จิตที่ถูกฝึกหรืออบรมดีแล้ว

ธรรมอันเอก คือ ความไม่ประมาท ความไม่ประมาทเป็นไฉน? ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมรักษาจิตไว้ในอาสวะและธรรมที่มีอาสวะ (ไม่ใช่ทางอันเอก แต่ก็ช่างเถอะนะ) พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๙ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๑ สังย

“ฌาน” โดยตัวมันเองยังไม่ใช่ที่สุดของการหลุดพ้น แต่ถ้าใช้ฌานร่วมกับปัญญาในการพิจารณา “รูป-นาม” ตามความเป็นจริง ก็สามารถนำไปสู่ นิพพานและความสิ้นอาสวะ ได้ ดังพระพุทธเจ้า ทรงตรัสไ

อยากถามผู้รู้พระไตรปิฎกและเชี่ยวชาญในการปฏิบัติว่าในอนุสสติสูตรข้อธรรมานุสติที่พระพุทธเจ้าสอนว่าเป็นทางในการหลุดพ้นสู่นิพพานเนี่ยธรรมานุสติในส่วนนี้เขาปฏิบัติกันอย่างไรครับ โดยเฉพาะที่เป็นวิปัสสนาภาวน

“ดูกรอานนท์ ภิกษุบรรลุ อากาสานัญจายตนฌาน ด้วยบริกรรมว่า อากาศไม่มีที่สุด” ดูกรอานนท์ → พระพุทธเจ้าตรัสเรียกพระอานนท์ เพื่ออธิบายธรรม ภิกษุบรรลุ อากาสานัญจายตนฌาน → ภิกษุเข้าสม