O หรือว่า .. มือที่มองไม่เห็น ? .. O

0 มือที่มองไม่เห็น ..
หรือจะเป็นผู้วางทิศทางให้ ?
คอยกำหนดก้าวย่างทุกย่างไป
ทอดคดเคี้ยวอย่างไรเลี่ยงไม่พ้น
0 แม้นกระทั่งก้าวย่างผ่านทางแยก
นั่นยิ่งแปลก .. จากของเหมือนจ้องจะหล่น
ให้ก้าวย่างตามมาก้มคว้า, จน
สบตาคนรับมอบ-พร้อมขอบคุณ
0 ด้วยจริตกิริยาเบื้องหน้านี้
คงมือที่โอบเอื้อคอยเกื้อหนุน
จึงพิมพ์ภาพขัดเขินเสียเกินดุลย์
เป็นภาพความละเมียดละมุนแสนคุ้นเคย
0 คีตะพาทย์ในภวังค์คล้ายดั่งจะแว่ว
ยามผ่องแผ้วเหลือบชม้ายคลับคล้ายเฉลย
หลังมอบ-รับตอบจริต, แล้วชิดเชย
ควรผ่านเผยล้ำล่วงถึงห้วงฤดี
0 มือที่มองไม่เห็น
ครบถ้วนเป็น-เหตุเงื่อนขับเคลื่อนวิถี
ครบรูปนาม, ชักนำสู่กรรมวิธี
หรือบทนี้ .. ผู้-ประสงค์ .. ขีด-วงภวังค์ ?
0 เริ่มแล้วรอบวงวัฏฏ์ของสัตว์โลก
วางสุขโศกร่วมพิถี .. มือชี้-สั่ง
อภิรมย์อาจร่วมทางเป็นบางครั้ง
ช่วยห่วงหาค่อยค่อยหลั่งท่วมทั้งใจ
0 ขณะตาใกล้หลับ .. ใจกลับตื่น
ด้วยรมย์รื่นยื้อยุดพิสุทธ์พิสัย
ตาสบตาบอกชัดว่าปัจจัย
ครบครันในชั่วคาบพิมพ์ภาพนั้น
0 อีกครั้งที่ทางเที่ยวต้องเลี้ยวประจบ
คาบนั้นครบถ้วนในเหตุไหวหวั่น
สะทกสะเทิ้นสำทับช่วยรับประกัน
ร่วมสร้างฉันทาภพจนครบองค์
0 รู้แต่เพียงแรกเห็น .. ก็เช่นบ่วง
ฤาที่ช่วงชิงผ่านประสานประสงค์
จะใช่มือคู่เดิมคอยเติมพะวง
ช่วยเสริมส่งรูปนามให้ตามประจัญ
0 มือที่มองไม่เห็น
งามเพียบเพ็ญที่สุมใส่อยู่ในฝัน
คงได้ผลเมื่อคำร้อยรำพัน
เหมือนปรุงกลั่นจากหวานที่ผ่านประดัง
0 มือที่มองไม่เห็น
เพิ่มบทเป็นปฏิภาคสองฟากฝั่ง
เติมลึกซึ้งรับช่วงแทรกห้วงภวังค์
กระซิบสั่งรูปเยาว์ให้เฝ้าประโลม !
0 สุดท้ายนี้
ยามราตรีบนสรวงมีดวงโสม
แต่โลกล่างสว่างช่วงกว่าดวงโคม
ตั้งแต่การณ์เผยโฉมมาโน้มใจ
.
อกบนโลกสว่างช่วงกว่าดวงโคม
ด้วยว่าการเผยโฉม .. เหมือนโน้มเอียง !
.
.
.
ขออนุญาตคนในภาพนะขอรับ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=01-2026&date=02&group=239&gblog=22