กิมนี้ลื่ออู่ปักจ่างบ๊อ (ปีนี้คุณทำบ๊ะจ่างรึเปล่า)


ปักจ่าง

“กิมนี้ ลื่อ อู่ ปักจ่าง บ๊อ”  (ปีนี้เธอทำบ้ะจ่างรึเปล่า)    
“เต๊กเฮียะ กิมนี้ กุ๊ยซี่”  (ใบไผ่ปีนี้แพงเหลือเกิน)  

ไหว้บ้ะจ่างปีนี้ ตรงกับวันศุกร์ที่ 19 มิ.ย. นี้แล้วค่ะ

หลายๆบ้านคงเริ่มจับจ่ายซื้อวัตถุดิบในการ "ปักจ่าง" (ห่อบ้ะจ่าง) กันแล้ว  อาตั่วแจ้..ซาแจ้..ซี้แจ้ฝั่งสามพราน ในวันสองวันนี้คงนัดน้องๆ
เดินเยาวราชกันอีกแล้ว แม่นันคงไปร่วมก๊วนเหมือนเดิม หลุดได้ไง อยู่กับพวกอาแจ้มีความสุขจะตาย[img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t52/1/16/1f923.png[/img]

หลายๆครอบครัวก็เลือกที่จะซื้อเอา แทนการลงมือทำเองเหมือนในวันวาน เพราะการทำบ๊ะจ่างแต่ละครั้งวุ่นวายพอๆกับจัดงานแต่งงานเลยค่ะ

“ปักจ่าง” สำเนียงแต้จิ๋วแปลว่า "มัดหรือผูกขนมบ๊ะจ่าง"  ซึ่งก็คือการทำบ๊ะจ่างนั่นเอง  คนจีนเวลาเจอหน้ากันในช่วงนี้มักจะถามกันไปมาว่า

“กิมนี้ ลื่อ อู่ ปักจ่าง บ๊อ”  (ปีนี้เธอทำบ้ะจ่างรึเปล่า)    
“เต๊กเฮียะ กิมนี้ กุ๊ยซี่”  (ใบไผ่ปีนี้แพงเหลือเกิน)  

บ๊ะจ่างหนึ่งลูก อัดแน่นไปด้วยข้าวเหนียวและเครื่องหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นไข่แดง เห็ด กุนเชียง เผือกหวาน ทุกอย่างถูกปรุงอย่างกลมกล่อม
แล้วห่อด้วยใบไผ่ที่มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว คงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของขนมโบราณที่สืบทอดกันมา เทศกาลบ๊ะจ่างจึงไม่ใช่แค่ช่วงเวลาแห่งความอร่อย
แต่ยังเป็นช่วงเวลาของความทรงจำที่แม่นันมีต่ออาอึ้มด้วย

ความใส่ใจในการปรุงอย่างพิถีพิถันจะยิ่งเพิ่มอรรถรสในการกินมาก ข้าวเหนียวเขี้ยวงู เมล็ดเรียงสวย เห็ดหอมอย่างดีเคี่ยวจนขึ้นหอม
กุ้งแห้งตัวโตๆ หมูหมักรสชาติกลมกล่อม  กุนเชียงย่าง ถั่วลิสงต้มสุก (นิยมใช้ถั่วเม็ดเล็ก ให้ความหอมมันอร่อย) แปะก้วยเชื่อม
ปีนี้มีพุทราจีนแทนเผือกกวนด้วยค่ะ ทุกอย่างต้องพร้อมก่อนเข้าสู่กระบวนการผัด กระบวนการห่อและมัด ซึ่งต้องมัดให้แน่น (ใบตองต้องไม่แตก)
เวลานำไปต้ม หรือนึ่ง บ๊ะจ่างจะไม่ปริ ข้าวเหนียวไม่หลุดร่วง การห่อบ๊ะจ่างในแต่ละท้องถิ่นก็จะมีการห่อในรูปทรงที่ต่างกัน  แต่ส่วนมากนิยมห่อเป็นกรวยแหลม ห่อสวยไม่สวยก็ขึ้นอยู่กับเทคนิคและความชำนาญของแต่ละคนค่ะ

“บ้ะจ่าง” แม้จะมองว่าเป็นเมนูที่แสนจะจุกจิก  เดินตลาดหนึ่งวัน เตรียมหนึ่งวัน ห่ออีกหนึ่งวัน แต่พอใกล้ถึงเทศกาลทีไร ก็จะเห็นสาวๆรุ่น อาม้า
อาม่า อากิ๋ม อาอี๊ อาโกว รวมทั้งอาตั่วแจ้ของแม่นันด้วย ยังคงตื่นเต้นที่จะได้อวดสูตรอันแสนอร่อยของตัวเอง  แม้ในวันนั้นจะ..ก้มก็โอย  เงยก็โอย
ปักจ่างไปบ่นไป  เดือดร้อนถึงลูกหลานต้องคอยผลัดกันนวดผลัดกันประคบประหงม  (กำลังเหน็บแนมอาตั่วแจ้กับมาม้าบุญธรรมของตัวเอง)
อย่าเอ็ดไปนะคะ

ปีก่อนๆ แม่นันมักเห็นอาซิ่มหน้าตาคุ้นเคย  นั่งปักจ่างอยู่ในบ้านอย่างตั้งอกตั้งใจ บทสนทนาเดิมๆ ก็มักจะหลุดออกมา

“อาซิ่ม กิมนี้ อิ๋วสี่กากี่ปักจ่าง”  (อาซิ่มปีนี้ลงมือทำบ้ะจ่างเองอีกแล้วเหรอคะ) แม่นันเรียกแกว่าอาซิ่มตั้งแต่แกยังสาวๆ
“สี สี หนี่หนี่ กากี่ปั้ก กิมนี้ ปักเอี๋ยวเกี้ยม คาชิ่ว บ่อเฮียะฮ่อ”   (ใช่ อาซิ่มทำเองทุกปี แต่ปีนี้ทำน้อยหน่อยเพราะสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงแล้ว)  
แต่แม่นันก็เห็นข้าวเหนียวในกะละมังเยอะหลายกิโลอยู่เหมือนทุกปี

"ปักจ่าง" ปีนี้ จะต้องแวะทักทายเหมือนเดิมค่ะ  

นี่แหละค่ะ...ความงดงามของธรรมเนียมจีน มองผ่านๆ อาจเป็นเพียงการไหว้เจ้าไหว้บรรพบุรุษที่ทำสืบต่อกันมา  แต่เมื่อมองลึกลงไป
ทุกเทศกาลล้วนแฝงไว้ด้วยคุณค่าและความหมายอันลึกซึ้ง ที่เชื่อมโยงหัวใจของคนรุ่นหลัง เข้ากับบรรพบุรุษที่ยังมีชีวิตอยู่ในความทรงจำ

“กิมนี้ ลื่อ อู่ปักจ่าง บ๊อ”
ปีนี้..คุณทำบ๊ะจ่างรึเปล่า




Illustration: AI-generated artwork based on personal family photographs
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่