เบื้องต้นอวิชา

อวิชชา สังขาร วิญญาณ นามรูป สฬายตนะ ผัสสะ เวทนา ตัณหา ............................... คือตัวกู(อหังการ) ของกู(มมังการ) อุปาทาน .............................คือของกู(มมังการ) และต้นกำเนิด ตัวกู(อหังการ

เดิม จิตนั้นไม่ปรากฎ จิตปรากฎ เพราะอวิชาปรากฎ อวิชชา > สังขาร > วิญญาณ > นามรูป > สฬายตนะ > ผัสสะ > เวทนา > ตัณหา > อุปาทาน > ภพ > ชาติ > ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ฯลฯ

ท่อนแรกคือ เงื่อนต้นแห่งอวิชชาย่อมไม่ปรากฏ ท่อนหลังคือ ในกาลก่อนแต่นี้ อวิชชาไม่มี แต่ภายหลังจึงมี ส่วนใหญ่(ที่เข้ามาคุยกันในห้องศาสนา)จะเข้าใจตรงตัวตามท่อนหลังคือ ในกาลก่อนแต่นี้ อวิชชาไม่มี แต่ภายห

ปฏิจจสมุปบาท เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารจึงมี เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี( วิญญาณคือตัวไปรับกรรม) เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย นามรูปจึงมี เพราะนามรูปเป็นปัจจัย สฬายตนะจึงมี(มีมโน ไปรู้กรรมส่งมาทางใจ

สังขตธรรม สังขาร , ขันธ์ ๕ , นามรูป สัพเพ สังขารา อนิจจัง สัพเพ สังขารา ทุกขัง สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ขันธ์ ๕ = สังขารทั้งปวง ขันธ์ ๕ , นามรูป = รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ เหตุแห่ง

ในพระพุทธศาสนา ความทุกข์ทางใจ เราสามารถเลือกได้ไหมว่า จะทุกข์หรือไม่ทุกข์

ท่านทั้งหลาย นิยาม "น้ำใจ"ว่า คืออะไรกันบ้างครับ ส่วนผมเอง นิยามว่า การเสียเปรียบ โดยมุ่งหวัง ให้เขา มี ทุกข์น้อยลงหรือ มีสุขมากขึ้น ครับ ดังนั้น การที่ คนรับ แล้ว ไม่รู้"คุณ"

อ่านความเห็นบางท่านจากกระทู้ก่อนๆเกี่ยวกับอวิชชาแล้ว เกิดความสงสัยขึ้นมาว่า... หรือเราจะเข้าใจอวิชชาผิด? ก็เลยอยากจะแลกเปลี่ยนความเห็นหรือมุมมองที่มีต่ออวิชชา ว่าคืออะไร มีลักษณะยังไงบ้าง เพื่อให้เพื่