ผมรู้สึกมีปัญหาจากจิตนิดหน่อยDepression (ไม่เคยตรวจแต่คิดว่าเป็น)
ส่วนใหญ่ปัญหาครอบครัวทั้งนั้นแหละ
แม่ผมมีคนอื่น หลอกเอาเงินในบ้านไปให้ผู้ชายอื่น พ่อผมก็สุขภาพร่างกายแย่ขึ้นทุกวัน จากเส้นเลือดในสมองตีบและตอนนี้นังเป็นจอประสาทตาอักเสบอีก พ่อรับการรักษาได้แค่การฉีดยา ซึ่งมีโอกาส50/50ที่จะรอดหรืออาจจะเสียชีวิต ครั้งนึงผมก็เคยเห็นแม่พยายามผูกคอตัวเองอีก จนถึงตอนนี้ทั้ง2คนยังคงทะเลาะกันตลอดมา ทั้งเรื่องกิ๊กของแม่ เรื่องการเงิน บ้านผมไม่มีน้ำใช้ ผมต้องถือถังน้ำ2ถังเพื่อไปตักน้ำจากเพื่อนบ้านมาเติมในบ้านผมวันละ7-8รอบ พูตรงๆก็เหนื่อยนั้นแหละ เป็นแบบนี้มา3-4ปีแล้ว ต้องยกน้ำให้คนทั้งบ้านใช้ และตอนนี้ผมไม่มีรถจะใช้อีกต้องเดินไปซื้อของตลอด ตู้เย็นก็ไม่มี เมื่อก่อนยังคงมีพี่สาวคอยช่วยตอนรถไม่อยู่แรกๆตอนนี้พี่ก็เริ่มจะไม่อยากเข้าบ้ายเพราะปัญหาที่แม่ก่อ ทั้งหนี้สิยืมมาเพื่อให้กิ๊กใช้ ขายรถเครื่องเพียงคันเดียวในบ้านเพราะใช้หนี้ เอาเงินไปเล่นยา และดื่มเหล้า วันละหลายขวด แม่ผมเป็นคนไม่เคยยอมรับในความผิดใดๆ มักจะต่อว่าพ่อและผมเป็นประจำ อาจจะเกิดจากความเมา แม่ผมโดนทำร้ายร่างกายอย่างหนักจากกิ๊ก แต่แม่ก็คงกลับไปอยู่ นี้เป็นเรื่องราวสั้นของชีวิตเด็ก ในวัย15ปีที่ต้องอยู่กับครอบครัวที่ไม่พร้อมผมต้องทำงานหาเงินเพื่อหากินต่างๆ แม้จะได้เงินมามากเพียงใดสุดท้ายแม่ก็นำไปใช้หมด พี่สาวให้เงิน17,000 ก็ยังหมดลงโดยไม่ได้อะไรสักอย่าง ยังคงไม่มีรถ ไม่มีอะไรเลบแม้จะเป็นจำนวนเงินที่เยอะมาก 🫠 ยังเคยมีเหตุการณ์ช่วงนึงแม่โดนทำร้ายหนักมาก กิ๊กของแม่ก็มาขมขู่ถึงบ้านผมมาก่อกวนอะไรหลายๆอย่าง แม่เคยเล่าว่าผมเคยโดนดักตี แอบแย่เหมือนกันนะ555ไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยซ้ำ ผมเป็นคนชอบดนตรีครับ ชอบมาก ผมเล่นกีต้าร์ได้แต่ก็มีแค่กีต้าร์ตัวนึงโด่นๆแน่นอนว่ากีต้าร์แย่มาก สายสูง6mm ผมก็ต้องฝืนเล่น เพราะมันคือความสุขอย่างเดียว ผมแอบน้อยใจชีวิตที่ทำครอบครัวผมต้องเป็นแบบนี้ ผมอายที่จะหิ้วน้ำ ผมอายที่เดินไปไหนมาไหนแล้วเจอเพื่อน แล้วเพื่อนถามทำไมไม่ขับรถ ผมอิจฉาเด็กในรุ่นเดียวกัน หรืออื่นๆที่มีเงินพอที่จะเติบเต็มความฝัน ผมฝันอยากได้กีต้าร์ไฟฟ้าสักตัว แน่นอนผ่านมา4ปีแล้วผมยังคงไม่มีโอกาสที่จะได้ซื้อ แม้เป็นจำนวนเงินเพียงแค่2000บาทเท่านั้น ผมรู้สึกแย่ เวลาเห็นครอบครัวคนอื่นขับรถไปทำอะไรต่างๆ ผมรู้สึกแย่ที่เห็นเพื่อนๆเติบโตอย่างก้าวกนะโดด แต่ผมยังอยู่ที่เดิม แม้แต่การจดสคิปนี้ ครอบครัวผมในตอนนี้ยังคงทะเลาะกันเสียงดัง ผมรู้สึกแย่ที่แม่ผมชอบพูดเรื่องตัวเองค้าประเวณี เสียใจ บางทีเคยรู้สึกท้อจนจะ ฆตต. เหมือนกัน แต่ก็แค่รู้สึกครับ ผมรู้สึกดีว่าตัวผมเป็นคนมีเหตุผล