คือเราเป็นคนขอใส่หูฟังแล้วชอบคิดอะไรไปเรื่อยอ่ะค่ะจะชอบมองฟ้ามองสิ่งของรอบตัวไปเรื่อยๆ แบบเราก็ไม่รู้ตัวเองว่าบางทีได้มองหน้าใครไหมหรือเผลอจ้องหน้าใครไหมถ้ารู้ตัวจะหันหน้าหนีทันที แต่เราโดนแซะโดนด่าง่าจิกตานู่นนี่นั่นทั้งที่บางทีดาไม่คิดอะไรเลยบางทีเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขามีตัวตนจนเขามาแซะมาด่าเราคือเราก็เลยโทษตัวเองก่อนเออเราอาจจะชอบลอยแล้วมองหน้าคนไปทั่วแล้วคนอาจจะมองว่าเราไปจ้องเขาพอเราไม่มองเขาก็แซะเราแถมมามองเราจิกด่าเราพอเราหันไปมองกลับก็แซะอีกแถมคนๆนั้นเป็นรุ่นน้องอีกซึ่งอายุห่างจากเรา2-3ปีเลยอ่ะค่ะ แต่เราก็ไม่ได้แซะกลับค่ะเพราะคิดว่าเขาโตมาคงจะรู้เรื่องเองปล่อยให้น้องเขาแซะไปเพราะคิดว่าตัวเองก็มีส่วนผิดที่มองไปเรื่อยมองนี่นี่แต่เราไม่ได้ตั้งใจมองนะคะเพราะเราชอบเหม่อค่ะเพราะฟังเพลงเปิดเพลงดังๆ
ชอบมองไปเรื่อยแบบไม่คิดอะไรแต่โดนแซะโดนด่า