หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
สารเศร้า...
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
๐..บางบทในบทกวีมีสารเศร้า
ไหวสะท้านแผ่วเบาบนรู้สึก
พาจิตสู่ห้วงภวังค์,เวิ้งสำนึก
คราผู้อ่านตรองตรึก,ยิ่งย้ำคิด ฯ
๐..เมื่อกวีหว่านถ้อยถูกรอยแผล
สะกิดจี้ดวงแดสะท้อนจิต
บทกวีบทนั้นก็สัมฤทธิ์
ประทับติดห้วงใจไม่รู้คลาย ฯะ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
--- ภวังค์ ----
๐...ภวังค์ขณะลำยานเคลื่อนผ่านตึก พิจารณาตรองตรึกอย่างถ้วนถี่ นิ่งผ่อนลมออกเข้าเพ่งพอดี ปล่อยมโนล่องลี้ลิ่วลอยลม ฯ ๐...พลันห้วงคิดผุดภาพใจซาบซ่าน คำนึงหน้าโฉมสคร
วัคคุวัท
่" บุหลันขวัญฟ้า "
ดวงบุหลันขวัญฟ้าจารวี ร่ายวลีวาบไหวดั่งไฟฝัน เห่บทตอนอ้อนคำมาจำนรรจ์ กานท์กลอนกลั่นสรรสร้อยถ้อยหลั่งริน จะกอบเมฆม่านฟ้ามาประดิษฐ์ เนรมิตสกาวหาวห้วงศิลป์ โปรยน้ำ
สมาชิกหมายเลข 9029321
วิหคฤๅหน่ายฟ้า ลืมฝัน
๐ วิหคฤๅหน่ายฟ้า ลืมฝัน มัจฉะฤๅหน่ายอรร- ณพกว้าง เถาะฤๅหน่ายพิศจันทร์ เพ็ญแจ่ม กวีก็ห่อนเริดร้าง เรขแต้มจินตนา ฯ ๐ ควรฤๅปรามาสขึ้ง ความคิด ใครนา ปวงปราชญ์แลโกวิ
วัคคุวัท
#}|~<,?>$^ ๏ มั่ว ๏ %*€$<?!=¥€
๏ มั่ว ๏ ***** ๏ กลืนอักษรขย้อนศิลป์ดมกลิ่นศาสตร์ จนเกรี้ยวกราดฉันทลักษณ์หลักโวหาร ให้อบอวลมวลสมุทรสุดประมาณ ครึกโครมสรวงห้วงพิศาลฐานเทวา ๏ เสียงอึกทึกกึกก้องผอ
ฮกกงจื้อ
🌸🌸🌸 เสียงที่สัมผัสได้.. 🌸🌸🌸
https://www.youtube.com/watch?v=I4icsjc7pdc เสียงกระซิบแผ่วแล้วเราต้องจากกัน สะทกสะท้านเนิ่นนานวัน มันทุกข์จุกอกจนร้าวราน นั่งนับวันเมื่อเธอจากไป เสียงกระซิบแผ่
Susisiri
กาพย์ห่อโคลง
( กาพย์ฉบัง ๑๖ ) ยามเรียงศัพท์ร้อยศาสตร์กวี. วรรณศิลป์แลมี อรรถาสารพันเลิศล้ำ สำนวนยิ่งรังสรรค์คำ. พิจิตรควรพร่ำ เพรียกเพื่อย้ำว่าต้องหทัย ตนพินิจ ตรองตรึกถ้วนน
ฮกกงจื้อ
เพลงลามีนาคม
เพลงลามีนาคม แผ่วเพลงลามีนาคมลมรำเพยเกินจะเอ่ยเคยครุ่นคิดสักนิดหนึ่งฤดูหนาวราวล่วงห้วงคำนึงร้อนแล้งล้ามาถึงรำพึงรำพัน แดดเช้าเก่าแก่ในแง่งามไหน่หนามลามไล้ทางไต่
สมาชิกหมายเลข 7651006
>>>น้ำตก<<<
ลดหลั่นชั้นโอบผาอีกไหลเลี้ยว น้ำเย็นเกลียวขาวพราวกระทบหิน ธรรมชาติคือแม่ของแผ่นดิน หยาดไหลรินหล่อเลี้ยงปวงชีวา ชมน้ำเย็นใสกระจ่างสล้างจิต น้ำคือมิตรประพรมพร่างอ
ออมอำพัน
>>> เกี่ยวเสี้ยวจันทร์ <<<
เกี่ยวเสี้ยวจันทร์ผันสู่เรือล่องนที อาบกวีคืนนี้มีมนตร์ขลัง ดารดาษดาวพรายคลายภวังค์ ถ่ายพลังสังสรรค์ฟ้าคราราตรี อลังการมวลม่านสะเก็ดดาว ระยิบพราวพร่างพิศรัศมี ด
รัชต์สารินท์
🌧️ วันฝนพรำ
ฝนโปรยปรายละอองต้องปลายฟ้า ชะรอยมาพร่ำพรายคล้ายถ้อยฝัน กลิ่นดินหอมลอยล่องกลางจิตพลัน ย้ำคืนวันเหงาเก่ากลับเคล้าคลอ ฟ้าคำรามไกลโพ้นปนเสียงคิด ลมกระซิบเย็นชื้นกลื
กิรติ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
สารเศร้า...
ไหวสะท้านแผ่วเบาบนรู้สึก
พาจิตสู่ห้วงภวังค์,เวิ้งสำนึก
คราผู้อ่านตรองตรึก,ยิ่งย้ำคิด ฯ
๐..เมื่อกวีหว่านถ้อยถูกรอยแผล
สะกิดจี้ดวงแดสะท้อนจิต
บทกวีบทนั้นก็สัมฤทธิ์
ประทับติดห้วงใจไม่รู้คลาย ฯะ