มีเหตุผลมากพอที่จะให้ค่าชีวิตตัวเอง ผมไม่ได้คิดว่าพ่อแม่มีบุญคุณอะไรครับ แน่นอนเดิมทีผมก็เกิดมาจากอารมณ์ชั่ววูบ ไม่ได้จากความตั้งใจ ผมมีเหตุผลมากพอที่จะมีชีวิตต่อ ผมยังมีความฝัน ถึงจะน้อยใจชีวิตโคตรๆ แต่สัญญากับตัวเองครับจะไม่คิดสั้นแน่นอน แม้ว่าจะปวดท้องจากความเครียด เจ็บหน้าอกเหมือนโดนเข็มทิ่ม หายใจแทบจะไม่ออก ผมยังอยากจะทำตามฝันครับ ผมมักจะถูกต่อว่าเพราะเก็บความรู้สึกของตัวเองผมมักมีความรู้สึกเกรงใจแค่รู้สึกแย่ทุกครั้งที่ระบายกับใครสักคน ไม่อยากจะทำให้เขาคิดมากตามไปด้วย ผมเป็นคนพูดระบายไม่ออกเลยเวลาเหนื่อยจริงๆ ผมก็แค่ร้อง ผมแค่หวังว่าจะมีใครสักคนกอดผม ผมมักจะนิ่งเงียบหรือนั่งเหม๋อลอยหากตัวเองที่เรื่องอะไรสักอย่างในใจ ผมมีความรู้สึกผมนั้นรู้แกใจว่าเรื่องอะไรที่ทำผมเป็นแบบนี้แต่ผมเล่าออกไปไม่ได้ ผมกลัวว่ามันจะดูเป็นเรื่องที่แค่น้อยใจรึป่าวสำหรับบ้างคน อยากจะร้องไห้แต่น้ำตามันก็ไหลออกมานิดเดียว
เครียดในหลายๆเรื่องมาก แม่ผมยังคงไปหากิ๊กตลอด เงินจากบ้านก็ไม่มี Sad
ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของเด็กคนๆหนึงไว้นะครับจากแค่ความน้อยใจอะไรต่างๆในชีวิตเลยเขียนอะนี้ขึ้นมา ของคุณที่ยอมเสียสละเวลามาอ่านนะ🥲ผมเองก็ไม่รู้เรื่องที่ผมเจอมันหนักรึป่าวไม่รู้ว่า ในวัย15ปีแต่ละคนเจออะไรมาบ้าง
คิดว่าผมควรไปตรวจจริงๆจังๆสักครั้งไหมครับ ผมแค่อยากออกมาระบายความน้อยใจของตัวเองเฉย ในวัย15ปี
ส่วนใหญ่ปัญหาครอบครัวทั้งนั้นแหละ
แม่ผมมีคนอื่น หลอกเอาเงินในบ้านไปให้ผู้ชายอื่น พ่อผมก็สุขภาพร่างกายแย่ขึ้นทุกวัน จากเส้นเลือดในสมองตีบและตอนนี้นังเป็นจอประสาทตาอักเสบอีก พ่อรับการรักษาได้แค่การฉีดยา ซึ่งมีโอกาส50/50ที่จะรอดหรืออาจจะเสียชีวิต ครั้งนึงผมก็เคยเห็นแม่พยายามผูกคอตัวเองอีก จนถึงตอนนี้ทั้ง2คนยังคงทะเลาะกันตลอดมา ทั้งเรื่องกิ๊กของแม่ เรื่องการเงิน บ้านผมไม่มีน้ำใช้ ผมต้องถือถังน้ำ2ถังเพื่อไปตักน้ำจากเพื่อนบ้านมาเติมในบ้านผมวันละ7-8รอบ พูตรงๆก็เหนื่อยนั้นแหละ เป็นแบบนี้มา3-4ปีแล้ว ต้องยกน้ำให้คนทั้งบ้านใช้ และตอนนี้ผมไม่มีรถจะใช้อีกต้องเดินไปซื้อของตลอด ตู้เย็นก็ไม่มี เมื่อก่อนยังคงมีพี่สาวคอยช่วยตอนรถไม่อยู่แรกๆตอนนี้พี่ก็เริ่มจะไม่อยากเข้าบ้ายเพราะปัญหาที่แม่ก่อ ทั้งหนี้สิยืมมาเพื่อให้กิ๊กใช้ ขายรถเครื่องเพียงคันเดียวในบ้านเพราะใช้หนี้ เอาเงินไปเล่นยา และดื่มเหล้า วันละหลายขวด แม่ผมเป็นคนไม่เคยยอมรับในความผิดใดๆ มักจะต่อว่าพ่อและผมเป็นประจำ อาจจะเกิดจากความเมา แม่ผมโดนทำร้ายร่างกายอย่างหนักจากกิ๊ก แต่แม่ก็คงกลับไปอยู่ นี้เป็นเรื่องราวสั้นของชีวิตเด็ก ในวัย15ปีที่ต้องอยู่กับครอบครัวที่ไม่พร้อมผมต้องทำงานหาเงินเพื่อหากินต่างๆ แม้จะได้เงินมามากเพียงใดสุดท้ายแม่ก็นำไปใช้หมด พี่สาวให้เงิน17,000 ก็ยังหมดลงโดยไม่ได้อะไรสักอย่าง ยังคงไม่มีรถ ไม่มีอะไรเลบแม้จะเป็นจำนวนเงินที่เยอะมาก 🫠 ยังเคยมีเหตุการณ์ช่วงนึงแม่โดนทำร้ายหนักมาก กิ๊กของแม่ก็มาขมขู่ถึงบ้านผมมาก่อกวนอะไรหลายๆอย่าง แม่เคยเล่าว่าผมเคยโดนดักตี แอบแย่เหมือนกันนะ555ไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยซ้ำ ผมเป็นคนชอบดนตรีครับ ชอบมาก ผมเล่นกีต้าร์ได้แต่ก็มีแค่กีต้าร์ตัวนึงโด่นๆแน่นอนว่ากีต้าร์แย่มาก สายสูง6mm ผมก็ต้องฝืนเล่น เพราะมันคือความสุขอย่างเดียว ผมแอบน้อยใจชีวิตที่ทำครอบครัวผมต้องเป็นแบบนี้ ผมอายที่จะหิ้วน้ำ ผมอายที่เดินไปไหนมาไหนแล้วเจอเพื่อน แล้วเพื่อนถามทำไมไม่ขับรถ ผมอิจฉาเด็กในรุ่นเดียวกัน หรืออื่นๆที่มีเงินพอที่จะเติบเต็มความฝัน ผมฝันอยากได้กีต้าร์ไฟฟ้าสักตัว แน่นอนผ่านมา4ปีแล้วผมยังคงไม่มีโอกาสที่จะได้ซื้อ แม้เป็นจำนวนเงินเพียงแค่2000บาทเท่านั้น ผมรู้สึกแย่ เวลาเห็นครอบครัวคนอื่นขับรถไปทำอะไรต่างๆ ผมรู้สึกแย่ที่เห็นเพื่อนๆเติบโตอย่างก้าวกนะโดด แต่ผมยังอยู่ที่เดิม แม้แต่การจดสคิปนี้ ครอบครัวผมในตอนนี้ยังคงทะเลาะกันเสียงดัง ผมรู้สึกแย่ที่แม่ผมชอบพูดเรื่องตัวเองค้าประเวณี เสียใจ บางทีเคยรู้สึกท้อจนจะ ฆตต. เหมือนกัน แต่ก็แค่รู้สึกครับ ผมรู้สึกดีว่าตัวผมเป็นคนมีเหตุผล มีเหตุผลมากพอที่จะให้ค่าชีวิตตัวเอง ผมไม่ได้คิดว่าพ่อแม่มีบุญคุณอะไรครับ แน่นอนเดิมทีผมก็เกิดมาจากอารมณ์ชั่ววูบ ไม่ได้จากความตั้งใจ ผมมีเหตุผลมากพอที่จะมีชีวิตต่อ ผมยังมีความฝัน ถึงจะน้อยใจชีวิตโคตรๆ แต่สัญญากับตัวเองครับจะไม่คิดสั้นแน่นอน แม้ว่าจะปวดท้องจากความเครียด เจ็บหน้าอกเหมือนโดนเข็มทิ่ม หายใจแทบจะไม่ออก ผมยังอยากจะทำตามฝันครับ ผมมักจะถูกต่อว่าเพราะเก็บความรู้สึกของตัวเองผมมักมีความรู้สึกเกรงใจแค่รู้สึกแย่ทุกครั้งที่ระบายกับใครสักคน ไม่อยากจะทำให้เขาคิดมากตามไปด้วย ผมเป็นคนพูดระบายไม่ออกเลยเวลาเหนื่อยจริงๆ ผมก็แค่ร้อง ผมแค่หวังว่าจะมีใครสักคนกอดผม ผมมักจะนิ่งเงียบหรือนั่งเหม๋อลอยหากตัวเองที่เรื่องอะไรสักอย่างในใจ ผมมีความรู้สึกผมนั้นรู้แกใจว่าเรื่องอะไรที่ทำผมเป็นแบบนี้แต่ผมเล่าออกไปไม่ได้ ผมกลัวว่ามันจะดูเป็นเรื่องที่แค่น้อยใจรึป่าวสำหรับบ้างคน อยากจะร้องไห้แต่น้ำตามันก็ไหลออกมานิดเดียว
เครียดในหลายๆเรื่องมาก แม่ผมยังคงไปหากิ๊กตลอด เงินจากบ้านก็ไม่มี Sad
ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของเด็กคนๆหนึงไว้นะครับจากแค่ความน้อยใจอะไรต่างๆในชีวิตเลยเขียนอะนี้ขึ้นมา ของคุณที่ยอมเสียสละเวลามาอ่านนะ🥲ผมเองก็ไม่รู้เรื่องที่ผมเจอมันหนักรึป่าวไม่รู้ว่า ในวัย15ปีแต่ละคนเจออะไรมาบ้าง