สวัสดีค่ะ พอดีเป็นเด็กจบใหม่ทำงาน รพ.เอกชนแถวบ้านค่ะ โดยที่ทำงานจะมีความ toxic ใช้การด่าการแซะในเวลาสอนงานบ่อยๆ และระบบในโรงพยาบาลก็ไม่ดี ประสานงานกันหลายครั้งก็ทำให้เกิดข้อผิดพลาดที่มาจากต้นทางและถึงแผนกเราก็ต้องได้มานั่งคัดกรอง แก้ไขตลอด ทำให้เครียด ต้องตื่นตัวตลอดเวลา
บางทีโดนด่าโดนว่ามากๆ เราก็ทำได้แค่พูดค่ะ พยักหน้ารับเพราะถ้าพูดอะไรมากไปกว่านี้ น้ำตามันก็จะไหลแล้ว เวลาทำงานบางที ก็มักจะถูกใช้ให้ทำงานแทนคนอื่น ซึ่งงานในวันนั้นไม่ใช่เวรเราด้วยซ้ำ เพราะเราเป็นเด็กใหม่เขาเลยบอกว่าอยากให้เรียนรู้งานจนตอนนี้ผ่านมาจะครึ่งปีแล้วก็ยังเหมือนเดิม บางครั้งที่จะบอกว่าเราช้าเวลาต้องไปทำเคส หรือว่าเราไม่กระตือรือร้นวิ่งเข้ามาเคสที่เป็นเวรของเรา แต่พอเป็นรุ่นพี่ ที่บางทีลืมเวรตัวเอง ก็มาบอกน้องๆ ช่วยไปทำแทนพี่เขาหน่อยหนู และก็ไม่มีใครว่าพวกรุ่นพี่เลย แม้กระทั่งเวลาพี่คนอื่นทำอะไรพลาด ก็ไม่เห็นใครว่า ใครด่าอะไร แต่พอเป็นเรา ก็จะถูกด่าถูกแซะ จนบางทีเราก็น้ำตาไหลตรงหน้าโต๊ะทำงาน แต่ก็ต้องนั่งทำไปทั้งแบบนั้น โดยที่ทุกคนก็เห็น และมองว่าการที่สอนน้องแบบนี้เป็นเรื่องปกติ ไม่ก็เล่าถึงสมัยพี่หนักกว่านี้อีก Q_Q
ซึ่งทั้งหมดนี้แรกๆเราก็พยายามทำใจ แต่พอผ่านไปเป็นเดือน มันก็ทำให้เรารู้สึกแย่ บางทีกลับมาถึงห้องก็ไม่มีใจจะทำอะไร นั่งๆนอนร้องไห้บนเตียงบ้าง โทรไปร้องไปกับครอบครัวบ้าง ยิ่งวันไหนที่โดนด่ามากๆ ก็จะมีอาการเหมือนเราตื่นตัวตลอดเวลาเพราะกังวลว่าจะทำอะไรผิดอีกเลย หัวใจเต้นเร็ว หายใจไม่อิ่ม บางวันกินข้าวไม่ลงด้วยซ้ำ
ณ ตอนนี้ เราได้ทำการยื่นเรื่องของลาออกไปแล้วค่ะ เพราะคิดว่าไม่ไหวแล้วจริงๆ ลาออกแบบไม่มีงานรองรับด้วย โดยคุยกับที่บ้านแล้วซึ่งที่บ้านก็เห็นด้วยเพราะเขาว่าอาการตอนนี้เรามันค่อนข้างหนักแล้วค่ะ ตอนนี้เราพยายามสมัครงานไปหลายที่มากในกทม ส่วนมากก็เริ่มสัมเดือนหน้า
แต่อีกใจตอนที่หัวหน้าบอกให้ไปคิดดีๆก่อนยืนยันลาออก ใจนึงก็แว่บขึ้นมาว่าที่นี่ก็เงินดี (30-40k) งานใกล้บ้าน จะไปจริงๆหรอ แต่อีกใจก็รู้สึกไม่ไหวแล้วไม่อยากอยู่ตรงนี้ กลัวจะเป็นซึมเศร้าไปซะก่อน เลยกลายเป็นความเครียดแบบใหม่แทน 55555 ถึงแม้ลึกๆจะโล่งใจดีค่ะ
