กำลังจะเรียนจบ รู้สึกสิ้นหวัง โดดเดี่ยว

สวัสดีค่ะ เราอายุ 21 ปี เรียนอยู่ปี 4 มกราปีหน้าเราก็ต้องฝึกงานแล้ว ทุกวันนี้เรารู้สึกหมดไฟยังไงไม่รู้ มันเคว้งคว้าง รู้สึกเหมือนกำลังจะต้องเติบโต คิดวนในหัวว่าการเป็นผู้ใหญ่ต้องทำยังไง ต่อจากนี้ถ้าเรียนจบไปจะไม่มีปิดเทอมอีกแล้ว ㅜㅡㅡㅜ ต้องใช้ชีวิตด้วยตัวเองจริง ๆ ได้แล้ว

เราอยากรู้ว่าพี่ ๆ คนอื่น ๆ ผ่านช่วงเวลาแบบนี้กันได้อย่างไรหรอคะ มีวิธีรับมือกับความคิดฟุ้งซ่านในหัวแบบนี้ไหม การเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานมันน่ากลัวไหม เคยนึกเสียดายเวลาที่ผ่านมาบ้างไหม

เราโทษตัวเองซ้ำ ๆ ที่ใช้ชีวิตวัยรุ่นได้ไม่คุ้มเอาเสียเลย โทษโควิดที่พรากชีวิตวัยมัธยมปลาย ความหวัง ความฝันของเราไป รู้ตัวอีกทีพริบตาเดียวก็จะเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว

อยากเลิกฟุ้งซ่าน อยากเลิกกลัวอนาคต อยากเลิกเสียดายเวลาในอดีต ทำยังไงดีคะ ㅠㅡㅠ

Ps. เราเมนชั่นถึงการปิดเทอมเพราะว่ารู้สึกไม่ชินที่ต่อจากนี้จะไม่มีปิดเทอมแล้ว มันแบบ มีปิดเทอมมาตลอดทั้งชีวิต ต่อไปนี้ชีวิตต้องดำเนินแบบไม่ปิดเทอมเลยเคว้ง หนูไม่ได้ขี้เกียจน้า ㅜㅡㅜ