กท.นี้คิดอยู่นานมากๆ ว่าจะตั้งดีไหม แต่ใจมันคิดวนเวียน เอ้า! งั้นตั้ง
จขกท. ชอบทำอาหารกินเอง ปกติเราซื้อของสด วัตถุดิบทำอาหารในห้างตลอด มีช่วงนี้ที่ไปซื้อตลาดสดเพราะชอบเดินออกกำลังกาย ปกติก็จะชอบเดินในรัศมี 5-10 กม. เพื่อดูสภาพแวดล้อม ซอยนั่นซอยนี่ ชอบดูผู้คน ดูนั่นดูนี่ ผ่านการเดินในช่วงเช้าทุกวันๆ
แรกๆ ตื่นเต้นมากๆ ตื่นเต้นทุกวัน ดีใจได้ไปตลาดมากกว่าไปเที่ยวอีก เพราะห่างหายการเดินตลาดมาหลายปี ตอนอยู่ตจว.ชอบเดินตลาดมาก มีขนม มีของกินอร่อยๆ ขายแบบที่หาซื้อในห้างไม่ได้ ราคาก็ถูกกว่าของในห้างที่ซื้อประจำ
จนเช้าวันนึงในเดือนกุมภา หยุดเดินเบี่ยงตัวหลบรถกะบะ ที่วิ่งในตลาด มองเห็นแม่ค้าร้านขายหมู กำลังเอากะละมังพวกเครื่องในหมูหั่นชิ้นที่ต้มแล้ว(ที่เขาเอาไปทำต้มแซ่บนั่นแหละ) มาเทเติมลงกะบะหน้าร้าน มีเศษเครื่องในที่หั่นแล้วตกลงพื้น ที่น้ำแฉะๆ น้ำดำๆ แม่ค้าก้มหยิบขึ้นมา ทิ้งลงไปรวมกันกับเพื่อนมันในกะบะที่ขาย
เขาหันมาเจอ จขกท. ที่ยืนตะลึงๆๆๆ ตาโตอยู่
เขามองตาฉัน
ฉันมองตาเขา
เราจ้องตากัน ก่อนฉันจะเดินตาเหลือกจากไป
ตกใจมากคุณพระ นึกสภาพ มันต้มสุกมาแล้ว ถ้าใครซื้อไปแล้วเทใส่จาน เทน้ำจิ้มที่ให้มาพร้อมกันลงถ้วย แล้วกินเลย จะไม่ท้องเสียรึนี่ แค่ชิ้นเดียวที่ตก ทำไมเขาไม่ทิ้งไป งงมาก
เดินมาอีกหน่อยหยุดซื้อพริก ระหว่างรอแม่ค้าคิดเงิน ร้านข้างๆ ยกมะนาวถุงใหญ่มาเติม เทลงในตะกร้า มะนาวลูกกลมๆ กระเด็นกระดอนลงพื้น แม่ค้าก้มลงหยิบจากน้ำดำๆ น้ำแฉะๆที่พื้นทางเดิน จนฉันต้องถอยออกให้เขาเก็บอีกลูกที่กลิ้งมาข้างเท้าฉัน ไปโยนลงตะกร้าขายต่อไปปปปป อันนี้ฉันรอดที่บ้านฉันมีมะนาว ที่กินได้ทั้งหมู่บ้านก็ไม่หมด ฉันไม่เคยซื้อมะนาวโล่งอก และฉันก็คงไม่กล้าซื้อส้มตำล่ะ เพราะกลัวคนขายไม่ล้างมะนาววว
นี่มันวันอะไร ฉันกำลังจะกลับแล้วแท้ๆ ทำไมโลกโหดร้ายให้ต้องมาเจออะไรแบบนี้
เดินๆมา หยุดเดินเบี่ยงตัวหลบทั้งมอไซต์และรถเข็นในตลาด เจอผญ.คนนึงนั่งย่องกับพื้น จังหวะที่จะเดินผ่าน เลยหันไปมอง เขาทำอะไรนะ
คุณพระ ฉันจะบ้าอยู่แล้ว
เขากำลังล้วงกุ้งจากกล่องโฟมที่วางอยู่ข้างๆ เอากุ้งที่กำออกมาเต็มมือ วางลงกับน้ำดำๆ น้ำแฉะที่พื้นตลาด ย้ำวางลงที่น้ำดำๆ น้ำแฉะๆที่พื้นตลาด โปรดอ่านอีกครั้ง วางลงที่พื้นน้ำดำๆ ด้วยความตั้งใจ
และเลือกกุ้ง โยนไปกองรวมๆกันกับเพื่อนๆมัน ที่แยกไว้ 4-5 กองบนพื้นน้ำดำๆ ไม่รู้คัดไซส์ หรือความสด แต่ฉันขาแข็งทื่อ หยุดมอง ฉันว่าฉันตาเหลือกทำตาสวดอีกแล้วแน่ๆ ฉันยิ่งตาโตเท่าไข่ไก่เบอร์ 3 อยู่ โชคดีที่ตาฉันไม่หลุดออกมาจากเบ้า เพราะน้ำมันดำและแฉะมาก ฉันคงคิดหนักถ้าต้องเก็บลูกตาขึ้นมายัดใส่เข้าไปในเบ้าตาคืน
เขาเงยหน้ามามองเห็นฉันพอดี เชื้อเชิญดูสินค้า "ถามได้นะ วันนี้เอาอะไรดี"
ฉันบอกเขาได้ไหม ว่าเอาสติค่ะ ต้องนี้สติกระเจิงงง กลับบ้านนน น่ากลัวมากก ไว้ค่อยมาใหม่ กลับไปทำใจก่อน
เจอแบบนี้ยังจะกล้าซื้ออยู่ไหม มันคือเรื่องปกติที่เป็นมานานหรือแค่เราพึ่งรู้พึ่งเห็น
จขกท. ชอบทำอาหารกินเอง ปกติเราซื้อของสด วัตถุดิบทำอาหารในห้างตลอด มีช่วงนี้ที่ไปซื้อตลาดสดเพราะชอบเดินออกกำลังกาย ปกติก็จะชอบเดินในรัศมี 5-10 กม. เพื่อดูสภาพแวดล้อม ซอยนั่นซอยนี่ ชอบดูผู้คน ดูนั่นดูนี่ ผ่านการเดินในช่วงเช้าทุกวันๆ
แรกๆ ตื่นเต้นมากๆ ตื่นเต้นทุกวัน ดีใจได้ไปตลาดมากกว่าไปเที่ยวอีก เพราะห่างหายการเดินตลาดมาหลายปี ตอนอยู่ตจว.ชอบเดินตลาดมาก มีขนม มีของกินอร่อยๆ ขายแบบที่หาซื้อในห้างไม่ได้ ราคาก็ถูกกว่าของในห้างที่ซื้อประจำ
จนเช้าวันนึงในเดือนกุมภา หยุดเดินเบี่ยงตัวหลบรถกะบะ ที่วิ่งในตลาด มองเห็นแม่ค้าร้านขายหมู กำลังเอากะละมังพวกเครื่องในหมูหั่นชิ้นที่ต้มแล้ว(ที่เขาเอาไปทำต้มแซ่บนั่นแหละ) มาเทเติมลงกะบะหน้าร้าน มีเศษเครื่องในที่หั่นแล้วตกลงพื้น ที่น้ำแฉะๆ น้ำดำๆ แม่ค้าก้มหยิบขึ้นมา ทิ้งลงไปรวมกันกับเพื่อนมันในกะบะที่ขาย
เขาหันมาเจอ จขกท. ที่ยืนตะลึงๆๆๆ ตาโตอยู่
เขามองตาฉัน
ฉันมองตาเขา
เราจ้องตากัน ก่อนฉันจะเดินตาเหลือกจากไป
ตกใจมากคุณพระ นึกสภาพ มันต้มสุกมาแล้ว ถ้าใครซื้อไปแล้วเทใส่จาน เทน้ำจิ้มที่ให้มาพร้อมกันลงถ้วย แล้วกินเลย จะไม่ท้องเสียรึนี่ แค่ชิ้นเดียวที่ตก ทำไมเขาไม่ทิ้งไป งงมาก
เดินมาอีกหน่อยหยุดซื้อพริก ระหว่างรอแม่ค้าคิดเงิน ร้านข้างๆ ยกมะนาวถุงใหญ่มาเติม เทลงในตะกร้า มะนาวลูกกลมๆ กระเด็นกระดอนลงพื้น แม่ค้าก้มลงหยิบจากน้ำดำๆ น้ำแฉะๆที่พื้นทางเดิน จนฉันต้องถอยออกให้เขาเก็บอีกลูกที่กลิ้งมาข้างเท้าฉัน ไปโยนลงตะกร้าขายต่อไปปปปป อันนี้ฉันรอดที่บ้านฉันมีมะนาว ที่กินได้ทั้งหมู่บ้านก็ไม่หมด ฉันไม่เคยซื้อมะนาวโล่งอก และฉันก็คงไม่กล้าซื้อส้มตำล่ะ เพราะกลัวคนขายไม่ล้างมะนาววว
นี่มันวันอะไร ฉันกำลังจะกลับแล้วแท้ๆ ทำไมโลกโหดร้ายให้ต้องมาเจออะไรแบบนี้
เดินๆมา หยุดเดินเบี่ยงตัวหลบทั้งมอไซต์และรถเข็นในตลาด เจอผญ.คนนึงนั่งย่องกับพื้น จังหวะที่จะเดินผ่าน เลยหันไปมอง เขาทำอะไรนะ
คุณพระ ฉันจะบ้าอยู่แล้ว
เขากำลังล้วงกุ้งจากกล่องโฟมที่วางอยู่ข้างๆ เอากุ้งที่กำออกมาเต็มมือ วางลงกับน้ำดำๆ น้ำแฉะที่พื้นตลาด ย้ำวางลงที่น้ำดำๆ น้ำแฉะๆที่พื้นตลาด โปรดอ่านอีกครั้ง วางลงที่พื้นน้ำดำๆ ด้วยความตั้งใจ
และเลือกกุ้ง โยนไปกองรวมๆกันกับเพื่อนๆมัน ที่แยกไว้ 4-5 กองบนพื้นน้ำดำๆ ไม่รู้คัดไซส์ หรือความสด แต่ฉันขาแข็งทื่อ หยุดมอง ฉันว่าฉันตาเหลือกทำตาสวดอีกแล้วแน่ๆ ฉันยิ่งตาโตเท่าไข่ไก่เบอร์ 3 อยู่ โชคดีที่ตาฉันไม่หลุดออกมาจากเบ้า เพราะน้ำมันดำและแฉะมาก ฉันคงคิดหนักถ้าต้องเก็บลูกตาขึ้นมายัดใส่เข้าไปในเบ้าตาคืน
เขาเงยหน้ามามองเห็นฉันพอดี เชื้อเชิญดูสินค้า "ถามได้นะ วันนี้เอาอะไรดี"
ฉันบอกเขาได้ไหม ว่าเอาสติค่ะ ต้องนี้สติกระเจิงงง กลับบ้านนน น่ากลัวมากก ไว้ค่อยมาใหม่ กลับไปทำใจก่อน