ที่มาตั้งกระทู้เพราะอยากทราบความคิดเห็นของแต่ละคนค่ะ ว่าถ้าอยู่ในสถานะการณ์นี้จะทำยังไง รวมไปถึงใครเคยมีประสบการณ์คล้ายๆแบบนี้เอามาแบ่งปันกันได้นะคะ
ที่ทำงาน Toxic จนทำให้กลับห้องมาร้องไห้บ่อยๆ ถ้าลาออกแบบไม่มีงานรองรับถือว่าตัดสินใจผิดไหมคะ
บางทีโดนด่าโดนว่ามากๆ เราก็ทำได้แค่พูดค่ะ พยักหน้ารับเพราะถ้าพูดอะไรมากไปกว่านี้ น้ำตามันก็จะไหลแล้ว เวลาทำงานบางที ก็มักจะถูกใช้ให้ทำงานแทนคนอื่น ซึ่งงานในวันนั้นไม่ใช่เวรเราด้วยซ้ำ เพราะเราเป็นเด็กใหม่เขาเลยบอกว่าอยากให้เรียนรู้งานจนตอนนี้ผ่านมาจะครึ่งปีแล้วก็ยังเหมือนเดิม บางครั้งที่จะบอกว่าเราช้าเวลาต้องไปทำเคส หรือว่าเราไม่กระตือรือร้นวิ่งเข้ามาเคสที่เป็นเวรของเรา แต่พอเป็นรุ่นพี่ ที่บางทีลืมเวรตัวเอง ก็มาบอกน้องๆ ช่วยไปทำแทนพี่เขาหน่อยหนู และก็ไม่มีใครว่าพวกรุ่นพี่เลย แม้กระทั่งเวลาพี่คนอื่นทำอะไรพลาด ก็ไม่เห็นใครว่า ใครด่าอะไร แต่พอเป็นเรา ก็จะถูกด่าถูกแซะ จนบางทีเราก็น้ำตาไหลตรงหน้าโต๊ะทำงาน แต่ก็ต้องนั่งทำไปทั้งแบบนั้น โดยที่ทุกคนก็เห็น และมองว่าการที่สอนน้องแบบนี้เป็นเรื่องปกติ ไม่ก็เล่าถึงสมัยพี่หนักกว่านี้อีก Q_Q
ซึ่งทั้งหมดนี้แรกๆเราก็พยายามทำใจ แต่พอผ่านไปเป็นเดือน มันก็ทำให้เรารู้สึกแย่ บางทีกลับมาถึงห้องก็ไม่มีใจจะทำอะไร นั่งๆนอนร้องไห้บนเตียงบ้าง โทรไปร้องไปกับครอบครัวบ้าง ยิ่งวันไหนที่โดนด่ามากๆ ก็จะมีอาการเหมือนเราตื่นตัวตลอดเวลาเพราะกังวลว่าจะทำอะไรผิดอีกเลย หัวใจเต้นเร็ว หายใจไม่อิ่ม บางวันกินข้าวไม่ลงด้วยซ้ำ
ณ ตอนนี้ เราได้ทำการยื่นเรื่องของลาออกไปแล้วค่ะ เพราะคิดว่าไม่ไหวแล้วจริงๆ ลาออกแบบไม่มีงานรองรับด้วย โดยคุยกับที่บ้านแล้วซึ่งที่บ้านก็เห็นด้วยเพราะเขาว่าอาการตอนนี้เรามันค่อนข้างหนักแล้วค่ะ ตอนนี้เราพยายามสมัครงานไปหลายที่มากในกทม ส่วนมากก็เริ่มสัมเดือนหน้า
แต่อีกใจตอนที่หัวหน้าบอกให้ไปคิดดีๆก่อนยืนยันลาออก ใจนึงก็แว่บขึ้นมาว่าที่นี่ก็เงินดี (30-40k) งานใกล้บ้าน จะไปจริงๆหรอ แต่อีกใจก็รู้สึกไม่ไหวแล้วไม่อยากอยู่ตรงนี้ กลัวจะเป็นซึมเศร้าไปซะก่อน เลยกลายเป็นความเครียดแบบใหม่แทน 55555 ถึงแม้ลึกๆจะโล่งใจดีค่ะ
ที่มาตั้งกระทู้เพราะอยากทราบความคิดเห็นของแต่ละคนค่ะ ว่าถ้าอยู่ในสถานะการณ์นี้จะทำยังไง รวมไปถึงใครเคยมีประสบการณ์คล้ายๆแบบนี้เอามาแบ่งปันกันได้นะคะ