สาเหตุที่แท้จริงที่เกี่ยวกับการทำให้เป็น introvert มันคืออะไรกันแน่

ซึ่งเราเป็นคนๆนึงที่เป็น intro ซึ่งเราเป็นคนที่มักเงียบ(เงียบแค่กับคนที่ไม่รู้จักนะ)
เราอึดอัดเมื่ออยู่ในที่คนเยอะๆ พุ่งพล่าน แต่ก็ไม่ได้อึดอัดขนาดนั้นนะ

เราเป็นคนนึงที่เมื่อก่อนก็ปกติร่าเริงแต่พอเริ่มโตและด้วยเหตุผลหลายอย่างที่ทำให้เริ่มเครียดไม่ว่าจะเป็นไปทาง
ปัจจัยด้านครอบครัวหรือแม้กระทั่งทางสังคม

มีช่วงนึงที่เราโตแล้วมีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นมากไม่ว่าจะทำอะไรก็เหมือนผิดไปหมดแล้วตอนนั้นเหตุการณ์มันหลายอย่างมากมันทับซ้อนกันตอนนั้นเรากดดันมาก

ในช่วงนั้นความรู้สึกเรามันแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆกับในจินตนาการของตัวเองภายในหัวของเรา ตอนนั้นเรารู้สึกหดหู่ไม่ค่อยอยากคุยกับใคร ไม่มีอะไรที่เยียวยาเราได้อีกแล้วมันแตกสลายออกกับภาพที่ทำให้เราไม่เคยลืมเลยสักครั้ง
ในตอนนั้นเราไม่ค่อยมีเพื่อน เราไม่เข้าหาใครก็มักโดนคนอื่นว่าเราหยิ่งทั้งที่เราไม่ได้หยิ่ง แต่พอโตมาเราก็ต้องกลายเป็นคนที่ดูเฟัยสๆหรือเข้าหายากเพราะมันเหมือนกับโล่ป้องกันที่ปกป้องเราจากกลุ่มคนที่มองว่าเราแย่ไม่มีใึรครบหรืออะไร บลาๆๆ
แต่พอเรานึกย้อนดูในความทรงจำมันก็มีแต่ในวัยเด็กที่เรามักเก็บกรดเอาไว้แล้วสะสมออกมาเรื่อยๆจนมันปะทุออกมา ถึงแม้เรื่องนี้มันผ่านมาหลายปีแล้วแต่เราก็ยังคงลืมไม่ลง มันทำให้ไม่มีอะไรจะเยียวยาเราได้มากเท่ากะับ โซเชียล ต่างๆหรือมือถือของเรามันทำให้เราเป็นคนติดมือถือ ถึงเราจะมีเพื่อนแต่ก็มีไม่มากพอที่จะทำให้ลืมเรื่องในอดีตไปได้ง่ายๆ

ถึงแม้เราจะเป็น introvert ในตอนนี้แต่ก็ๆม่ได้ไม่มีความสุขก็แค่เฉยๆกับการใช้ชีวิตแบบที่ไม่ได้สดใสแต่ก็ไม่ได้ไร้สีสันไปมากทีเดียว

แล้วคุณล่ะ?