รู้เมื่อไรอย่าหลงผิดว่าเรารู้

คำในพระไตรปิฎก ส่วนใหญ่ เป็นคำกิริยา ไม่ใช่คำนาม

1.รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน เป็น กิริยารู้
2.ดับตัวตน เป็นกิริยารู้
3.ฌาน เป็นกิริยารู้   
4.สุญญต อนิมิต อัปณิหิต สมาธิ เป็นกิริยารู้
5.ญาน เป็นกิริยารู้

เมื่อเป็นกิริยา จึงอย่าหลงผิดว่ามีเรารู้ เพราะอาการเหล่านั้น ต่างเป็น กิริยา ของจิต