ขอเกริ่นนำนิดนึงครับ ว่าการเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาก็เพื่อแบ่งปันแชร์ประสปการณ์จากมุมมองส่วนตัวที่พบเจอมา ซึ่งเป็นมุมมองของตัวเองเพียงฝั่งเดียวเท่านั้น
ซึ่งอาจจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยกับผู้ที่ตัดสินใจจากผลประโยชน์จากตัวเงินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
ผมทำงานด้านฝ่ายขายผลิตภัณฑ์มาตลอดตั้งแต่อายุ 20ต้นๆ ทำงานในบริษัทต่างชาติไต่เต้าจากฝ่ายขาย จน เป็นผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายขาย ส่วนตัวก็มีธุรกิจทำร้านกาแฟตั้งแต่อายุไม่ถึง 30 แต่ตอนนี้ก็ปิดไปตอน Covid 19 แต่ก็ได้ประสปการณ์มาไม่น้อย จนชีวิตเข้าวัยกลางคน มีครอบครัว มีลูก เป็นชีวิตที่ราบเรียบ เหมือนคนอื่นทั่วๆไป เพื่อนร่วมงาน และเจ้านายที่ผ่านๆมาก็เป็นคนน่ารัก น่าเคารพ และเป็นแบบอย่างในการเป็นหัวหน้าที่ดีทุกๆคน
กระทั่งเข้าสู่อายุ 40 ต้น ได้มีโอกาสเข้าไปทำบริษัทต่างชาติ เกี่ยวกับงานบริการแห่งหนึ่ง การคนที่ขายผลิตภัณฑ์วัตถุดิบมาทั้งชีวิต ได้มาเป็น ผู้จัดการฝ่ายขาย เกี่ยวกับงานบริการ ที่มีคนในทีมขายร่วม 10 คนเราต้องช่วยกันดูแล เพื่อให้ยอดตามที่บริษัทตั้งเป้าไว้ ในส่วนการทำงานมีหนักมีเบา การทำงานที่เป็นระบบ ด้วยความที่เป็นบริษัทใหญ่และอายุยาวนาน ซึ่งตัวผมก็สามารถปรับตัวและเข้ากับทีมได้ค่อนข้างดี อาจจะเป็นเพราะคนในทีมเก่งและน่ารักมากๆ ช่วยกันทำงานอย่างเต็มที่ เจ้านายก็ให้โอกาสเต็มที่ในการบริหารทีม อาจจะมีไม่เข้าใจกันบ้าง แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ ก็จะผ่านกันไปได้ด้วยดี และยอมรับว่าสังคมในที่ทำงานที่นี่นั้น อาจจะทำงานสุดๆกันแต่หลังจากเลิกงาน ทุกคนมีความเคารพซึ่งกันและกัน
จนมาวันหนึ่ง ผมได้รับโทรศัพท์จาก Head hunter โทรมาเพื่อเสนองาน ซึ่งในตอนแรกก็มีการปฎิเสธไป แต่ทางนั้นก็รบเร้าว่าอยากให้ลองไปคุยดูก่อน เพราะอีกทางนึงเห็นประวัติแล้วต้องการเป็นอย่างมาก และสร้างแรงจูงใจมากมาย เพื่อให้ไปร่วมงานด้วย ถึงแม้เป็นบริษัทที่ไม่ใหญ่มาก แต่ตัวบริษัทแม่ก็ใหญ่มากพอสมควร และทางเจ้าของก็เป็นผู้บริหารเองโดยตรง โดยผ่าน ผู้จัดการอาวุโสท่านนึง ที่เป็นโน้มน้าวให้ผมเข้าไปร่วมงาน โดยเสนอเงินเดือนมากกว่าเดิม 30% และผลประโยชน์ต่างๆ ไม่ว่าการเติบโตทางหน้าที่การงาน เป้าหมายระยะยาวที่วางกันไว้
แต่สิ่งที่มัดใจผมอยู่คือ อยากให้ผมใช้ความสามารถและประสปการณ์ที่ผ่านมาไปพัฒนาฝ่ายขายให้ยกระดับที่ดีกว่าเดิม ซึ่งนั่นก็เพียงพอที่จะยอมย้ายตัวเองไปที่ใหม่โดยไม่ลังเล เพราะมันคือการได้ใช้ความสามารถที่เรามีอย่างเต็มที่ และรู้สึกเป็นคนสำคัญที่จะพาบริษัทเติบโต
