มาระบายเฉยๆ

กระทู้คำถาม

คือเราอะ คบกับคนๆนึงเป็นเพื่อนร่วมห้อง ขอย้อนความสักนิดนึง คือนางอ่ะชอบเรามาได้ประมาณ 1 ปีแล้ว แล้วทีนี้ เพื่อนนางมาบอกเราว่า จะบอกคนที่ปันชอบเอาป่ะ ( ปันคือนามสมมุติ) คือขอย้อนอีกนิดนึง คือปันอะ เป็นคนที่ไม่บอกความลับเรื่องคนที่แอบอชอบให้ใครฟังง่ายๆเลย ถึงจะรู้ว่าคนอื่นแอบชอบใครก็ไม่บอกสักนิด มีแต่ใบ้ตัวย่อ น. ห้องเดียวกัน ใช่นั้นคือตัวย่อชื่อเราเอง | ต่อจากเพื่อนนางมาถาม เราด้วยความอยากรู้อยากเห็น เลยถามไปว่า ปันมันชอบใครอ่ะ แล้วปันมันก็แบบ ขู่เพื่อนตัวเองประมาณว่า ถ้าบอกกูต่อยแน่ และใช่เราก็ยังเซ้าซี้เพื่อนของปันไม่เลิก เซ้าซี้จนเพื่อนปันบอก พอปันรู้แล้วว่าเพื่อนปันบอก เลยวิ่งหนีไปที่ห้องน้ำ พอรู้ว่าปันชอบเรา คือในหัวมันแบบ ไอเชี้ยปันมันชอบกู เอาไงดีว่ะ กูก็ชอบมันอยู่นิดนึง แต่ก็ไม่ได้มาก แต่คือมันลังเลมาก พอนึกได้แบบนั้น มันก็มี 2 ทางเลือกขึ้นมาคือ ปฏิเสธไอปันไป แต่จะต้องแลกกับคำว่า มองหน้ากันไม่ติด ส่วนทางเลือกที่ 2 คือ ตกลงและจบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง และใช่เราเลือกทางที่ 2 แต่ใันไม่จบแค่นั้น ด้วยความที่เรายังสับสนกับตัวเองอยู่เลยไม่แน่ใจว่ารักปันมั้ย เราทั้ง Toxic ใส่ปัน และบอกให้ปันเปลี่ยนตัวเองทั้งที่ปันดีมากแล้ว แถมโครตจะแสนดี จนวันหนึ่ง วันปกติเลย คือเพื่อนเรา มาบอกให้เราเลิกกับปัน แล้วก็ตั้งตัวเลือกมาว่า จะเลือกอะไรระหว่างเพื่อน กับ แฟน // คือจริงๆก่อนหน้านั้นเพื่อเราก็พูดแบบนี้แทบจะทุกวัน

( เหตุผลที่เพื่อนคนนั้น บอกให้เลิกคือ เพื่อนเราชอบปัน แต่เราลืมว่าเพื่อนชอบ เพราะเราเป็นคนที่ความจำสั้นมาก มากแบบ จำมาซะดิบดีแต่พอเดินผ่านประตูปึ้บ ลืมปั้บเลยอะ )

ขอย้อนความนิดนึง ↓

คือเพื่อนเรามันเข้าใจว่าเราไม่ชอบปัน เพราะเราชอบบ่นให้เพื่อนเราฟังเรื่องปัน ( เอาจริงๆปันโครตจะแสนดีเลยอะ) จริงๆ ตอนนั้นเราก็พอจะรู้ตัวนิดหน่อยว่าเราก็ชอบปันเหมือนกัน แต่ไม่รู้เพราะอะไร สิ่งที่เราแสดงออกมันตรงข้ามกันกับการกระทำเลยอะ แบบ เราบอกกับปันว่าอยากให้ปันทำตัวดุไม่อ้อน แต่ใจจริงเราชอบที่ปันอ้อนเพราะมันน่ารักเเละน่าเอ็นดู และโครตจะน่ารัก ( ต่อ ) คือเราก็แบบความรู้สึกว่าชอบหรือไม่ชอบมันก็ตีกันอีกครั้ง แบบ หัวมันโล่งไปหมดเลยอะว่าจะเอายังไงดี คือตอนนั้นเราเคลียดมากๆเลยว่าแบบจะบอกเลิกดีมั้ยว่ะ ถ้าเลิกก็มองหน้ากันไม่ติด แถมมีหวังโดนเกลียดด้วย ความรู้สึกมันตีกันจนสมองเราแทบจะระเบิดไปกันข้างนึง และใช่ เราบอกเลิกปันไป ในความคิดเราตอนนั้นมันก็แบบรู้สึกแบบ เออ จะโดนเกลียดก็ยอมว่ะ!! เพราะเพื่อนมันสำคัญกว่าแฟนอยู่แล้ว และใช่ เราเลือกทางผิด...