หรือจริงๆแล้ว…เรากำลังเหนื่อยกับการพยายามเป็น “คนที่ดีพอ” สำหรับทุกคนรอบตัวอยู่หรือเปล่า

ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับตัวเองค่ะ เหมือนจะไม่ได้มีเรื่องแย่อะไรเป็นพิเศษ
งานก็ยังไปได้ ความสัมพันธ์รอบตัวก็ดูปกติ ไม่มีใครทำอะไรผิด
แต่ลึกๆ กลับรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยแบบอธิบายไม่ถูก เหมือนต้องคอยปรับตัวตลอดเวลา
ปรับให้เข้ากับที่ทำงาน ปรับให้เข้ากับเพื่อน ปรับให้เข้ากับครอบครัว
บางครั้งก็แอบถามตัวเองว่า ที่ยิ้มอยู่ทุกวันนี่ มันเป็นรอยยิ้มจริงๆ หรือแค่ความเคยชิน
เราอยากเป็นคนสบายๆ แต่กลับใช้พลังเยอะมากกับการไม่ทำให้ใครผิดหวัง
พออยู่คนเดียวเงียบๆ ถึงเริ่มรู้สึกว่าหัวมันว่าง แต่ใจมันกลับหนัก
ไม่รู้ว่าคนอื่นเคยเป็นไหม หรือจริงๆ แล้วทุกคนก็แบกอะไรแบบนี้กันอยู่
แค่อยากมาระบายเฉยๆ ค่ะ บางทีการได้พิมพ์ออกมา ก็ช่วยให้หายอึดอัดขึ้นนิดนึง
ถ้าใครเคยผ่านความรู้สึกนี้มา อยากรู้เหมือนกันว่าทุกคนจัดการกับมันยังไงบ้าง