นิทาน ตอนที่14 "วันที่คำตอบ เริ่มเงียบลง"

ตอนที่ 14

"วันที่คำตอบ เริ่มเงียบลง"

หลังจากวันที่เด็ก ลองมองตัวเองจากข้างใน

เขาเริ่มสังเกตว่า

คำถามในหัว
เพิ่มขึ้น เล็กน้อย

แต่ สิ่งแปลกคือ

คำตอบกลับเงียบลง

วันนั้น

เด็กถามแม่ว่า

“ทำไม ท้องฟ้าต้องกว้าง”

แม่ยิ้ม
แล้วตอบว่า
“เพื่อให้เรา มองไกล”

เด็กพยักหน้า

แต่ ในใจเขา
ยังมีคำถามเล็ก ๆ ลอยอยู่

ตอนบ่าย

เขาถามครูว่า

“ทำไมเวลา ต้องเดินไปข้างหน้า”

ครูตอบว่า

“เพื่อให้โลก เปลี่ยนแปลง”


เด็กยิ้มอีกครั้ง

แต่คำตอบนั้น

เหมือนก้อนเมฆ ที่ลอยผ่าน
แล้วหายไป


ปีศาจไร้ชื่อ นั่งอยู่ใต้ต้นไม้

มันฟัง ทุกคำถาม
โดยไม่ต้องการคำตอบใด


ปีศาจกินชื่อ เดินช้า ๆ

มันลองกินคำว่า “ต้อง”
ที่ลอยอยู่ในอากาศ

คำคำนั้น
เบาลง นิดหนึ่ง


เด็กเริ่มสังเกตว่า

เมื่อคำว่า “ต้อง” เบาลง

คำถามของเขา
ดูอิสระขึ้น


เย็นวันนั้น

เด็กนั่งมองแม่น้ำ
น้ำไหลผ่านก้อนหิน

โดยไม่ถามว่า ทำไมต้องไหล

เด็กลองโยนใบไม้ลงน้ำ
แล้วดูมันลอยไป

เขาเริ่มรู้ว่า

บางคำถาม
ไม่ได้ต้องการคำตอบ

บางคำถาม
ถูกสร้างขึ้น
เพื่อให้เรา อยู่กับโลกนานขึ้น


ก่อนนอน

เด็กกระซิบกับความเงียบ

“บางที ​คำตอบ
อาจไม่ได้หายไป

แต่มันกำลัง รอ
ให้ฉันเติบโตพอ จะฟังมัน”


ลมกลางคืนพัดผ่านหน้าต่าง
เบาและช้า


และโลก ก็เรียนรู้ว่า

ความเงียบ
ไม่ใช่การไม่มีคำตอบ

แต่ มันคือที่พักของคำตอบ

ก่อนที่มัน จะพร้อมเกิดขึ้น


......


หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์