ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์—🇹🇭
🇲🇾
สะพานมิตรภาพไทย-มาเลเซีย หรือ สะพานบูกิตบุงกา–บ้านบูเกตา (Bukit Bunga–Ban Buketa Bridge) ล่าช้าไปเกิน 10 ปี ส่งผลให้การแก้ไขปัญหาความยากจนของคนในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่างล่าช้า และ ปัญหาความยากจน เหลื่อมล้ำไม่เท่าเทียม คือ สาเหตุหลักของปัญหาความไม่สงบในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่าง
กรณีศึกษา ❝
การแต่งตั้งนายวันนอร์ เป็น รัฐมนตรีคมนาคม แทนฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล ตามคำเชิญของหัวหน้าพรรคทานตะวัน และ ภายหลังหัวหน้าพรรคทานตะวัน ตระบัดสัตย์ ทูลเกล้าใปีห้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการ ปี 2018หัวหน้าพรรคทานตะวันและ วันนอร์โดนคดีสินบนโรสรอยซ์❞
บทคัดย่อ
บทความนี้วิเคราะห์กรณีสะพานมิตรภาพไทย–มาเลเซีย บูกิตบุงกา–บ้านบูเกตา ภายใต้กรอบ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ ซึ่งมองโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมเป็นเครื่องมือเชิงยุทธศาสตร์ของการพัฒนามนุษย การลดความยากจนด้วยการบริการด้านการศึกษาซึ่งเสมอภาค และ สร้างสันติภาพระหว่างมวลมนุษย์ด้วยบริการด้านคมนาคมทั่วถึง และ เท่าเทียม มิเป็นเพียงโครงการก่อสร้างทางกายภาพ
ความล่าช้าของโครงการดังกล่าวถูกอธิบายในฐานะปัญหาเชิงวิสัยทัศน์ของรัฐ ไม่ใข่ข้อจำกัดทางเทคนิคหรือขั้นตอนราชการ โดยสะท้อนการขาดการจัดวางนโยบายและทรัพยากรมนุษย์ซึ่งมีวิสัยทัศน์ระดับรัฐบุรุษให้สอดคล้องกับภารกิจการพัฒนาพื้นที่ชายขอบและพหุวัฒนธรรมของภาคใต้ตอนล่าง
บทความนี้ชี้ให้เห็นความเชื่อมโยงเชิงโครงสร้างระหว่างคมนาคม การศึกษา เศรษฐกิจชายแดน และสันติภาพ โดยเสนอว่าการแยกมิติเหล่านี้ออกจากกันในเชิงการเมืองส่งผลให้การพัฒนาขาดความต่อเนื่อง นำไปสู่การยืดอายุของความยากจน ความเหลื่อมล้ำ ความรู้สึกถูกทอดทิ้งของประชาชน และ ตามมาด้วยความไม่สงบ
สรุปคือ การแก้ปัญหาความไม่สงบในภาคใต้จำเป็นต้องอาศัยการบูรณาการโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา และวิสัยทัศน์ระดับรัฐบุรุษ ภายใต้แนวคิดการพัฒนาซึ่งมีมนุษย์เป็นศูนย์กลางและการศึกษาเพื่อสันติภาพ ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์อย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง
🇹🇭 🇲🇾 สะพานมิตรภาพไทย-มาเลเซีย หรือ สะพานบูกิตบุงกา–บ้านบูเกตา/ Bukit Bunga–Ban Buketa Bridge ล่าช้าเกิน 10 ปี
กรณีศึกษา ❝การแต่งตั้งนายวันนอร์ เป็น รัฐมนตรีคมนาคม แทนฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล ตามคำเชิญของหัวหน้าพรรคทานตะวัน และ ภายหลังหัวหน้าพรรคทานตะวัน ตระบัดสัตย์ ทูลเกล้าใปีห้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการ ปี 2018หัวหน้าพรรคทานตะวันและ วันนอร์โดนคดีสินบนโรสรอยซ์❞
บทคัดย่อ
บทความนี้วิเคราะห์กรณีสะพานมิตรภาพไทย–มาเลเซีย บูกิตบุงกา–บ้านบูเกตา ภายใต้กรอบ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์ ซึ่งมองโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมเป็นเครื่องมือเชิงยุทธศาสตร์ของการพัฒนามนุษย การลดความยากจนด้วยการบริการด้านการศึกษาซึ่งเสมอภาค และ สร้างสันติภาพระหว่างมวลมนุษย์ด้วยบริการด้านคมนาคมทั่วถึง และ เท่าเทียม มิเป็นเพียงโครงการก่อสร้างทางกายภาพ
ความล่าช้าของโครงการดังกล่าวถูกอธิบายในฐานะปัญหาเชิงวิสัยทัศน์ของรัฐ ไม่ใข่ข้อจำกัดทางเทคนิคหรือขั้นตอนราชการ โดยสะท้อนการขาดการจัดวางนโยบายและทรัพยากรมนุษย์ซึ่งมีวิสัยทัศน์ระดับรัฐบุรุษให้สอดคล้องกับภารกิจการพัฒนาพื้นที่ชายขอบและพหุวัฒนธรรมของภาคใต้ตอนล่าง
บทความนี้ชี้ให้เห็นความเชื่อมโยงเชิงโครงสร้างระหว่างคมนาคม การศึกษา เศรษฐกิจชายแดน และสันติภาพ โดยเสนอว่าการแยกมิติเหล่านี้ออกจากกันในเชิงการเมืองส่งผลให้การพัฒนาขาดความต่อเนื่อง นำไปสู่การยืดอายุของความยากจน ความเหลื่อมล้ำ ความรู้สึกถูกทอดทิ้งของประชาชน และ ตามมาด้วยความไม่สงบ
สรุปคือ การแก้ปัญหาความไม่สงบในภาคใต้จำเป็นต้องอาศัยการบูรณาการโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา และวิสัยทัศน์ระดับรัฐบุรุษ ภายใต้แนวคิดการพัฒนาซึ่งมีมนุษย์เป็นศูนย์กลางและการศึกษาเพื่อสันติภาพ ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐศาสตร์สุขวิชโนมิกส์อย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง