อยู่บ้านแบบไม่มีความสุขเลยค่ะเพราะมีเพื่อนบ้านที่เป็น(พี่แท้ๆของแม่กับผัว)*เราจะเรียกแทนว่าป้า-ผัวป้า* ชอบมีนิสัยแสดงออกว่าอิจฉาครอบครัวเราในเรื่องต่างๆ เช่น การที่แม่จขกทได้รับการสนใจมากกว่าจากพี่สาวคนโตของแม่อีกคนหนึ่ง(แม่มีพี่4คน) หรือได้ของต่าง ๆที่พี่สาวคนโตของแม่ซื้อให้จากนั้นแม่ของเราก็มักจะโดนพูดแซะพูดไม่เข้าหูตลอด จนบางทีแม่เดินเข้าบ้านมาระบายให้ฟังค่อนข้างบ่อย ก่อนที่2คนนี้(ป้า-ผัวป้า)จะมาแซะพูดใส่เราทุกๆวันนี้ ก็ทำไม่ดีกับแม่และพี่สาวของเรามาก่อน โดยแสดงอาการเหมือนโกรธพูดด้วยดีๆ ก็ด่าขึ้นเสียงใส่แบบงงๆ(ผัวป้า) บางครั้งไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ เราเคยถามแม่ว่าทำไม่ถึงเป็นนิสัยชอบเบียดเบียนบ้านเรา แต่แม่เล่าว่า(ป้า) ตอนเด็กแม่ตกบันไดก็ไม่มาช่วยแต่ยืนดูเฉยๆ แม้อาจตอบไม่ค่อยตรงคำถามแต่เหมือนสื่อว่าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วโดยไม่มีเหตุผลแน่ชัด แล้วแม่ก็เล่าถึงพี่สาวของเราว่าก็เคยโดนทำแบบนี้คือพี่สาวเราตอนเด็กเล่นถ่านที่ติดไฟร้อนแล้วยื่นมือไปจับถ่านร้อนจนพี่สาวเราร้องไห้แล้วผัวป้ายืนมองโดยไม่ห้ามอะไรเลยเหมือนได้เห็นแบบนี้แล้วสะใจ(เป็น2ผัวเมียที่ศีลเสมอกันมากกเหมือนกันเป๊ะทุกอย่าง😒) ซึ่งเหตุการณ์มีมากกว่านั้นมากๆแต่แม่ไม่ค่อยเล่าอีก เราข้ามไปเรื่องนี้ละกัน คือพี่สาวของเรามีลูกแล้วทุกปิดเทอมจะกลับบ้านพาหลานๆมา ผัวป้ามันชอบรำคาญบ้านเราเวลาคุยกันไม่ได้ดังมากจนน่ารำคาญแค่พูดเบาๆซึ่งมันก็มาพูดดังๆแข่ง พอบ้านเรามีหลานอยู่ที่บ้านแล้วเล่นกันเสียงดัง จากนั้นทุกๆวันสิ่งที่ผัวผ้ามันทำคือทำเป็นคุยโทรศัพท์เสียงดังแข่ง ซึ่งดังกว่าหลานเล่นๆกันมากเหมือนพูดใส่ลำโพง หรือชอบด่าลอยๆ เราจำไม่ได้ว่ามันด่าว่าอะไรบ้าง วีรกรรมอาจจะมากกว่านั้นเพราะบางเรื่องเราก็ไม่ได้เอะใจหรือรู้ตัวเท่าไหร่
พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็นึกถึงเรื่องของเราเลย เรากลับพี่สาว(แฝด)ตอนเด็กเล่นๆคุยๆกัน มันก็มาทำแบบคล้ายเหตุการณ์เมื่อกี้เลย ด่าลอยๆบ้าง ตะโกนแข่งบ้าง แต่ทั้งที่เรากับพี่ฝาแฝดของเราไม่ได้คุยกันเสียงดัง อารมณ์แบบได้ยินเสียงนิดๆหน่อยๆก็อารมณ์ขึ้น กระซิบกันเบาๆมันก็รำคาญโดยไม่มีเหตุผล เหมือนมาสร้างปมให้เราไม่กล้าพูดเสียงดังๆ จนอยู่ที่สาธารณะเราชอบพูดเบาๆ แบบกระซิบจนคนฟังรำคาญพูดอะไรไม่ได้ยินซักที😂
ตอนนั้นเป็นวัยใสๆแหละ เราไม่เคยคิดจะด่าใครกลับเลย
เพราะตอนนั้นอยากเป็นคนดีมากชอบสวดมนต์ จนเราเริ่มโตความคิดก็เปลี่ยนจากการเก็บกดมานาน เราเผลอด่า2ผัวเมียนี่ จากที่มันนานๆทีเบียดเบียน อาทิตย์ละครั้ง2ครั้งอะไรอย่างงี้ กลายเป็นมันยิ่งทำใส่ทุกวัน 2ผัวเมียก็ทำแบบพูดแข่งเราทุกๆวัน พูดใส่เอาเรื่องเราไปนินทาให้คนอื่นฟังบ้างว่าอย่างนั้นอย่างนี้ จนเหมือนคนแถวบ้านเหมือนแอบไม่ชอบเรากับลูกชายของมันที่ไปทำงานต่างจังหวัดกลับมาก็เหมือนไม่ชอบเราไม่รู้โดนมันเป่าหูว่าไรบ้าง ทั้งที่มันทำก่อนมาตลอดจะด่าคืนไม่ได้ว่างั้น ตั้งแต่เราโต้กลับมันก็เล็งเป้าแค่ที่เรากับพี่สาวฝาแฝด2คนอย่างเดียวเลย จากที่ทำกลับคนอื่นๆในครอบครัวเราทุกวันนี้ป้ามันชอบแกล้งทำดีต่อหน้าแม่เรากับพี่สาวทำให้แม่เราคุยกับพวกนี้ปกติซะงั้นเพราะมันหยุดแซะแม่เรามาแซะเราแทน มันแซะเราพูดเรื่องของเราให้ได้ยินแบบนี้ทุกวันเบื่อมาก ต้องมาเครียดกับอะไรที่ปัญญาอ่อนจนเราอยากย้ายบ้าน แต่ย้ายไม่ได้เพราะไม่มีเงินพอซื้อที่ใหม่ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้หลุดพ้นจากมันซักทีกลัวจะเป็นโรคซึมเศร้าก่อนที่เราจะไปเรียนมหาลัย ปล.เราเป็นเด็กซิ่วต้องทนอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่บ้าน2ปีทังวัน
ทำยังไงให้หลุดพ้นจากคนขี้อิจฉาที่ชอบพูดใส่แซะทุกวัน
พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็นึกถึงเรื่องของเราเลย เรากลับพี่สาว(แฝด)ตอนเด็กเล่นๆคุยๆกัน มันก็มาทำแบบคล้ายเหตุการณ์เมื่อกี้เลย ด่าลอยๆบ้าง ตะโกนแข่งบ้าง แต่ทั้งที่เรากับพี่ฝาแฝดของเราไม่ได้คุยกันเสียงดัง อารมณ์แบบได้ยินเสียงนิดๆหน่อยๆก็อารมณ์ขึ้น กระซิบกันเบาๆมันก็รำคาญโดยไม่มีเหตุผล เหมือนมาสร้างปมให้เราไม่กล้าพูดเสียงดังๆ จนอยู่ที่สาธารณะเราชอบพูดเบาๆ แบบกระซิบจนคนฟังรำคาญพูดอะไรไม่ได้ยินซักที😂
ตอนนั้นเป็นวัยใสๆแหละ เราไม่เคยคิดจะด่าใครกลับเลย
เพราะตอนนั้นอยากเป็นคนดีมากชอบสวดมนต์ จนเราเริ่มโตความคิดก็เปลี่ยนจากการเก็บกดมานาน เราเผลอด่า2ผัวเมียนี่ จากที่มันนานๆทีเบียดเบียน อาทิตย์ละครั้ง2ครั้งอะไรอย่างงี้ กลายเป็นมันยิ่งทำใส่ทุกวัน 2ผัวเมียก็ทำแบบพูดแข่งเราทุกๆวัน พูดใส่เอาเรื่องเราไปนินทาให้คนอื่นฟังบ้างว่าอย่างนั้นอย่างนี้ จนเหมือนคนแถวบ้านเหมือนแอบไม่ชอบเรากับลูกชายของมันที่ไปทำงานต่างจังหวัดกลับมาก็เหมือนไม่ชอบเราไม่รู้โดนมันเป่าหูว่าไรบ้าง ทั้งที่มันทำก่อนมาตลอดจะด่าคืนไม่ได้ว่างั้น ตั้งแต่เราโต้กลับมันก็เล็งเป้าแค่ที่เรากับพี่สาวฝาแฝด2คนอย่างเดียวเลย จากที่ทำกลับคนอื่นๆในครอบครัวเราทุกวันนี้ป้ามันชอบแกล้งทำดีต่อหน้าแม่เรากับพี่สาวทำให้แม่เราคุยกับพวกนี้ปกติซะงั้นเพราะมันหยุดแซะแม่เรามาแซะเราแทน มันแซะเราพูดเรื่องของเราให้ได้ยินแบบนี้ทุกวันเบื่อมาก ต้องมาเครียดกับอะไรที่ปัญญาอ่อนจนเราอยากย้ายบ้าน แต่ย้ายไม่ได้เพราะไม่มีเงินพอซื้อที่ใหม่ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้หลุดพ้นจากมันซักทีกลัวจะเป็นโรคซึมเศร้าก่อนที่เราจะไปเรียนมหาลัย ปล.เราเป็นเด็กซิ่วต้องทนอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่บ้าน2ปีทังวัน