ผมชื่อ ลิชาร์ต (Richard) ผมโตมาในสลัมทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษในเมืองลิเวอร์พูล ในฐานะของคนที่โตมาในสลัมการอดข้าวและน้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเลยเพียงแต่มันไม่สามารถเติมเต็มช่องว่างภายในใจได้แม้แต่น้อย ใช่ว่าผมจะไม่พอใจในสิ่งที่ตนมีนะแต่มันก็แอบน้อยใจกับการสุ่มเกิดของตนเองน่ะ
วันนึงผมได้เจอกับผู้หญิงชาวเอเชียคนนึงใกล้กับร้านกาแฟในแทบท่าเรือ เธอค่อนข้างดูสวยนะแต่เธอนั้นแตกต่างอย่างบอกไม่ถูก บางทีผมอาจจะมีอคติตต่อเชื้อชาติที่มาจากตะวันออกก็เป็นได้ แต่ผมก็ได้ตัดสินใจเข้าไปคุยกับเธอ บรรยากาศเย็นจากฤดูหนาวกับกลิ่นกาแฟชั้นนำ ทำให้ผมอยากจะอ้วกกับหน้าตาที่ประหลาด(ในความคิดของผม) ถ้าต้องอยู่ตรงนั้นต่อผมคงต้องตายแน่ๆในที่สุดความอดทนของผมก็หมดลงผมได้ลุกก่อนจะเอากาแฟจากแก้วเทใส่หัวของเธอก่อนจะวิ่งออกมา ผมได้ชนกับแม่ลูกอ่อนคนนึงจนเธอล้มลงกับพื้น แต่ผมก็ไม่ได้สนใจยังคงวิ่งหนีจนคิดว่าพ้นแล้ว แต่แย่หน่อยที่ผมได้ขยับตาไปมองเห็นเงาจากแอ่งน้ำที่พื้นและพบว่าตนก็เป็นคนเอเชียเหมือนกัน
ลองแต่งอะไรเล่น
วันนึงผมได้เจอกับผู้หญิงชาวเอเชียคนนึงใกล้กับร้านกาแฟในแทบท่าเรือ เธอค่อนข้างดูสวยนะแต่เธอนั้นแตกต่างอย่างบอกไม่ถูก บางทีผมอาจจะมีอคติตต่อเชื้อชาติที่มาจากตะวันออกก็เป็นได้ แต่ผมก็ได้ตัดสินใจเข้าไปคุยกับเธอ บรรยากาศเย็นจากฤดูหนาวกับกลิ่นกาแฟชั้นนำ ทำให้ผมอยากจะอ้วกกับหน้าตาที่ประหลาด(ในความคิดของผม) ถ้าต้องอยู่ตรงนั้นต่อผมคงต้องตายแน่ๆในที่สุดความอดทนของผมก็หมดลงผมได้ลุกก่อนจะเอากาแฟจากแก้วเทใส่หัวของเธอก่อนจะวิ่งออกมา ผมได้ชนกับแม่ลูกอ่อนคนนึงจนเธอล้มลงกับพื้น แต่ผมก็ไม่ได้สนใจยังคงวิ่งหนีจนคิดว่าพ้นแล้ว แต่แย่หน่อยที่ผมได้ขยับตาไปมองเห็นเงาจากแอ่งน้ำที่พื้นและพบว่าตนก็เป็นคนเอเชียเหมือนกัน