‧︵‿₊୨⋅༻❁༺⋅୧₊‿︵‧
ไม่มีใคร ได้รู้ วันพรุ่งนี้
มากมายครั้ง ชีวี วิถีไฉน
ล้วนพบพา คราสุข ฤๅทุกข์ใจ
แล้วพานพ้น ผ่านไป ในชั่วกัลป์
เมื่อวานอาจ วาดรัก สลักไว้
หมายว่าเอม อาบไสว ไป่แปรผัน
หลังเทือหนึ่ง ตรึงตรวน ทวนจาบัลย์
เหลือเท่านั้น น้ำตา อำลาลาญ
ชีวิตใช้ ให้คุ้ม โอบอุ้มฝัน
ชื่นเวียนชม ห่มจรัล มั่นประสาน
ก่อนทุกสิ่ง หมดอายุขัย วิลัยมาน
ก่อนทิศา อันตรธาน รานหายไป
เมื่อวานยัง ฟังเสียง เคียงหัวเราะ
มิวายย้ำ ย่ำเสาะ เปราะร่ำไห้
ยามด้วยมี กันและกัน ผูกพันใจ
ยามเดียวไม่ เหลือใคร หม่นไหม้ดวง
โลกหมุนเร็ว จนเรา เฝ้าฉงน
แล้วเหมือนหลง แห่งหน ร้างคนห่วง
เคยเคียงข้าง ว้างขนาบ ดั่งภาพลวง
เคยคู่ควง ครวญพราก จากพริบตา
ทางยาวยั่น บั่นบาก แสนยากเข็ญ
ทาบเยือกเย็น ประคอง เงินทองหา
มิเอื้อมย้อน ห่อนสถิต จิตวิญญาณ์
มิอาจยื้อ ซื้อเวลา หวนกลับคืน
พ่อแม่แล แก่ลง ทุกวันเล่า
เพื่อนมิตรเรา ร้าวกายา อุราฝืน
ทุกอย่างย้าย รายเรียง เพียงกล้ำกลืน
เที่ยงยั่งยืน ไม่มี ที่จีรัง
วันหนึ่งเรา เจิดจรูง ขึ้นสูงสุด
วันนี้ล้ม ลงทรุด จุดต่ำฝัง
พรุ่งนี้ท้น คนรัก ประจักษ์ดัง
พอนานทั้ง หมดเอน เบนเปลี่ยนแปร
ดั่งหมอกคลาย ปลายฟ้า ทิวาเช้า
แดดใหม่เคล้า ขจายจาง พรางกระแส
ถึงทุกสิ่ง ยึดติด จิตรเหนี่ยวแด
ถ้วนทั่วสร่าง ซาแท้ แค่จินตนา
มีสิ่งเดียว ที่แน่นอน ม้วยมรณ์สูญ
มัวเสียดาย เพิ่มพูน คูณควานหา
สิ่งอื่นพลัน ผันผวน รวนเวลา
สิ้นอัตถ์เพียง ชั่วครา ร่ำอาลัย
โลกดำเนิน เดินไป ไม่หยุดหมุน
โลกเดียวหนุน วายวอด ทอดพิสัย
อย่าหมดวัน ครั่นเนือง แค้นเคืองนัย
หยุดหมองวน วกหทัย อสงไขยจินต์
กาลเปรียบราว สุดท้าย ปลายว่างเปล่า
กลับเป็นเรา ความทรงจำ พร่ำถวิล
เคยเสียใจ ในสูญเสีย เดียรดาษริน
ความโศกเจ็บ จวบสิ้น แหว่งวิ่นกราว
คนเราเกิด มาเพื่อจาก พรากสลาย
คนรักกลาย เร็วช้าดับ เลือนลับหาว
ร่องรอยแนบ เนาอดีต ขีดพร่างพราว
ล้อมรอบน้าว คุณค่า จารึกทรวง
หากวันนี้ มีลมปราณ บันดาลจิตร
ให้วารนำ ชีวิต คิดคนึงห้วง
รักคนอยู่ ตรงหน้า ประดาปวง
ไร้คำยิน ยามร่วง เลยล่วงโรย
‧︵‿₊୨⋅༻❁༺⋅୧₊‿︵‧
‧︵‿₊୨⋅༻❁༺⋅୧₊‿︵‧
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
...Thank you youtube
🍂
˚୨୧┈วันพรุ่งนี้ไม่มีใครรู้┈୨୧˚
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้