กระทู้นี้ตั้งขึ้นเพื่อบอกเรื่องราวและสอบถามวิธีแก้ปัญหา ปัจจุบันเราเรียนอยู่มัธยมปลาย เราเคยมีแฟนมา3คน เคยเจอและคุยกับคนมาหลายแบบ เราชอบกินมากเวลาพักเที่ยงก็จะรู้สึกว่ามีรสชาติอันนี้ๆมาในปากแล้วก็จะไปกินเลย ได้รับความรักจากแม่ พ่อไม่ค่อยสนใจ พี่สาวก็เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายค่อนข้างห่างเหิน ที่โรงเรียนเป็นคนพูดเก่งสนุกสนานร่าเริงชอบแกล้งเพื่อนกันขำๆหัวเราะอยู่ทุกวัน เกรดระดับผ่านเกรดพอดี ได้อยู่ในห้องที่ดี เคยเจอและคุยกับคนหน้าตาดีมาเยอะเคยโดนจีบก็ค่อนข้างบ่อยแต่ส่วนมาก
จะปฏิเสษ เพื่อนที่สนิทก็เอ็นดูและค่อนข้างตามใจเราเราปฏิบัติกับเขาด้วยความให้เกียรและมีเหตุผลเลยสนิทกันมาตลอดถึงมีเรื่องในอดีตที่เราคงอาจจะตัดเพื่อนไปแล้ว(ม.ต้นเขาเคยดึงกางเกงเราลงจนเห็นต้นขาในห้องเรียน และเคยแบ่งคะแนนกับงานเราโดยที่เป็นงานเดียวตรงนี้เรื่องค่อนข้างยาว) เรามีความฝันแต่ความฝันแต่รู้สึกว่าตัวเองจะชอบตัดสิ่งที่ชอบเรื่องอนาคตออกด้วยเรื่องที่ว่าถ้าเราทำงานงานนั้นไม่หนักแต่ได้เงินน้อยหรืองานนั้นจะส่งผลต่อชีวิตเราหรือสุขภาพจิต เราวางแผนในอนาคตพร้อมทุกอย่างและหาทางรอดไว้ตลอด แต่ตอนนี้เพื่อนที่เคยทำแบบนั้นกับเราจะย้ายห้องเรารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเขาเป็นเพื่อนสนิทเรา แต่เวลาเรียนเราไม่เข้าใจก็ชอบถามเขาเขาก็ชอบบอกอะไรผิดๆให้เราตลอดพอเราถามครูครูก็บอกว่าผิด พอเรากลับไปถามเพื่อนเพื่อนก็บอกว่า เพื่อนบอกเราถูกแล้วเราโดนแบบนี้ทุกครั้งที่เราถามเขาอยู่ประมาณ4ปี (ห้องที่เราเรียนอยู่การแข่งขันอะไรแบบนี้คือปกติ) แต่เราไม่คิดว่าเขาจะเอามาใข้กับเพื่อนสนิท พอได้รู้ว่าเขาจะย้ายออกไปเลยดีใจขึ้นมาไม่รู้ว่าเราผิดไหม แต่เราอยากรีบๆตีตัวออกห่างเริ่มอยากอยู่คนเดียวมากขึ้น ไม่อยากคุยกับใครเลยเหมือนอยากอมน้ำลายไว้ในปากไม่อยากอ้าปากด้วยซ้ำเวลาใครมาพูดด้วยผช.หน้าตาดีที่เคยหวั่นไหวก็ไม่หวั่นไหวหรือไม่ก็แค่หวั่นไหวแค่แปปเดียว อาหารอร่อยๆก็ดูจืดชืดไปหมด หนังที่ชอบดูก็ดูไม่ถึง10นาทีด้วยซ้ำ ชอบการแต่งหน้าแต่ก็รู้สึกว่าเบื่อแล้วไม่อยากทำต่อ เราเบื่อไปหมดเลยไม่รู้จะทำยังไงให้ตัวเองรู้สึกตื่นเต้นหรือยิ้มและหัวเราะเหมือนเดิมเหมือนมันมาสุดแล้ว
