ปัญหาชีวิตของเด็กคนหนึ่ง อยากมาระบายให้ฟังค่ะ

หนูมีพี่น้อง2คน คือหนูกับน้องชาย เกิดมาในครอบครัวที่ลำบากแต่หนูไม่ได้คิดว่าชีวิตหนูจะแย่ขนาดนี้ บางทีก็ไม่อยากมีลมหายใจเลยหนูไม่รู้จะเริ่มจากไหนไปไหน แม่หนูเสียด้วยโรคร้ายตอนหนูอายุ16ปีเสียตอนเดือนพฤศจิกา วันที่8 2565 ซึ่งหนูเสียใจมากเพราะจำความได้คือหนูอยู่กับแม่มาตลอดเพราะในเครือญาติพี่น้องก็ลำบากไม่มีใครช่วยได้แม้กระทั่งยายหนูยังไม่ได้สนใจหรือแคร์หนูเลย หนูเลยเลือกที่จะเรียนจบแค่ปวชแล้วจะหางานทำ ต่อมาเป็นพ่อหนูเสียตกนั่งร้าน7เมตร ช็อคสมองไม่สั่งการพักรักษาตัว12วันก็เสียเลยค่ะ เสียวันที่27 ธันวาคม 2566 หนูยิ่งไม่อยากมีชีวิตอีกเพราะหนูกับน้องไม่มีใครให้ปรึกษาเลยเราต้องอยู่ด้วยกัน2คน กับข้าวน้องของยายเป็นคนเอามาส่งค่ะ จนหนูนั่งร้องไห้ว่าชีวิตหนูมันต้องขนาดนี้เลยหรอ เป็นเวรกรรมอะไรของหนู
น้องก็ได้เรียนจบแค่ม.3ค่ะ เพราะไม่มีใครส่งเรียน ตอนนี้หนู19 น้อง17แล้วค่ะ แต่เรา2คนไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตยังไงต่อ หนูเสียใจกับคำพูดยายหนูมาก วันนั้นหนูโทรหายายเพราะลำบาก ยายพูดตัดบทเลยว่า ไม่อยากคุยอ่ะ ภาระ เวรกรรมอะไรของหนูคะ😭