O ตัวมารน้อยแห่งวิสาขะมาส .. O

0 ทิวแถวท่านผู้ขอ .. เคลื่อน .. รอ .. หยุด
ราวรอฉุดดิบเถื่อนให้เลื่อนหาย
ก้าวย่างนั้นคืบเค้นความเป็นตาย
อันวิญญาณทั้งหลายเทียวว่าย .. วน
0 เพียงผืนผ้าเหลืองส้ม .. ต้องลมปะ
ก็รู้ว่าวันพระมาอีกหน
พอสิ้นเสียงสาธุ บรรลุตน
คล้ายช่วยป่นโมหะจนละลาย
0 คล้ายคล้ายว่าจะเป็น .. ดั่งเช่นนั้น
หากยังหวั่นใจอยู่ไม่รู้หาย
เมื่อรูปหนึ่งคล้ายจะคอย .. ชม้อยชาย
คอยสบสายตาผนึกแววลึกล้ำ
0 ทิวแถวท่านผู้ขอ .. เคลื่อนรอ .. หยุด
คล้ายรอฉุดทุกข์โศก .. พ้นโลกต่ำ
สายตา, รูป-บรรจบ, ภูมิภพ .. ธรรม
สร้างบทกรรมให้อุบัติ .. ขึ้นบัดดล !
O ทุกครั้ง และทุกครานัยน์ตาสบ
ก็ครันครบวัฏฏะกรรมอยู่ซ้ำหน
หลังทุกครั้งทุกครา .. นัยน์ตาคน
คอยวกวนสบรูป .. โลมลูบใจ
0 แว่ว-เสียงธรรมพระให้อยู่ในโสต
แต่-ปราโมทย์สุมอยู่จนรู้ได้
ว่า-นัยธรรมตรองอยู่ .. หรือผู้ใด
ลอยรูปให้หักฝ่า .. อย่างท้าทาย
0 เสียงพระ-แว่วให้ข่ม .. อารมณ์นี้
รูปราศีก็ล้อมวน .. ให้ขว-นขวาย
เสียงธรรมว่าอาวรณ์ .. ควรผ่อนคลาย
หากแววตาชม้อยชม้าย .. คลับคล้ายจะรอ ?
.
.

https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=02-04-2026&group=238&gblog=7