ตั้งแต่เปิดเทอมนอนน้อยมาตลอดอาจจะมีส่วนเกี่ยว และงานกับกิจกรรมเองก็เยอะมากจนทำให้นอนเต็มอิ่มไม่ได้เลย
"เราควรแก้ปัญหายังไงค่ะ"
อาการเบื่อ
จะปฏิเสษ เพื่อนที่สนิทก็เอ็นดูและค่อนข้างตามใจเราเราปฏิบัติกับเขาด้วยความให้เกียรและมีเหตุผลเลยสนิทกันมาตลอดถึงมีเรื่องในอดีตที่เราคงอาจจะตัดเพื่อนไปแล้ว(ม.ต้นเขาเคยดึงกางเกงเราลงจนเห็นต้นขาในห้องเรียน และเคยแบ่งคะแนนกับงานเราโดยที่เป็นงานเดียวตรงนี้เรื่องค่อนข้างยาว) เรามีความฝันแต่ความฝันแต่รู้สึกว่าตัวเองจะชอบตัดสิ่งที่ชอบเรื่องอนาคตออกด้วยเรื่องที่ว่าถ้าเราทำงานงานนั้นไม่หนักแต่ได้เงินน้อยหรืองานนั้นจะส่งผลต่อชีวิตเราหรือสุขภาพจิต เราวางแผนในอนาคตพร้อมทุกอย่างและหาทางรอดไว้ตลอด แต่ตอนนี้เพื่อนที่เคยทำแบบนั้นกับเราจะย้ายห้องเรารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเขาเป็นเพื่อนสนิทเรา แต่เวลาเรียนเราไม่เข้าใจก็ชอบถามเขาเขาก็ชอบบอกอะไรผิดๆให้เราตลอดพอเราถามครูครูก็บอกว่าผิด พอเรากลับไปถามเพื่อนเพื่อนก็บอกว่า เพื่อนบอกเราถูกแล้วเราโดนแบบนี้ทุกครั้งที่เราถามเขาอยู่ประมาณ4ปี (ห้องที่เราเรียนอยู่การแข่งขันอะไรแบบนี้คือปกติ) แต่เราไม่คิดว่าเขาจะเอามาใข้กับเพื่อนสนิท พอได้รู้ว่าเขาจะย้ายออกไปเลยดีใจขึ้นมาไม่รู้ว่าเราผิดไหม แต่เราอยากรีบๆตีตัวออกห่างเริ่มอยากอยู่คนเดียวมากขึ้น ไม่อยากคุยกับใครเลยเหมือนอยากอมน้ำลายไว้ในปากไม่อยากอ้าปากด้วยซ้ำเวลาใครมาพูดด้วยผช.หน้าตาดีที่เคยหวั่นไหวก็ไม่หวั่นไหวหรือไม่ก็แค่หวั่นไหวแค่แปปเดียว อาหารอร่อยๆก็ดูจืดชืดไปหมด หนังที่ชอบดูก็ดูไม่ถึง10นาทีด้วยซ้ำ ชอบการแต่งหน้าแต่ก็รู้สึกว่าเบื่อแล้วไม่อยากทำต่อ เราเบื่อไปหมดเลยไม่รู้จะทำยังไงให้ตัวเองรู้สึกตื่นเต้นหรือยิ้มและหัวเราะเหมือนเดิมเหมือนมันมาสุดแล้ว
ตั้งแต่เปิดเทอมนอนน้อยมาตลอดอาจจะมีส่วนเกี่ยว และงานกับกิจกรรมเองก็เยอะมากจนทำให้นอนเต็มอิ่มไม่ได้เลย
"เราควรแก้ปัญหายังไงค่ะ"