ขับรถกลางคืน…เจอสิ่งที่ไม่ควรเจอ

สวัสดีครับ…ผมยังสั่นทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้
วันนั้นผมต้องขับรถไปต่างจังหวัด เส้นทางเล็ก ๆ ผ่านป่าลึก ไม่มีไฟส่อง ถนนมืดสนิทจนเสียงยางบดกรวดและใบไม้กระทบตัวรถดังชัดเกินไปสำหรับถนนเปลี่ยวขนาดนี้
ตอนแรกก็เฉย ๆ ขับช้า ๆ ฟังเพลงคลายเครียด แต่พอเข้าช่วงโค้งยาว…ทุกอย่างเริ่ม เปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว

---

1. แสงแรกที่หลอน
ไฟหน้ารถสะท้อนกับหมอกหนา ปรากฏแสงสีขาวลอยอยู่กลางถนน คล้ายโคมไฟเก่า แต่พอขับเข้าใกล้…มันหายไปทันที ราวกับถูกดูดกลืนเข้าความมืด
2. ฝีเท้าตามหลัง
“ตึ๊ก… ตึ๊ก… ตึ๊ก…” เหมือนใครเดินตามหลังรถ ผมหันมองกระจกหลัง…ว่างเปล่า มือสั่นจนต้องฉีด สเปรย์เย็น ที่พกไว้สำหรับปวดไหล่
หัวใจเต้นรัว แต่ความรู้สึกเหมือนมีใครจับพวงมาลัยร่วมไปกับผม
3. ใบหน้าไร้ตาในหมอก
ไม่กี่นาทีต่อมา ถนนเริ่มแคบและคดเคี้ยว ลมพัดแรงจนเสียงต้นไม้เหมือนกระซิบเรียกชื่อผม
ไฟหน้ารถสะท้อนบนหมอกหนา…ผมเห็น ใบหน้าไร้ตา จ้องมาที่ผม
ผมเบรกเสียงดัง รถแทบหมุน แต่พอหันไป…ใบหน้านั้นหายไป
4. เงาดำข้างรถ
ผมเห็นปั๊มน้ำมันร้างไกล ๆ รีบขับเข้าไปจอด
ฉีดสเปรย์เย็นอีกครั้ง…ประตูรถสั่นเบา ๆ เหมือนมีมือบางอย่างแตะ
ผมหันไป…ว่างเปล่า แต่กระจกมองหลังสะท้อน เงาดำยืนอยู่ข้างรถ เพียงเสี้ยววินาที แล้วหายไปทันที
5. เสียงลมหายใจและกระซิบ
ขณะขับต่อ เสียงลมหายใจหนัก ๆ ดังใกล้ ๆ ใกล้จนแทบได้ยินหัวใจของอีกฝ่าย
เสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้น “อย่าขับต่อ…กลับไป…”
ผมกลืนน้ำลายแทบไม่ลง มือขาวซีดไปหมด
6. ไฟท้ายรถลึกลับ
พอขับเข้าโค้งลึก ไฟท้ายรถด้านหลังส่องมาที่ผม แทบจะชนท้าย
พอจอดรถ…ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
แต่มี รอยยางรถใหม่ ๆ บนโคลนเล็ก ๆ ข้างทาง เหมือนใครเพิ่งตามผมมา
7. เงาในกระจกข้าง
ขณะขับผ่านต้นไม้ใหญ่ กระจกข้างสะท้อนเงาคนยืนอยู่บนทางดิน ผมหักพวงมาลัยไปมุมถนน…เงานั้นยังตามมาเหมือนเดิม
ผมเกร็งจนแทบขยับไม่ได้
8. เสียงประตูรถเปิดเอง
ผมหยุดรถสูดลมหายใจ…ประตูด้านหลังรถ เปิดเองเบา ๆ
ผมหันไปมองในความมืด…ไม่มีใคร แต่กลิ่นเย็นเฉียบพัดเข้ามาในรถ
หัวใจแทบหลุดออกจากอก
9. รอยนิ้วมือสุดท้าย
สุดท้าย ผมขับออกจากปั๊มช้า ๆ ทุกโค้งเหมือนมีใครวิ่งตาม
เช้าวันต่อมา…ผมเอารถไปล้าง
เจอ รอยนิ้วมือเปียก ๆ บนพวงมาลัย ทั้งที่ขับรถคนเดียวตลอดคืน
บางครั้ง…ผมยังได้ยินเสียงฝีเท้าและกระซิบเบา ๆ เหมือนมีใครอยู่ข้าง ๆ รถ
บางคืน…ผมสงสัยว่า เขาอาจไม่เคยจากไปจริง ๆ