สวัสดีค่ะ ตัวเรามักมีความรู้สึกที่ว่าอยู่ที่ไหนก็ไม่ใช่ที่ของตัวเอง ชอบมีความคิดที่ว่าหาไปยังดีกว่า ชอบจิกแขนตัวเองเวลาร้องไห้ เคยทำร้ายตัวเองครั้งนึง ไม่มีใครเข้าใจ อยู่ตัวคนเดียว ไม่อยากเล่าให้ใครฟัง และไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรารู้สึกยังไงเลยต้องปั้นหน้ายิ้ม เหมือนร่าเริง แต่พออยู่คนเดียวกลับรู้สึกแบบนั้น คนภายนอกมองมาเหมือนเป็นคนคิดอะไรในใจอยู่ตลอดเวลา ( ไปถามเพื่อนมาค่ะ เพื่อนคนนี้เคยบอกว่าเราเปลี่ยนไป ไม่เหมือนแต่ก่อน ) คือภาวะทางจิตอะไรคะ อันตรายมากมั้ยคะ เคยเล่าให้แม่ฟังครั้งหนึ่งเมื่อนานมามากแล้ว แต่แม่คิดว่าเราคิดไปเอง เพราะตอนนั้นยังเด็ก เราเลยไม่กล้าเราให้ใครฟัง
ภาวะทางจิตแบบไหน