แบ่งปันประสปการณ์การตกงานตอนอายุ 44 ปี และยังหาทางกลับไปจุดเดิมไม่ได้
ซึ่งอาจจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยกับผู้ที่ตัดสินใจจากผลประโยชน์จากตัวเงินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
ผมทำงานด้านฝ่ายขายผลิตภัณฑ์มาตลอดตั้งแต่อายุ 20ต้นๆ ทำงานในบริษัทต่างชาติไต่เต้าจากฝ่ายขาย จน เป็นผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายขาย ส่วนตัวก็มีธุรกิจทำร้านกาแฟตั้งแต่อายุไม่ถึง 30 แต่ตอนนี้ก็ปิดไปตอน Covid 19 แต่ก็ได้ประสปการณ์มาไม่น้อย จนชีวิตเข้าวัยกลางคน มีครอบครัว มีลูก เป็นชีวิตที่ราบเรียบ เหมือนคนอื่นทั่วๆไป เพื่อนร่วมงาน และเจ้านายที่ผ่านๆมาก็เป็นคนน่ารัก น่าเคารพ และเป็นแบบอย่างในการเป็นหัวหน้าที่ดีทุกๆคน
กระทั่งเข้าสู่อายุ 40 ต้น ได้มีโอกาสเข้าไปทำบริษัทต่างชาติ เกี่ยวกับงานบริการแห่งหนึ่ง การคนที่ขายผลิตภัณฑ์วัตถุดิบมาทั้งชีวิต ได้มาเป็น ผู้จัดการฝ่ายขาย เกี่ยวกับงานบริการ ที่มีคนในทีมขายร่วม 10 คนเราต้องช่วยกันดูแล เพื่อให้ยอดตามที่บริษัทตั้งเป้าไว้ ในส่วนการทำงานมีหนักมีเบา การทำงานที่เป็นระบบ ด้วยความที่เป็นบริษัทใหญ่และอายุยาวนาน ซึ่งตัวผมก็สามารถปรับตัวและเข้ากับทีมได้ค่อนข้างดี อาจจะเป็นเพราะคนในทีมเก่งและน่ารักมากๆ ช่วยกันทำงานอย่างเต็มที่ เจ้านายก็ให้โอกาสเต็มที่ในการบริหารทีม อาจจะมีไม่เข้าใจกันบ้าง แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ ก็จะผ่านกันไปได้ด้วยดี และยอมรับว่าสังคมในที่ทำงานที่นี่นั้น อาจจะทำงานสุดๆกันแต่หลังจากเลิกงาน ทุกคนมีความเคารพซึ่งกันและกัน
จนมาวันหนึ่ง ผมได้รับโทรศัพท์จาก Head hunter โทรมาเพื่อเสนองาน ซึ่งในตอนแรกก็มีการปฎิเสธไป แต่ทางนั้นก็รบเร้าว่าอยากให้ลองไปคุยดูก่อน เพราะอีกทางนึงเห็นประวัติแล้วต้องการเป็นอย่างมาก และสร้างแรงจูงใจมากมาย เพื่อให้ไปร่วมงานด้วย ถึงแม้เป็นบริษัทที่ไม่ใหญ่มาก แต่ตัวบริษัทแม่ก็ใหญ่มากพอสมควร และทางเจ้าของก็เป็นผู้บริหารเองโดยตรง โดยผ่าน ผู้จัดการอาวุโสท่านนึง ที่เป็นโน้มน้าวให้ผมเข้าไปร่วมงาน โดยเสนอเงินเดือนมากกว่าเดิม 30% และผลประโยชน์ต่างๆ ไม่ว่าการเติบโตทางหน้าที่การงาน เป้าหมายระยะยาวที่วางกันไว้
แต่สิ่งที่มัดใจผมอยู่คือ อยากให้ผมใช้ความสามารถและประสปการณ์ที่ผ่านมาไปพัฒนาฝ่ายขายให้ยกระดับที่ดีกว่าเดิม ซึ่งนั่นก็เพียงพอที่จะยอมย้ายตัวเองไปที่ใหม่โดยไม่ลังเล เพราะมันคือการได้ใช้ความสามารถที่เรามีอย่างเต็มที่ และรู้สึกเป็นคนสำคัญที่จะพาบริษัทเติบโต