เมื่อช่วงสงกรานต์ไปเยี่ยมคุณตาคุณยายที่ต่างจังหวัดมาแล้วคุณตาเล่าเรื่ิองสมัยท่านเป็นเด็กให้ฟัง ฟังไปฟังมาก็รู้สึกว่าสนุกมากก แต่ท่านแก่แล้วก็จำได้เท่าที่ได้ บางเรื่องก็ฟังมาจากญาติผู้ใหญ่ของท่านอีกทอด(ตอนนี้พวกท่านทั้งหลายน่าจะไปหวันหมดแล้ว😅) เลยอยากจะมาแชร์กันกันว่าพี่ป้าน้าอา คุณตาคุณยาย ท่านไหนที่เคยมีประสบการณ์การหรือได้ยินได้ฟังอะไรมาแล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่อยากเล่าให้ลูกๆหลานๆฟังมาแชร์กันได้นะคะ💓
อย่างคุณตาเราสมัยก่อนครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยมาก ท่านเป็นพี่คนโตก็จะรับเอาพวกขนมมาปั่นจักรยานหรือบางทีก็เดินขาย ขายได้ก็เอาไปส่งให้เจ้าของแล้วเจ้าของจะแบ่งเป็นเปอร์เซ็นต์ค่าขายให้ ได้มาก็เอาไปจุนเจือตัวเองเพราะมีพี่น้องหลายคนและท่านเป็นคนเดียวที่ไม่ใช่ลูกแม่เลี้ยงเลยลำบากกว่าน้องๆ ต่อมาก็มาก็ย้ายไปอยู่ต่างอำเภอทำอาชีพทำไร่ไถนาโดยอาศัยที่นาคนอื่น ท่านบอกว่าลำบากมากกก อาศัยว่าอยู่ตามมีตามเกิดและข้าวของไม่ได้แพงอย่างสมัยนี้ ยอมงดหมูงดไก่นานๆกินที กินไข่กับหาปลาตามคลองเอา
คุณตาหาปลาเก่งมากลูกๆเลยได้กินปลาเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตาเราเกิดปีพ.ศ.24XX คือเป็นช่วงปลายมากๆแล้ว คุณตาบอกว่าสมัยก่อนหน้านั้นลำบากกว่านี้อีกคนเฒ่าคนแก่เล่าให้ฟัง ยิ่งบ้านไหนที่มีลูกหลายคนถ้าไม่ใช่คนร่ำคนรวยส่วนมากก็จบแค่ป.4 มาทำสวนทำไร่ไถนากันไปตามเรื่อง แล้วหมู่บ้านที่อยู่สมัยก่อนก็ไม่มีอะไรเลย คือมีบ้านช่องของชาวบ้านปกติ แต่พวกร้านของชำก็จะมีน้อยหมู่บ้านนึงก็จะมีแค่ร้านหรือสองร้าน พวกสิ่งปลูกสร้างอื่นนอกเหนือจากบ้านคนหรือวัดก็ไม่ค่อยจะมี เงียบมาก กลางคืนมองไม่เห็นอะไรเลยเพราะนอนกันไวมากจริงๆ เวลาขับรถผ่านแถวอำเภอที่เคยอยู่ท่านก็จะชี้ชวนให้ดูว่าสมัยก่อนที่ทางตรงนี้เคยเป็นอะไร
เราชอบฟังเรื่องสมัยก่อนแล้วจินตนาการภาพตามมากก สัมผัสบรรยากาศกับวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปของผู้คน คิดว่าเล่าให้ลูกหลานเด็กรุ่นใหม่ฟังเป็นเพื่อนคุยก็ได้ค่ะ💖
เรื่องอะไรที่คนรุ่นเก่าอยากเล่าให้ลูกหลาน เด็กรุ่นใหม่ฟัง
อย่างคุณตาเราสมัยก่อนครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยมาก ท่านเป็นพี่คนโตก็จะรับเอาพวกขนมมาปั่นจักรยานหรือบางทีก็เดินขาย ขายได้ก็เอาไปส่งให้เจ้าของแล้วเจ้าของจะแบ่งเป็นเปอร์เซ็นต์ค่าขายให้ ได้มาก็เอาไปจุนเจือตัวเองเพราะมีพี่น้องหลายคนและท่านเป็นคนเดียวที่ไม่ใช่ลูกแม่เลี้ยงเลยลำบากกว่าน้องๆ ต่อมาก็มาก็ย้ายไปอยู่ต่างอำเภอทำอาชีพทำไร่ไถนาโดยอาศัยที่นาคนอื่น ท่านบอกว่าลำบากมากกก อาศัยว่าอยู่ตามมีตามเกิดและข้าวของไม่ได้แพงอย่างสมัยนี้ ยอมงดหมูงดไก่นานๆกินที กินไข่กับหาปลาตามคลองเอา
คุณตาหาปลาเก่งมากลูกๆเลยได้กินปลาเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตาเราเกิดปีพ.ศ.24XX คือเป็นช่วงปลายมากๆแล้ว คุณตาบอกว่าสมัยก่อนหน้านั้นลำบากกว่านี้อีกคนเฒ่าคนแก่เล่าให้ฟัง ยิ่งบ้านไหนที่มีลูกหลายคนถ้าไม่ใช่คนร่ำคนรวยส่วนมากก็จบแค่ป.4 มาทำสวนทำไร่ไถนากันไปตามเรื่อง แล้วหมู่บ้านที่อยู่สมัยก่อนก็ไม่มีอะไรเลย คือมีบ้านช่องของชาวบ้านปกติ แต่พวกร้านของชำก็จะมีน้อยหมู่บ้านนึงก็จะมีแค่ร้านหรือสองร้าน พวกสิ่งปลูกสร้างอื่นนอกเหนือจากบ้านคนหรือวัดก็ไม่ค่อยจะมี เงียบมาก กลางคืนมองไม่เห็นอะไรเลยเพราะนอนกันไวมากจริงๆ เวลาขับรถผ่านแถวอำเภอที่เคยอยู่ท่านก็จะชี้ชวนให้ดูว่าสมัยก่อนที่ทางตรงนี้เคยเป็นอะไร
เราชอบฟังเรื่องสมัยก่อนแล้วจินตนาการภาพตามมากก สัมผัสบรรยากาศกับวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปของผู้คน คิดว่าเล่าให้ลูกหลานเด็กรุ่นใหม่ฟังเป็นเพื่อนคุยก็ได้ค่ะ💖