น้องๆ Gen Y ที่รู้จัก อายุปลาย 30s กำลังจะ 40s หลายคน บ่นว่า "แก่แล้ว" ทำท่าทางเหมือนอยู่ในวัยกลางคนแบบปลงๆชีวิตพิกล เหมือนเจอ mid life crisis กัน มองทุกอย่างรอบตัวซีเรียส เป็นทุกข์ การมีบ้าน ครอบครัวกำลังเริ่ม เงินออม หนทางรวย รวมถึงทางกายภภาพที่ทำตัวเหมือน อ่อนเปลี้ยเพลียแรงกัน
ไปดูพวก content creator วัยนี้ เจ็นนี้ ก็ทำตัวเองเหมือนแก่มากๆ เริ่มได้ยินวลีตัดพ้อสังขารและชีวิต เริ่มได้ยินประโยค "ทำไมสมัยนี้เป็นแบบนี้" หรือเริ่มได้ยินคำพร่ำถึง"สมัยก่อน"
ตัวผมเองอายุเลยหลัก 5 มานิดหน่อย ยังรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเข้าสู่อีกสเตจที่น่าตื่นเต้นของชีวิตเลย ถึงจะสุขภาพไม่ได้ดีไม่ได้สดเท่าสมัยก่อน แต่ก็ไม่รู้สึกสิ้นหวัง (กำลังตั้งใจจะกลับมาวิ่งฮาล์ฟ และไปมาราธอนแรก) กำลังอยากหาความสนุกใหม่ๆ (กำลังสนใจการยิงธนู และเรียนฟันดาบ)
เพื่อนวัยเดียวกันหลายๆคนก็เป็นแบบนี้ครับ ลูกโตกันแล้ว ชีวิตกำลังมีสีสัน มีอะไรให้ทำหลายอย่าง ไม่รวยแต่ก็อยู่ได้ เงินเหลือพอจะเล่นสนุกได้
การเจ็บป่วย มีแล้วก็ไม่ต้องไปทุกข์กับมัน บางคนเก๊าท์มา ความดันเกาะ น้ำตาลเกิน แต่ก็ดูแลตัวเองใช้ชีวิตกันไป พ่อแม่ญาติผู้ใหญ่เริ่มมีการจากลา เป็นสัจธรรมชีวิตที่ตอ้งยอมรับและผ่านพ้นไป สักวันก็วันของเรา ญาติที่ยังเหลือ พ่อแม่ถ้ายังอยู่ คือกำไร ใช้มันให้คุ้ม ไปนั่งเก็บกดชีวิตเราเครียดแก่ไปแล้วได้อะไร
สำคัญที่สุด "สมัยนี้" กับ "สมัยก่อน" มองดีๆ มันไม่เห็นต่างขนาดนั้นเลย แค่เปลี่ยนรูปแบบไป "สมัยเรา" อาจจะช้าหน่อย แต่ก็ดำรงชีวิตไม่ได้ต่างกันมากหรอก คนก็ยังดูหนัง ฟังเพลง ดูการ์ตูน กินอาหารร้านดัง นั่งฟังศิลปินเล่าเรื่องเพลงใหม่
แค่ไม่มีวิทยุ ไม่มีพี่ดีเจ ไม่ต้องนั่งรอรายการเพลงตอนดึก ไม่ตอ้งไปสยามเพื่อดูกระแสเพลงอัลบั้มใหม่ ไม่ต้องไปแผงหนังสือเพื่อดูสไตล์แฟชั่น ไม่ต้องตื่นเต้นเวลาเจอดาราที่ร้านขนม
เราก็แค่ ไป"คาเฟ่" แทนการนั่ง "ร้านโดนัท" ก็แค่มีร้านอาหารหลากหลาย มากกว่าแค่แนว "ค็อฟฟี่ช็อป" ให้นั่งกินตอนกลางวัน เราไม่ต้องไปโรงหนังเพื่อหาว่า วันนี้จะดูหนังอะไรดี แต่เราดูสตรีมมิ่งหนังที่ดองเอาไว้เ)็นสิบๆเรือ่ง เราไม่ต้องซื้อหนังสือมานั่งหา"เพ็นเฟรนด์" แต่เราปัดแอพหา"แม็ทช์" เพื่อคุยกัน
ผมแปลกใจว่า ทำไมคนอายุ 50s อย่างผม รู้สึกว่าสังคมไม่ได้เปลี่ยนไม่ได้ต้องเปรียบเทียบแล้วรู้สึกปรับตัวไม่ได้กับความแตกต่างของคนรุ่นใหม่มากๆในเวลานี้เลย แต่คนอายุ 30s ปลายๆ กลับรู้สึกว่า เด็กสมัยนี้ สังคมสมัยนี้ ไม่เหมือนของตัวเอง
ทั้งๆที่คุณๆก็เพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เอง
ปล.ตอนผมอายุช่วง 30s ปลายจะข้ามหลักสี่ ก็มีนะเพื่อนที่ดูชีวิตหดหู่เข้าวัยกลางคน แต่ นึกย้อนไป 14-15 ปี ตอนนั้นก็ยังรู้สึกชีวิตสดใสกัน สนุกกับการเปิดร้านอาหารร่วมกับเพื่อน ลงทุนสิ่งใหม่ๆ โซเชียลฯกำลังบูมและเติบโต เปิดเพจมีคนติดตามอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ทำไลฟ์สดได้ เพลงใหม่ๆออกมาฟังแปลกหูกว่าเดิมอย่างสังเกตุได้ โอ้โห โลกมันน่าสนุกจะตายครับ
ทำไม Gen Y ชอบทำตัวเหมือนกำลังแก่?
