ใกล้ 17 แล้ว แต่จบแค่ ม.3 อยากเรียนต่อมาก แต่ต้องทำงาน มีใครเคยผ่านจุดๆนี้ไหม

ตอนนี้เราใกล้อายุ 17 แล้ว แต่เรียนจบแค่ ม.3

จริง ๆ เราอยากเรียนต่อมาก เราอยากมีความรู้เยอะ ๆ อยากมีงานที่ดี อยากมีอนาคตที่มั่นคง และอยากเดินตามความฝันของตัวเองเหมือนคนอื่น

แต่แม่ไม่มีเงินส่งเรียนแล้ว เราเลยต้องออกมาอยู่กับน้า ตั้งแต่ช่วงจบ ม.3 ตอนนั้นอายุประมาณ 15 แล้วก็เริ่มทำงานเลย

หลายคนอาจคิดว่าอยู่กับญาติคงสบาย แต่จริง ๆ มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เราต้องทำงาน ทั้งที่บางครั้งยังรู้สึกว่าตัวเองเด็กเกินไปสำหรับหลายเรื่อง เหมือนต้องโตเร็วเกินวัย

เราก็เคยร้องขอ เคยบอกว่าอยากเรียนต่อ แต่บางครั้งสิ่งที่ได้กลับมาคือคำต่อว่า หรือความรู้สึกเหมือนไม่ค่อยมีใครสนใจสิ่งที่เราอยากเป็นหรืออยากทำ สุดท้ายเราเลยเริ่มเงียบ เก็บตัว และอยู่กับโลกของตัวเองมากขึ้น

ถึงจะทำงาน แต่เงินที่ได้ เราก็โอนให้แม่เดือนละ 3000 ส่วนของเราก็เหลือประมาณ 3000 ที่ได้เป็นรายวัน เอาไว้ซื้อของใช้ ซื้อขนม หรือเก็บเงินกับของที่อยากได้บ้าง

หลายคนอาจคิดว่า ในเมื่อทำงานแล้ว ทำไมยังอยากเรียนอีก หาเงินไม่ดีกว่าหรอ

แต่สำหรับเรา การเรียนไม่ใช่แค่เรื่องเงิน เราอยากมีความรู้ อยากมีโอกาสที่ดีกว่า อยากมีงานที่มั่นคง และอยากเดินตามความฝันของตัวเอง

ช่วงหลังพออายุประมาณ 16 เรารู้สึกว่าตัวเองเริ่มเปลี่ยนไปนิดหน่อย เหมือนยิ้มได้ไม่เหมือนเดิม บางวันยังดูปกติ ร่าเริงได้ แต่พอกลางคืนกลับชอบคิดหนัก เหนื่อย ท้อ เหงา ร้องไห้ และรู้สึกเหมือนแบกอะไรหลายอย่างไว้คนเดียว

บางครั้งก็คิดถึงตัวเองคนเดิม ที่เคยยิ้มเก่งและมีความสุขกว่านี้

แค่อยากมาระบาย และอยากรู้ว่ามีใครเคยผ่านอะไรแบบนี้ไหม แล้วผ่านมันมายังไง