สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกคน วันนี้ผมตัดสินใจมาตั้งกระทู้นี้เพราะเริ่มรู้สึกว่า ในขณะที่หน้าที่การงานและเป้าหมายในชีวิตเริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น แต่พื้นที่สำหรับคนที่จะมาแชร์เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างวันกลับดูเหมือนจะเล็กลงเรื่อยๆ ตามวัยที่เพิ่มขึ้นครับ
ชีวิตผมในตอนนี้เหมือนเป็นภาพสเกตช์ที่ลงสีค่อนข้างชัดเจนแล้วครับ ในวันธรรมดาผมทุ่มเทให้กับบทบาทคนทำงานที่ต้องใช้ความละเอียดรอบคอบและการตัดสินใจที่อยู่บนพื้นฐานของเหตุผลมาตลอดทั้งวัน แต่พอตกเย็น ผมมักจะพาตัวเองไปอยู่ที่สวนสาธารณะ วิ่งออกกำลังกายรับลมเงียบๆ เพื่อพักสมองจากความวุ่นวาย ผมชอบบรรยากาศของการได้เคลื่อนไหวร่างกายท่ามกลางผู้คน แต่ในใจก็ยังแอบหวังว่า หลังวิ่งเสร็จหรือในช่วงเวลาพักผ่อน จะมีใครสักคนที่ผมสามารถส่งข้อความไปหาเพื่อบอกเล่าเรื่องราวที่เจอมาในวันนั้นได้แบบไม่ต้องมีพิธีรีตอง
ผมเป็นคนหนึ่งที่เชื่อในเรื่องการใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบแต่ก็เรียบง่ายครับ ผมให้ความสำคัญกับการดูแลตัวเองพอๆ กับการดูแลความรู้สึกของคนรอบข้าง ทัศนคติของผมที่มีต่อความสัมพันธ์ในวัยนี้ไม่ใช่การตามหาความหวือหวา แต่เป็นการตามหาความสบายใจ ใครสักคนที่เข้าใจว่าในวัยทำงานแบบเรา ต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ อาจจะไม่ได้คุยกันตลอด 24 ชั่วโมง แต่ในความเงียบนั้นเรายังรู้ว่ามีกันและกันอยู่
ถ้าคุณเองก็เป็นคนที่กำลังใช้ชีวิตอยู่ในวัยสร้างตัว มีความฝันที่กำลังลงมือทำ และรู้สึกว่าอยากจะมีเพื่อนคู่คิดสักคนที่คุยกันได้ตั้งแต่เรื่องเป้าหมายในอนาคตไปจนถึงเรื่องดินฟ้าอากาศ หรือแม้แต่เรื่องสัตว์เลี้ยงที่อยากจะเลี้ยงในวันข้างหน้า ผมอยากชวนให้เราลองมาทำความรู้จักกันครับ ผมเชื่อว่าคนเราไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกอย่าง แค่มีจังหวะชีวิตที่ใกล้เคียงกันและพร้อมจะเปิดใจรับฟังกันก็น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้ว
หากข้อความนี้บังเอิญตรงใจคุณ ลองทักทายเข้ามาคุยกันดูนะครับ ไม่ต้องกังวลว่าจะต้องเริ่มต้นอย่างไร แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอ แล้วเรามาลองดูว่าบทสนทนาธรรมดาๆ ของเราสองคน จะพัฒนาไปเป็นความทรงจำที่ดีร่วมกันได้ไหม
ขอบคุณที่สละเวลาอ่านความในใจของผมครับ
ในวันที่ชีวิตก้าวเข้าสู่วัยทำงานมาสักระยะ กับการตามหาใครสักคนมาแชร์ "บทสนทนาธรรมดา" ในชีวิตที่ไม่ได้มีแค่เรื่องงาน
ชีวิตผมในตอนนี้เหมือนเป็นภาพสเกตช์ที่ลงสีค่อนข้างชัดเจนแล้วครับ ในวันธรรมดาผมทุ่มเทให้กับบทบาทคนทำงานที่ต้องใช้ความละเอียดรอบคอบและการตัดสินใจที่อยู่บนพื้นฐานของเหตุผลมาตลอดทั้งวัน แต่พอตกเย็น ผมมักจะพาตัวเองไปอยู่ที่สวนสาธารณะ วิ่งออกกำลังกายรับลมเงียบๆ เพื่อพักสมองจากความวุ่นวาย ผมชอบบรรยากาศของการได้เคลื่อนไหวร่างกายท่ามกลางผู้คน แต่ในใจก็ยังแอบหวังว่า หลังวิ่งเสร็จหรือในช่วงเวลาพักผ่อน จะมีใครสักคนที่ผมสามารถส่งข้อความไปหาเพื่อบอกเล่าเรื่องราวที่เจอมาในวันนั้นได้แบบไม่ต้องมีพิธีรีตอง
ผมเป็นคนหนึ่งที่เชื่อในเรื่องการใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบแต่ก็เรียบง่ายครับ ผมให้ความสำคัญกับการดูแลตัวเองพอๆ กับการดูแลความรู้สึกของคนรอบข้าง ทัศนคติของผมที่มีต่อความสัมพันธ์ในวัยนี้ไม่ใช่การตามหาความหวือหวา แต่เป็นการตามหาความสบายใจ ใครสักคนที่เข้าใจว่าในวัยทำงานแบบเรา ต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ อาจจะไม่ได้คุยกันตลอด 24 ชั่วโมง แต่ในความเงียบนั้นเรายังรู้ว่ามีกันและกันอยู่
ถ้าคุณเองก็เป็นคนที่กำลังใช้ชีวิตอยู่ในวัยสร้างตัว มีความฝันที่กำลังลงมือทำ และรู้สึกว่าอยากจะมีเพื่อนคู่คิดสักคนที่คุยกันได้ตั้งแต่เรื่องเป้าหมายในอนาคตไปจนถึงเรื่องดินฟ้าอากาศ หรือแม้แต่เรื่องสัตว์เลี้ยงที่อยากจะเลี้ยงในวันข้างหน้า ผมอยากชวนให้เราลองมาทำความรู้จักกันครับ ผมเชื่อว่าคนเราไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกอย่าง แค่มีจังหวะชีวิตที่ใกล้เคียงกันและพร้อมจะเปิดใจรับฟังกันก็น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้ว
หากข้อความนี้บังเอิญตรงใจคุณ ลองทักทายเข้ามาคุยกันดูนะครับ ไม่ต้องกังวลว่าจะต้องเริ่มต้นอย่างไร แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอ แล้วเรามาลองดูว่าบทสนทนาธรรมดาๆ ของเราสองคน จะพัฒนาไปเป็นความทรงจำที่ดีร่วมกันได้ไหม
ขอบคุณที่สละเวลาอ่านความในใจของผมครับ