ไปดูพวก content creator วัยนี้ เจ็นนี้ ก็ทำตัวเองเหมือนแก่มากๆ เริ่มได้ยินวลีตัดพ้อสังขารและชีวิต เริ่มได้ยินประโยค "ทำไมสมัยนี้เป็นแบบนี้" หรือเริ่มได้ยินคำพร่ำถึง"สมัยก่อน"
ตัวผมเองอายุเลยหลัก 5 มานิดหน่อย ยังรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเข้าสู่อีกสเตจที่น่าตื่นเต้นของชีวิตเลย ถึงจะสุขภาพไม่ได้ดีไม่ได้สดเท่าสมัยก่อน แต่ก็ไม่รู้สึกสิ้นหวัง (กำลังตั้งใจจะกลับมาวิ่งฮาล์ฟ และไปมาราธอนแรก) กำลังอยากหาความสนุกใหม่ๆ (กำลังสนใจการยิงธนู และเรียนฟันดาบ)
เพื่อนวัยเดียวกันหลายๆคนก็เป็นแบบนี้ครับ ลูกโตกันแล้ว ชีวิตกำลังมีสีสัน มีอะไรให้ทำหลายอย่าง ไม่รวยแต่ก็อยู่ได้ เงินเหลือพอจะเล่นสนุกได้
การเจ็บป่วย มีแล้วก็ไม่ต้องไปทุกข์กับมัน บางคนเก๊าท์มา ความดันเกาะ น้ำตาลเกิน แต่ก็ดูแลตัวเองใช้ชีวิตกันไป พ่อแม่ญาติผู้ใหญ่เริ่มมีการจากลา เป็นสัจธรรมชีวิตที่ตอ้งยอมรับและผ่านพ้นไป สักวันก็วันของเรา ญาติที่ยังเหลือ พ่อแม่ถ้ายังอยู่ คือกำไร ใช้มันให้คุ้ม ไปนั่งเก็บกดชีวิตเราเครียดแก่ไปแล้วได้อะไร
สำคัญที่สุด "สมัยนี้" กับ "สมัยก่อน" มองดีๆ มันไม่เห็นต่างขนาดนั้นเลย แค่เปลี่ยนรูปแบบไป "สมัยเรา" อาจจะช้าหน่อย แต่ก็ดำรงชีวิตไม่ได้ต่างกันมากหรอก คนก็ยังดูหนัง ฟังเพลง ดูการ์ตูน กินอาหารร้านดัง นั่งฟังศิลปินเล่าเรื่องเพลงใหม่
แค่ไม่มีวิทยุ ไม่มีพี่ดีเจ ไม่ต้องนั่งรอรายการเพลงตอนดึก ไม่ตอ้งไปสยามเพื่อดูกระแสเพลงอัลบั้มใหม่ ไม่ต้องไปแผงหนังสือเพื่อดูสไตล์แฟชั่น ไม่ต้องตื่นเต้นเวลาเจอดาราที่ร้านขนม
เราก็แค่ ไป"คาเฟ่" แทนการนั่ง "ร้านโดนัท" ก็แค่มีร้านอาหารหลากหลาย มากกว่าแค่แนว "ค็อฟฟี่ช็อป" ให้นั่งกินตอนกลางวัน เราไม่ต้องไปโรงหนังเพื่อหาว่า วันนี้จะดูหนังอะไรดี แต่เราดูสตรีมมิ่งหนังที่ดองเอาไว้เ)็นสิบๆเรือ่ง เราไม่ต้องซื้อหนังสือมานั่งหา"เพ็นเฟรนด์" แต่เราปัดแอพหา"แม็ทช์" เพื่อคุยกัน
ผมแปลกใจว่า ทำไมคนอายุ 50s อย่างผม รู้สึกว่าสังคมไม่ได้เปลี่ยนไม่ได้ต้องเปรียบเทียบแล้วรู้สึกปรับตัวไม่ได้กับความแตกต่างของคนรุ่นใหม่มากๆในเวลานี้เลย แต่คนอายุ 30s ปลายๆ กลับรู้สึกว่า เด็กสมัยนี้ สังคมสมัยนี้ ไม่เหมือนของตัวเอง
ทั้งๆที่คุณๆก็เพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เอง
ปล.ตอนผมอายุช่วง 30s ปลายจะข้ามหลักสี่ ก็มีนะเพื่อนที่ดูชีวิตหดหู่เข้าวัยกลางคน แต่ นึกย้อนไป 14-15 ปี ตอนนั้นก็ยังรู้สึกชีวิตสดใสกัน สนุกกับการเปิดร้านอาหารร่วมกับเพื่อน ลงทุนสิ่งใหม่ๆ โซเชียลฯกำลังบูมและเติบโต เปิดเพจมีคนติดตามอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ทำไลฟ์สดได้ เพลงใหม่ๆออกมาฟังแปลกหูกว่าเดิมอย่างสังเกตุได้ โอ้โห โลกมันน่าสนุกจะตายครับ