เรื่องมีอยู่ว่าช่วงปีที่แล้ว เราขายแซนวิชหน้าโรงเรียนตอนเช้า ขายดีมาก ขายดีทุกวัน ขายหมดทุกวัน
จนวันหนึ่งมีป้าขายปลากระบอก ปลากกระบอกตัวใหญ่มาก แต่คนไม่เข้ามาซื้อของเขาเลย ตอนนั้นบังเอิญตั้งร้านข้างๆ ป้าเขาพอดี จนของเราขายใกล้หมด ยังเหลือของนิดหน่อย เรารู้สึกเหมือนมีคนจ้องตลอดเวลา เลยหันไปดูป้า สรุปป้านั่งจ้องเราตาเขม็ง จ้องจนเราหันไปดูซ้ำแล้วซ้ำอีก แกทำปากมุ๊บมิ๊บตอนจ้องเราด้วย
แล้วอยู่ๆ แกก็พูดว่า ป้าฝากร้านหน่อยป้าไปเข้าห้องน้ำแปป พอแกกลับมา อยู่ๆ เราปวดอึมาก ปวดจนทนไม่ไหว เราเลยเผลอพูดกับแกว่า ฝากร้านหน่อยนะคะ ปวดท้องมากเลย
แกยิ้มให้ แล้วเราก็ไปเข้าห้องน้ำ ตอนนั้นไม่รู้เลยว่าเขาทำอะไรกับร้านเราไหม หรือยังไง
แต่พอผ่านมา เราไม่เคยขายของได้อีกเลย ขายอะไรก็ขายไม่ดี เจ๊งหมดทุกอย่าง มีแต่เงินออก จนต้องกู้นอกระบบมา เครียด หมดหนทาง ขายยังไงก็เงียบ ทั้งๆที่เคยขายดีมากๆ ขายดีทุกวัน เรามานั่งคิด เป็นเพราะเราทำอะไรไม่ดีไหม แต่พอนึกย้อนไปก็นึกถึงป้าคนนั้นตลอดเลย เพราะตั้งแต่เจอป้าคนนั้นครั้งเดียวก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย
เขาทำอะไรกับเรารึป่าวคะ เราเครียดมาก เรากลัวด้วย เหมือนชีวิตไม่เจริญขึ้นเลย
ใครเชื่อเรื่องคุณไสยไหมคะ จนตอนนี้เรารู้สึกแปลกขายของไม่ได้เลย
จนวันหนึ่งมีป้าขายปลากระบอก ปลากกระบอกตัวใหญ่มาก แต่คนไม่เข้ามาซื้อของเขาเลย ตอนนั้นบังเอิญตั้งร้านข้างๆ ป้าเขาพอดี จนของเราขายใกล้หมด ยังเหลือของนิดหน่อย เรารู้สึกเหมือนมีคนจ้องตลอดเวลา เลยหันไปดูป้า สรุปป้านั่งจ้องเราตาเขม็ง จ้องจนเราหันไปดูซ้ำแล้วซ้ำอีก แกทำปากมุ๊บมิ๊บตอนจ้องเราด้วย
แล้วอยู่ๆ แกก็พูดว่า ป้าฝากร้านหน่อยป้าไปเข้าห้องน้ำแปป พอแกกลับมา อยู่ๆ เราปวดอึมาก ปวดจนทนไม่ไหว เราเลยเผลอพูดกับแกว่า ฝากร้านหน่อยนะคะ ปวดท้องมากเลย
แกยิ้มให้ แล้วเราก็ไปเข้าห้องน้ำ ตอนนั้นไม่รู้เลยว่าเขาทำอะไรกับร้านเราไหม หรือยังไง
แต่พอผ่านมา เราไม่เคยขายของได้อีกเลย ขายอะไรก็ขายไม่ดี เจ๊งหมดทุกอย่าง มีแต่เงินออก จนต้องกู้นอกระบบมา เครียด หมดหนทาง ขายยังไงก็เงียบ ทั้งๆที่เคยขายดีมากๆ ขายดีทุกวัน เรามานั่งคิด เป็นเพราะเราทำอะไรไม่ดีไหม แต่พอนึกย้อนไปก็นึกถึงป้าคนนั้นตลอดเลย เพราะตั้งแต่เจอป้าคนนั้นครั้งเดียวก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย
เขาทำอะไรกับเรารึป่าวคะ เราเครียดมาก เรากลัวด้วย เหมือนชีวิตไม่เจริญขึ้นเลย