ตราบาปไม่ใช่แผลที่ใครมองเห็น

กระทู้สนทนา

การสอนลูก ปัญหาชีวิต ปรัชญา สุขภาพจิต บทความความรัก

ตราบาปไม่ใช่แผลที่ใครมองเห็น
แต่มันคือเสียงเบา ๆ ในคืนเงียบ
ที่ถามเราซ้ำ ๆ ว่า วันนั้นเราทำเกินไปไหม

คนอื่นทำร้ายเรา เวลาอาจช่วยรักษา
แต่ถ้าเราทำร้ายคนที่ให้ชีวิตเรา
โดยเฉพาะบุพการี มันไม่ใช่แค่ถูกหรือผิด
แต่มันคือรากหัวใจที่เราตัดเอง

พ่อแม่อาจไม่สมบูรณ์แบบ
แต่เคยอุ้มเราในวันที่เรายังเดินไม่ได้
เคยอดหลับเพื่อให้เราหายป่วย
เคยเหนื่อยเพื่อให้เรามีวันนี้

อย่าให้อารมณ์ชั่ววูบ
กลายเป็นตราบาปชั่วชีวิต
คำพูดคำเดียว อาจฝังในใจคนฟังตลอดกาล

หยุดได้ในวินาทีนี้
ก่อนหัวใจจะหนักกว่าภูเขา
แม้มองไม่เห็นก็ตาม 🌒