าสมัยก่อนเราควักเงินให้คนที่เดือดร้อนได้โดยที่ไม่ต้องคิดอะไร แต่เดี๋ยวนี้กลายเป็นเขาเดือดร้อนจริงหรือเปล่านะหรือเขามาหลอกเราหรือเปล่านะ อีกเรื่องหนึ่งที่รู้สึก เด็กสมัยก่อนมีความเคารพผู้ใหญ่มาก แต่พอมาเจอสมัยนี้แทบจะวิ่งชนหรือไม่ก็ด่าผู้ใหญ่เลย เราอาจจะเป็นคนแก่ที่คิดเยอะก็ได้นะ แต่เรามองว่าการเคารพผู้ใหญ่ก็ไม่ได้ผิด ถ้าความคิดผู้ใหญ่ไม่ถูกต้องแล้วมีเด็กมาบอกว่ามันไม่ถูกต้องสำหรับเราเรายอมรับได้นะ แต่เราก็เลือกที่จะไม่ตัดสินใคร เพราะเราโตมาไม่เหมือนกัน เราต่างกัน เราถูกเลี้ยงดูมาคนละแบบ เราเข้าใจเด็กสมัยนี้นะข้อมูลมันเข้ามาเร็ว ดูเหมือนว่าคนจะมองว่าตัวเองฉลาดกว่าคนรุ่นก่อน แต่คนรุ่นก่อนก็มีข้อดีของเขาเขามีประสบการณ์ เราว่าถ้าคนรุ่นใหม่บวกคนรุ่นเก่า สังคมมันน่าจะสวยงามกว่านี้นะ เราแค่คิดถึงสมัยเก่าๆที่เรามีความรู้สึกว่าถึงแม้ข้อมูลมันจะช้าแต่ก็มีความสุข มีใครคิดเหมือนเราไหมลองมาแลกเปลี่ยนกันได้นะ แค่อยากรู้ว่าคนอื่นรู้สึกเหมือนเราไหม #จากเด็กยุค 90